Friday, February 25, 2011

கல்லூரிக் கன்னியும்

வாகனக் கணவனும் !



அன்று ,

அதிகாலையில் எழும்போதே

அவளை நினைத்து

ஆவலாய் எழுந்தேன் !


அவள் ?


காலை வேளையில்

கடந்து போகும்

கல்லூரிக் கன்னி !


குனிந்தே வருபவள்

அருகே வந்ததும்

நிமிர்ந்து பார்த்து

நகர்ந்து போவாள் !


எனக்கு மட்டும்

மழை பொழியும் !


இன்று எப்படியும்

இனிதாய் சிரித்து ,

இளங்கிளியை இன்பமாய்

இம்சித்து விடவேண்டும் !

என்ற தீர்மானத்தில்

இருந்த போதும் ,

இந்தக் கவிதை

அதைப் பற்றி மட்டுமல்ல !


வண்டி சாவியை

வைத்த இடம் தெரியவில்லை !


தொலைந்த சாவியால்

தேகத்தின் தினவும்

தொலைந்து போனது

அன்றைய தினத்தின்

கனவும் கலைந்துபோனது !


வண்டி ,

தேடி வாங்கிய

தவணை வண்டி !

அதனால் தான்

சாவியும்

தவணை முறையில்

தினமும் தொலைகிறது !


ஒருமுறை ,

தொலைந்ததைத் தேடி

தவித்த போது

தொலைக்காட்சிப் பெட்டியின்

தலையில் இருந்ததென

தங்கை வந்து தலையில் குட்டி

திட்டிக் கொடுத்தாள் !


இன்னொரு முறை

படுக்கை விரிப்பில்

பார்த்த அன்னை ,

பொறுப்பே இல்லையென்று

பொருமிப் போனாள் !


மற்றொருமுறை ,

குளியலறையில்

கண்டெடுத்த தந்தை

கண்டித்து விட்டே

கொடுத்துச் சென்றார் !


இப்போது

வியூகம் அமைத்துத்

தேடினாலும் ,

வாகனக் கணவன்

ஒளிந்து கொண்டு

வித்தை காட்டினான் !


வாகனக் கணவன் ?

வாகனத்தின் பூட்டைப் புனர்பவன் !


வலைவீசித் தேடினாலும்

வகையாய் மாட்ட - அது என்ன

விலாங்கு மீனா ?


சல்லடை கொண்டு

சலித்தாலும்

சடுதியில் சிக்க - அது என்ன

சில்லறைக் காசா ?


இன்றைக்குப் பார்த்து

அலுவலகத்தில்

அவசியப் பணியொன்றை

அவசரமாய் முடிக்க வேண்டும் !


நேற்று

பாதியில் விட்ட

புள்ளிவிபரத்தை - இன்று

பத்து மணிக்குள்

பதிந்து கொடுக்க வேண்டும் !


தவறினால் ,

மேலதிகாரியின்

நாராசப் பேச்சிற்கு

நாய் கூட நாணிச் சாகும் !


இன்று

என்ன தவறு செய்தேன் ?

அல்லது

செய்ய இருந்தேன் ?


இது

சாவு தண்டனை அல்ல

சாவி தண்டனை !


யோசித்துப் பார்த்ததில் ,

இளங்கிளி தான்

இடறி வந்தாள் !

இன்று

கல்லூரிக் கன்னியை

கண்ணெடுத்தும் பார்ப்பதில்லை என

கடவுளிடம்

கற்பூரம் அடித்தேன் !


மறுநொடியே ,

" வண்டில பார்த்தியா "

என்றொரு அசீரிரி !

அம்மாதான் சொன்னாள் .

ஆண்டவனே சொன்னது போல

விரைந்து ஓடி

வெளியே வந்தேன் !


சொருகிய சாவியைக்

கண்டவுடன்

உறைந்த உயிர்

உருகி வந்தது !


வேகமாய் ஏறி

விரட்டி ஓட்டினேன் !


என் காலை நேர தேவதை

எதிரே வந்தாள் !

என்னையே பார்த்தாள் !

எதோ சொல்லவும் வந்தாள் !


நான் ,

சத்தியத்திற்குக் கட்டுப்பட்டு ,

சாலையை மட்டும் பார்த்தபடி

சென்று விட்டேன் !


அடுத்த நாள்

அவள் வரவில்லை !

அதற்கும் அடுத்த நாளும்

அவள் வரவில்லை !

வழியை அவள் மாற்றினாளா ?

அல்லது

விதி மாற்றியதா ?

தெரியவில்லை !


இரண்டு மாதங்களாகி விட்டன

இளங்கிளி கண்ணில் பட்டு !


இப்போதெல்லாம் நான்

எவளையும் ஏறெடுத்தும் பார்ப்பதில்லை !!!






Thursday, February 24, 2011

குறிப்பு : இக்கவிதை வயது வந்தவர்களுக்கு மட்டும்


ஆதலால் காதல் செய்வீர்



பேருந்து நிறுத்தத்தில்

பேருந்துக்காகக் காத்திருந்தேன் !


என்னைத் தவிர அங்கே ,

இரண்டு சிட்டுக்குருவிகள்

இருந்தன !

ஒன்று ஆண் !

இன்னொனொன்று பெண் !


