Tuesday, January 18, 2011

பயணங்கள் அலுப்பதில்லை








பேருந்து

ஆடி ஆடிச் சென்றது


தாலாட்டுத் தொட்டில் போல !




விடலைப் பெண்ணின்


தாவணித் துணியாய்


சாலைகள்


சீக்கிரம் நழுவின !




எங்களைப்


புறக்கணித்த புறவுலகம்


பின்னோக்கிப் பயணித்தது !




வெளியே


அந்தி மாலையின்


தங்க தரிசனம் !




மாலை நேர


சூரியக் குழந்தை


தவழ்ந்து தவழ்ந்து


தூங்கப் போனது !




வானப் போர்வையில்


முடங்கிப் போனாள்


நிலவுப் பாட்டி !


போர்வை போதவில்லை போலும்


பாதி நரை


பிறையாய்த் தெரிந்தது !




பருவம் வந்த


பாவை ஒருத்தி


பார்வையாலேயே


எனை விழுங்கப் பார்த்தாள்.


நல்ல வேளை


எங்கிருந்தோ பாய்ந்து வந்த


அவளின் சிவப்புக் காவலர்கள்


வேலிஒன்றை


வேகமாய்ப் போட்டனர் .


தலை குனிந்த


அவளின் காலடியில்


அழகாய்ப் பூத்திருந்தது


வெட்கக் கோலம் !!!




கிட்டே அமர்ந்த


கிழவி ஒருத்தி


காவிப் பல்லைக்


காட்டிச் சிரித்தாள் .


அந்தச் சிரிப்பின் மிச்சம்


அழகின் உச்சம் !!!






வீறிட்டழுத குழந்தை ஒன்று


எனைப் பார்த்து


அமைதியானது


அள்ளி எடுத்தேன்


அணைத்துக்கொண்டது !




இது போன்ற


சின்ன சின்ன


பேரின்பங்கள் உள்ளவரை


பயணங்கள் அலுப்பதில்லை !!!






















No comments:

Post a Comment