Monday, October 29, 2012

இரயில் பயணம்





அந்தப் புகைவண்டியின்
உள்ளே
கூட்டமிருந்தது !
ஒவ்வொருவனிடத்தும்
ஏதோவொரு
வாட்டமிருந்தது !
ஓரமாய் ஓரிடத்தில்
இளைஞர்களின்
ஆட்டமிருந்தது !
பெண்களைத்
தேடுவதிலேயே எனது
நாட்டமிருந்தது !

எவளாவது
சிக்குவாளா ?
கண்வழியே
காமத்தைக்
கக்குவாளா ?

முதலில்
சீட்டு !
பிறகுதான்
மன்மதனின்
பாட்டு !

கழுவி வைத்த
பாத்திரத்தில்
பருக்கையைத்
தேடுவது போல
நான் எனக்கான
இருக்கையைத்
தேடினேன் !

அதிர்ந்தேன் !
அடுக்கி வைத்த
ஆசைகளோடு
அப்படியே
உதிர்ந்தேன் !

உழைத்து
உழைத்து
ஓடாய்ப் போன
உழவன் போல
ஒரு கிழவன் !

நெறி பிறழாத
சத்தியன் போல
ஒரு மத்தியன் !

கணவனின்
வசவுகளையெல்லாம்
வெகுமதியாகக் கருதும்
ஒரு திருமதி !

தலை நரைத்த
சீமாட்டியாய்
ஒரு மூதாட்டி !

சீருடையணிந்த
ராணுவன் போல
ஒரு மாணவன் !

சம்பாதிப்பிலேயே
சிந்தை செலுத்தும்
ஒரு தந்தை !

அப்புறம்
ஒரு பாப்பா !

அடங்கொன்னியா !

இளசான ஒரு
பெண்ணைப் பார்த்து
அவளது
எண்ணை வாங்கலாம்
என்ற நினைப்பில்
மண்ணைப் போட்டானே
மகாதேவன் !

மூன்று மணிநேரமும்
போரடிப்பதா ?
இந்த மொக்கைகளைக்
கட்டிக் கொண்டு
மாரடிப்பதா ?

எனக்கு மட்டும்
பெண்களின் சூழலே
வாய்ப்பதில்லை !
என் குரலென்றால்
இந்த இறைவன்
செவியையே
சாய்ப்பதில்லை !

எதிரில்
பெண் இருந்தால்
நானென்ன
தின்றா விடுவேன் ?
கலாச்சாரத்தைக்
கழுத்தை நெரித்துக்
கொன்றா விடுவேன் ?

சில பார்வைகள்
சில புன்னகைகள்
பிறகு
 நல விசாரிப்பு !
அப்புறம் முடிந்தால்
குல விசாரிப்பு !

அவ்வளவுதானே !

அதற்குக் கூட
எனக்குத்
தகுதியில்லையா ?
மன்மதன் நாட்டில்
எனக்கென்று ஒரு
தொகுதியில்லையா ?

வெகுதிடீரென
வீரிட்டழுதது
பக்கத்திலிருந்த
பாப்பா !

தோ தோ
தோ என்றான்
தகப்பன் !

அங்கே இங்கே
என்று
அனைத்தையும்
வேடிக்கை காட்டினான் !

அன்னையின்
நினைப்பு வந்திட்ட
குழந்தைக்கு
அகிலத்தையே
வேடிக்கை காட்டினும்
அழுகையை நிறுத்துமா ?

அது
இன்னும் அழுதது
உரத்து !
அதிகரித்துக் கொண்டே
போனது
கண்ணீரின் வரத்து !

" மாமா பாரு
மாமா பாரு ! "
என
என்னைக் காட்டினான்
அந்தத் தகப்பன் !

இது வேறா ?

நான்
அசடு வழிந்தேன் !

குழந்தை
என்னையே
பார்த்தது
உற்று !
அழுகைக்கு
வைத்தது
அவசரமாய் ஒரு
முற்று !

குழந்தை
பிஞ்சுக் கையால்
தப் பென்று
 என் முகத்தில்
அடித்தது !
தாவி என்னைக்
கட்டிக் கொள்ளத்
துடித்தது !

அனைவரும்
அடியேனையே
பார்த்தனர் !

இப்போது
இக்குழந்தையை
வாங்கத்தான் வேண்டும் !
அதன் கனத்தை
கொஞ்சநேரமாவது
மடியினில்
தாங்கத்தான் வேண்டும் !