இரண்டும்

என்னைப் பார்த்து

எதோ பேசிக்கொண்டன !

அநேகமாகத் திட்டியிருக்கலாம் !

"கூடிப்பேசிக் கூடல் செய்வதைக்

கெடுக்க வந்த கயவன் ! " - என்றிருக்கலாம் !


நான் சுரணையற்று

நின்றிருந்தேன் !


அப்போதுதான்

எங்கிருந்தோ அவள் வந்தாள் !

சுற்றுப்புறத்தில்

சுகந்தம் வீசியது !


கடைந்தெடுத்த சந்தனத்தின் அம்சம் அவள் !

வடிவான அரபுக்குதிரை வம்சம் அவள் !


செதுக்கிய தேகத்தில்

பாகங்கள் பதுக்கப்பட்டிருந்தன !


கச்சிதமான கண் மை !

உறுத்தாத உதட்டுச்சாயம் !


நெகிழ்ந்தாலும்

சேலை நேர்த்தியாய் இருந்தது !


இடுப்பு உடுக்கை

போலிருந்தாலும்

பாங்கான மடிப்பு

படுக்கைக்கு அழைத்தது !


கண்ணின் விழிகள்

காமத்தின் மொழி பேசின !


உதட்டு மச்சம் - அது

உணர்ச்சியின் உச்சம் !


முகத்தில்

மன்மதக் கடலையே

குடிவைத்திருந்தாள் !


காமத்தின் கலையை

பேசாமல் பேசினாள்

மோகத்தின் வலையை

வீசாமல் வீசினாள் !


மொத்தத்தில் கட்டழகி !

மன்மத மொட்டழகி !


அவளின்

அருகாமைக் கதகதப்பில்

உருகியபடியே

உறைந்து கொண்டிருந்தேன் !


முப்பதின் முதிர்ச்சி

முகத்தில் இருந்தாலும் - என்

இளமைக்கு இன்ப அதிர்ச்சியை

அயராது தந்துகொண்டிருந்தாள் !


கற்றை முடியைக் கோதியபடி

ஒற்றைப் பார்வையை வீசினாள் !


அந்தப் பார்வையில்

ஒரு " அழைப்பு " இருந்தது !

என் வாலிபம் மலைத்து நின்றது !


அவள் ,

புடவையை சரிசெய்வது போல

பாகங்களைப் படையலிட்டாள் !

கழுத்தை வருடியபடி

காமத்தைக் கடைவிரித்தாள் !


கீழுதட்டைக் கடித்து

பல்லிடுக்கில் கசிய விட்டாள் !


யம்மா ..........


உப்பி உப்பி வெடிக்கப்போகும்

ஊதப்பட்ட பலூனாய்

காமக் கொந்தளிப்பில் ,

தேகம் தத்தளித்தேன் !


சத்தியமாக

என் வசத்தில் நான் இல்லை !


அவள் எங்கே

அழைத்தாலும் ,

வாலைச் சுருட்டியபடி

பின்னாலேயே போகும்

நாயின் நிலையில்தான்

நான் நின்றிருந்தேன் !


அப்போது பார்த்து

அலைபேசி அதிர்ந்தது !


சே ! காதலி கூப்பிடுகிறாள் !


"என்ன " என்றேன்

எடுத்தவுடன் !


இனியவள் ,

இனிமையை இரண்டால் பெருக்கி

" என்ன செய்கிறாய் ? " என்றாள் !


நான்

நக்கலை நான்கால் பெருக்கி

" சிரைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன் " என்றேன் !


" ஏதாவது கோபமா ?

நான் பிறகு அழைக்கிறேன் " என்றாள்

ஏமாற்றத்தை எட்டால் வகுத்தபடி !


அவள் பாவம்

என்று தோன்றியது !


" இரு இரு ......... என்ன சொல் ? " என்றேன்

புறக்கணிப்பை பத்தால் வகுத்தபடி !


" சும்மாதான் " என்ற

செல்ல சினேகிதி சிரித்துவிட்டாள் !


அதுவரையிருந்த காமம்

அப்போது கழுவப்பட்டது !


இதற்குள்

நடுத்தர வயதுக்காரன் ஒருவன்

நிறுத்தத்தினுள் நுழைந்தான் !


மந்தாகினி இப்போது

என்னை விட்டு

அவனைப் பார்க்க ஆரம்பித்தாள் !


பிடித்த காதலியுடன்
பேச்சு வளர வளர
மனிதனாய் இருந்தவன்
புனிதனாய் மாறிப் போனேன் !


காலம் கடந்த போது ,

பட்சி ,

கட்சி மாறிப் பறந்து போனது !


நான் என்னவளுடன்

பேசிக்கொண்டே இருந்தேன் !


" நல்லவேளை " என்று

நினைத்துக் கொண்டேன் !


இறுதியாக

ஒன்றே ஒன்றை மட்டும்

சொல்லிக்கொள்கிறேன் !


வாலிபம் என்பது வங்கக்கடல் !

ஆசைகள், ஆவேச அலைகள் !

காதல் , காப்பாற்றும் கடவுள் - அதுமட்டுமே

கரை சேர்க்கும் கப்பல் !


ஆதலால்

காதல் செய்வீர் !!!