வாங்கிக் கொண்டேன் !

குழந்தை
 மடியில்
அமர்ந்து கொண்டது
பாந்தமாக !
அனைவரையும்
வேடிக்கை பார்த்தது
சாந்தமாக !

அதுவரையில்
மனதிலிருந்த வெம்மை
சட்டென்று
ஆறிப் போனது !
சகலமும்
ஒரு நொடியில்
மாறிப் போனது !

தெய்வத்தின்
ஸ்பரிசம்
இப்படித்தான்
இருக்குமோ ?

புகைவண்டியின்
தடதடப்பு !
குழந்தை தந்த
கதகதப்பு !
பரவசத்தின்
மதமதப்பு !

சத்தியமாய்
கிறங்கி விட்டேன் !
என்னையறியாமல்
உறங்கி விட்டேன் !

திடுக்கிட்டு
விழித்தால்
இறங்க வேண்டிய
இடம் வர
இரண்டு நிமிடமிருந்தது !

பக்கத்து
இருக்கை
காலியாக இருந்தது !

விடைபெறாமல்
போய் விட்டேனே
சற்று முன்னர்
என்னைத் தாலாட்டித்
தூங்க வைத்த
அந்த குட்டித் தாயிடம் !!!






Thursday, October 25, 2012

ரயில் சினேகிதி 





சட்டென்று
எனக்குள்
சகலமும்
வெளிச்சமாகி
விடுகின்றன,
எதற்கோ புன்னகைத்தபடி
எதிரே வந்தமர்ந்த
அவளைப் பார்த்ததும் !

கோழிக்குஞ்சை
உள்ளங்கையில்
பொத்திக் கொண்டால்
எப்படியிருக்குமோ
அப்படியிருக்கிறது
என் காதுகளுக்கு
யாருடனோ பேசியபடி
அவள் சிரிப்பது !

வேடிக்கை பார்த்தபடி
பூ விரல்களால்
அவள் கழுத்தை
அவளே
வருடிக் கொள்கிறாள் !
இங்கே எனக்கு
சொக்குகிறது !

எப்படியும்
நிமிர்ந்து என்னைப்
பார்த்து விடுவாள்
என்ற நம்பிக்கையில் தான்
எழுந்து போய்
காசு போடுகிறேன்
அந்த
குருட்டுப் பிச்சைக்காரனுக்கு !

இளஞ்சிவப்பு
நெயில் பாசிஷ்
தடவிய
அவள் பாதங்களைப்
பார்த்துக் கொண்டிருக்கறேன்,
சட்டென்று
கதை பேச
ஆரம்பிக்கின்றன
அந்தப் பாதங்கள்
என்னோடு !

நீர் குடிப்பதற்காக
அந்த வாட்டர் பாட்டிலின்
மூடியை
மென்மையாக
மிக மென்மையாக
அவள் திருகுகிறாள்,
தேவராகம்
கேட்டது போல
இன்பமாக அதிர்கிறது
என் பின்னங்கழுத்து !

பற்ற வைத்த
அணுகுண்டு
எப்போது வெடிக்குமென
பதைப்போடு
பார்ப்பது போலப்
பார்க்கிறேன்
உறக்கத்தில்
இமை மூடிய
அவள் விழிகளை !

அவளை விட
அழகான ஒருத்தி
அங்கே வந்து நின்றாலும்
அந்த அழகியைப்
பார்க்க விடாமல்
ஏதோ ஒரு கற்பு
உள்ளுக்குள்ளே தடுக்கிறது
என்றால்
அந்த கணத்தில்
எனக்கும் அவளுக்கும்
 என்ன உறவு ???






Saturday, October 13, 2012

பிரிந்த காதலி





 
அவளை
அந்தப் பேருந்தில்
பார்ப்பேனென்று
நான் நினைக்கவில்லை !

அவள்
அப்படியே தானிருந்தாள் !

காதோரத்தில்
அதே
சுருண்ட முடி !

தலைகுளித்த
அதே
ஒற்றைப் பின்னல் !

சூடப்பட்ட
அதே
ஒற்றை ரோஜா !

அந்த
பச்சை நிற
சுடிதாரை
எனக்குப்
பரிச்சையமிருக்கிறது !

மெட்டியில்லா
அவள்
பாதங்களைக் கண்டு
நான் ஏன்
ஆறுதல் அடைகிறேன் ?

மனதுக்குள்
மீண்டும்
மழை பெய்ய
ஆரம்பித்தது !

வருஷங்கள்
கடந்தும்
என்னைச் சுற்றி
மீண்டும் ஒரு
வசந்தம் குட்டியாய் !

அவள்
இன்னும் என்னைப்
பார்க்கவில்லை !

திறந்திருந்த
ஜன்னலில்
வெளியை
வெறித்துக் கொண்டிருந்தாள் !

இப்போதெல்லாம்
அவள்
இசை கேட்பதில்லை
போலும் !

இறுதியாக
நிகழ்ந்த
அந்த கடைசிச்சந்திப்பு
ஆயுளுக்கும்
மறக்காது !

என்னருகே
ஒட்டிநின்ற
அந்த பருவப்பெண்ணை
உரசாமல்
எவ்வளவு முடியுமோ
அவ்வளவு
விலகி நின்றேன் !

ஏதோ
எங்கள்
பழைய காதலுக்கு
நான் செலுத்தும்
என்னால் இயன்ற
மரியாதை !

சுற்றிலுமிருந்த
ஆண்களிடமிருந்து
தன் காதலியை
அடைகாத்துக் கொண்டிருந்தான்
ஒரு காதலன் !

சட்டென்று
அவனுக்காக
என் கண்கள்
ஈரமாயின !

ஒருகாலத்தில்
நானும்
என் காதலியை
அப்படி
அடைகாத்தவன் தான் !

பிரிந்த
காரணங்களைப்
பட்டியல் போட
விருப்பமில்லை !

ஏதோ
நிறுத்தத்தில்
பேருந்து நின்றது !

அவள்
இன்னும் திரும்பவில்லை !

நடத்துனர்
விசில் ஊதினார் !

உள்ளுணர்வு
சொல்லியிருக்கவேண்டும் !
சட்டென்று
அவள்  திரும்பி
என்னைப்
பார்த்து விட்டாள் !

அட சட் !

அது
அவளில்லை !

அவளைப் போன்ற
 சாயலில்
எவளோ !

கொஞ்சம்
நிம்மதியாகக் கூட
இருந்தது !

பெருமூச்சு
விட்டேன் !

பேருந்து
ஓடிக்கொண்டிருந்தது !

பழையபடி
திரும்பிக் கொண்டாள்
அவளைப் போலிருந்த
அந்த அவள் !

அவசரப் பட்டு
அந்த
அலைபேசி எண்ணை
அழித்திருக்க வேண்டாம் !


என்றாவது ஒருநாள்
பார்த்து விடலாமென்று
பார்ப்பவர்களிடமெல்லாம்
தேடிக் கொண்டிருக்கிறாளோ
என்னைப் போலவே
அவளும் !

Tuesday, October 9, 2012

வேதாளம்





அது ஒரு
விரும்பத்தகாத
விபத்து !
விளையாடிவிட்டது
விதி வாழ்வில்
உரத்து !
வற்றி விட்டது
உடம்பில்
சுரத்து !
குறைந்து விட்டது
குருதியின்
வரத்து !

உடைந்து விட்டது
எலும்பு !
அடங்கி விட்டது
அலும்பு !

ஒரு எட்டு கூட
நடக்க முடியவில்லை !
துணையின்றி
இம்மியளவும்
கடக்க முடியவில்லை !
பாழும் உடம்பை
மூலையில் போய்
முடக்க முடியவில்லை !
அழுகை வந்தால்
அணு அளவும்
அடக்க முடியவில்லை !

உணவு
பிடிக்கவில்லை !
காதலி
கசந்து விட்டாள் !
தொலைகாட்சி
திகட்டிப் போனது !
அலைபேசி
அநாதையானது !

அன்று .........
நடந்து என்ன ?

பலநாட்களாக
பின் தொடரப்பட்டவள்
புன்னகைத்து விட்டாளென்று
பார்ட்டி வைத்திருந்தான்
பாழாய்ப் போன நண்பன் !

விருந்தை
மருந்து போல
அருந்தலாமென்றுதான்
போயிருந்தேன் !

போதையில்
கண்ணும் தெரியவில்லை !
மயக்கத்தில்  ஒரு
மண்ணும் தெரியவில்லை !

அளவுக்கு
மீறி விட்டது !
ஒட்டு மொத்தமாய்
ஏறி விட்டது !

வாகனத்தை
அணுகிய போது
குறைவாய்க் குடித்தவன்
உதவ வந்தான் !

அவனிடம்,

" போடா பேமானி
யாரையும் நான்
அண்டியில்லை !
நான் ஒட்டாவிட்டால்
இது என்
வண்டியில்லை ! "

என்று,

நானே
எடுத்தேன் !
எடுத்தவுடன்
வேகத்தைத்
தொடுத்தேன் !

லாரியொன்றை
முந்த நினைத்து,

உள்ளங்கையை
இறுக்கினேன் !
உந்து விசையை
முறுக்கினேன் !

குறுக்குச்சாலை
குறுக்கிட்டதை
கவனிக்கவில்லை !

கடங்கார
கார்க்காரன்
கண்ணிமைக்கும் நொடியில்
காரியத்தைக்
கெடுத்தான் !

அப்புறம்
நடந்தது
நினைவில்லை !

விழித்துப்பார்த்தால்
சுற்றிலும் ஒரே
மருந்தின்
வாசம் !
நல்ல வேளை
உடம்பில்
ஓடிக்கொண்டிருந்தது
சுவாசம் !

வலது காலை
அந்தரத்தில் தூக்கிக்
கட்டியிருந்தார்கள் !
குடித்து விட்டு
ஒட்டியதற்குக்
கண்டபடி
திட்டியிருந்தார்கள் !

ஆறுமாதம்
அஞ்ஞாத வாசம் !

ஒருவழியாய்
மீண்டு வந்து
மீண்டும் அலுவலகம் !

யாவரும்
வருந்தி வருந்தி
நலம்  விசாரித்தார்கள் !
துருவித் துருவி
நடந்த விபத்தின்
குலம் விசாரித்தார்கள் !

" குடித்தேன்
இடித்தேன்
துடித்தேன் " - என
முடித்தேன் !

காலம்
சக்கரமாய்
உருண்டு போனது !
விபத்தின்
ஞாபகம் மனத்திரையில்
இருண்டு போனது !

ஒரு
வியாழக்கிழமை
பார்ட்டிக்கு அழைத்தான்
பக்கத்து இருக்கைக்காரன் !

" அக்கா மகள்
சமைந்து விட்டாளாம் ! "

மறுக்கத்தான்
நினைத்தேன் !
ப்ச் !
முடியவில்லை !



Sunday, October 7, 2012

தோற்றுப் போனவன்






அவன்
அறியப்பட்டான்
உரிமை இழந்த
குடிமை என்று !
உற்றுப் பார்த்தால்
தெரியும்
உண்மையில் அவன்
அடிமை என்று !

அரசைப்
பொறுத்தவரை
அவன் ஒரு
அகதி !
அண்டை நாட்டு
நட்புக் கொடியில்
தெறித்து விட்ட
சகதி !

ஆம்,
அவன்
வேற்று நாட்டு
மண்ணில்
நேற்று நடந்த
போரில்
தோற்றுப் போனவன் !

அவன்
தாய்மொழி கூட
தமிழ் தான் !
அவன் வாழ்வு
நிலையில்லா
நீர்க்குமிழ் தான் !

அவன்
தாய் தந்தையர்
இறந்து விட்டனர்
போரில் !
உறவென்று
யாருமில்லை
அவனுக்குப்
பாரில் !

அவனுக்கு
அடைக்கலம்
கொடுத்தது
சென்னை !
அந்த வகையில்
அதுதான்
அவனது
அன்னை !

அது,
நண்பனொருவனின்
தூரத்து
உறவு !
அதுவும்
மறுக்கப் பட்டிருந்தால்
அடுத்து
அவன் இலக்கு
துறவு !

அவனுக்கென
மாடியில்
ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது
ஒரு அறை !
தனிமையை
உணர்த்துவதில்
அது கூட
ஒரு சிறை !

அவனுக்கு
மூன்று வேளையும்
தவறாது
உணவு வரும் !
உண்டுவிட்டுப்
படுத்தால்
உறக்கத்தை
முந்திக்கொண்டு
கனவு வரும் !

அந்தக் கனவுகளில்
முழுக்க முழுக்க
சத்தம் தான் !
ரத்தம் தான் !
யுத்தம் தான் !

ஆனால்
அனைத்தும்
நாளடைவில்
குறைந்து விட்டன !
மனதின் அடியாழத்தில்
அவையாவும்
உறைந்து விட்டன !

அவனிடத்தினின்று
பத்து கல்
தொலைவில் இருந்தது
ஒரு ஆலை !
அங்கு
அவனுக்கும்
கிடைத்தது
ஒரு வேலை !

பணியிடத்தில்
பக்கத்திலேயே
பருவ மொட்டு
ஒருத்தி !
பார்த்துப் பார்த்து
சிரித்தாள்
அவன் மனசையெல்லாம்
இன்பமாய்
வருத்தி !

இவனுக்கும்
காதல்
அரும்பியது !
வேறுதிசை நோக்கி
வாழ்க்கை
திரும்பியது !

ஒரு நாள்
மாலை,

கதவு திறந்ததில்
காலடியில்
கிடந்தது
ஒரு உறை !
பிரித்துப் பார்த்ததில்
உள்ளே
சிவப்பு சிவப்பாய்க்
கறை !

ஆம்,
எவனோ
தன் உதிரத்தை
எழுத்தாக்கியிருந்தான் !

" தோழர் ............."
என்று ஆரம்பித்த
அக்கடிதத்தின்
இறுதி வரி
இப்படியிருந்தது,

" மரம் வீழ்ந்தாலும்
அது விட்டுச்சென்ற
விதைகள்
வீரியம் பெறட்டும்
வீரம் தொடரட்டும்   "

மறுபடியும்
ஒரு போரா ?

நினைத்தாலே
மனதுக்குள்
மூண்டு எழுகிறது
ஆயாசம் !
இப்போதிருக்கும்
வாழ்க்கையோ
தித்திக்கின்ற
பாயாசம் !

" அப்படியானால்
வீழ்ந்தோர்களின்
தியாகமெல்லாம்
வீணாய்ப் போவதா ? "

யாரோ கேட்டார்கள் !

வீழ்ந்தார்கள்
வீழ்ந்தார்கள் என்று
இங்கே
இருப்பவர்களும்
இன்னும் இன்னும்
வீழ்ந்து கொண்டிருந்தால்
நாளை
வாழ்வதற்கு
யாரிருப்பார்கள் ???

அரைநொடி
ஆகவில்லை
அவன்
அக்கடிதத்தைக்
கிழிக்க !
அப்புறம் அவன்
குளியலறை சென்றான்
தன்
நீண்டநாள் தாடியை
மழிக்க !


Thursday, October 4, 2012

பிரம்மச்சாரி - 3





மனமெல்லாம்
ஒரே
குஷ்டமாயிருக்கிறது !
எவளைப் பார்த்தலும்
மனதுக்கு
இஷ்டமாயிருக்கிறது !
வாழ்வென்பதே
பெரும்
கஷ்டமாயிருக்கிறது !

நாங்கள்,
நொந்து நொந்தே
எழுகிறோம்
காலையில் !
கூலிக்கு
மாரடிக்கிறோம்
ஆலையில் !
தனியாகத்தான்
நடக்கிறோம்
வெறிச்சோடிய
சாலையில் !

அரிதாக
சில பெண்கள்
எங்கள் பாதையில்
நடக்கிறார்கள் !
ஒரு தெருவிளக்கைப்
போலெண்ணி
வெறுமனே எங்களைக்
கடக்கிறார்கள் !

அவ்வளவுதான் !

இப்படியே
எவ்வளவு நாள்தான்
ஏங்குவது ?
எத்தனை முறைதான்
கனவிலேயே காதலை
வாங்குவது ?

அநாதையாய்க்
கிடக்கிறது
அலைபேசி !
விற்றுவிடத்தான்
வேண்டும் அதனை
விலை பேசி !

பொறியாளன்
மருத்துவன்
மென்பொருள் வல்லுனன்
இவர்களுக்குத்தான்
இப்போது
வீசுகிறது அலை !
ஒவ்வொருவனும்
சந்தையில்
நல்ல விலை !
நட்டாற்றில் தவிக்கிறது
எங்களைப் போன்ற
நடுத்தரனின் நிலை !

பட்டம்
படித்தவனுக்கு
திருமணம் கூடாதென்று
சட்டம் வந்தாலும்
கட்டம் சரியில்லையென்று
விட்டம் பார்த்தே
வாழ்க்கையைத்
தொலைக்க வேண்டியது தான் !
வேறு என்ன செய்ய ?