Skip to main content

Posts

Showing posts from September, 2011
மாந்தி - நாவல் அத்தியாயம் இரண்டு




முன்னொரு காலத்தில் சோழர்களின் தலைநகரமாக இருந்த இடம் இப்போது " பொறம்போக்கு நிலமாக " , பொட்டல் காடாக இருந்தது . அந்தப்பகுதியை தற்காலிகமாக ஆக்கிரமித்திருந்தனர் மாணவ மாணவிகள் . அனைவரும் முதுகலை வரலாறு . ஆண்களுக்கு நிகராக பெண்களும் இருந்தனர் . மண்டையில் முடி இருந்த , கண்ணாடி போடாத புரபசர் ஒருவர் அந்தப்பகுதியின் அருமை பெருமைகளை மாணாக்கர்களுக்கு விளக்கிக்கொண்டிருந்தார் . அவர்களும் ஆவென்று வாயைப் பிளந்த வண்ணம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர் . வகுப்பறைச் சூழலை விட்டு , சுதந்திரமான வெட்டவெளி சூழலில் ஆசிரியர் சொல்வதைக் கேட்பதற்கு அவர்களுக்கு உற்சாகமாக இருந்தது . சற்று நேரம் அந்தப்பகுதிகளின் சிறப்புகளை விளக்கிய ஆசிரியர் , பிறகு தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் அகழ்வராயும் பகுதிக்கு மாணவர்களைக் கூட்டிச்சென்றார் . பெரிய குழிமாதிரி வெட்டி என்னத்தையோ தோண்டிக்கொண்டிருந்தனர் . ஹரிப்ரியாவுக்கு போர் அடித்தது . ஹரிப்ரியா ? வயது , திருமணத்திற்குத் தயாராகிவிட்ட இருபத்தி ஒன்…
மாந்தி - நாவல்




சக்கரவர்த்திகோபிநாத் , தனதுதோட்டத்தில் . தனதுஆஸ்தானசாய்வுநாற்காலியில்அமர்ந்துகொண்டு , அன்றையதினசரியின்நாலாவதுபக்கத்தைநாலாவதுமுறையாகப்படித்துக்கொண்டிருந்தார் . வாழ்க்கைஅவருக்கு , எதோஅவார்ட்வாங்கினஒருதிரைப்படத்தைப்போலபிரேம்பைபிரேமாகநகர்ந்துசென்றுகொண்டிருந்தது . அறுபதுவயதாகிவிட்டஅவர்இனிமேல்வாழ்க்கையில்சாதிக்கவேண்டியஅம்சங்கள்எதுவும்இல்லை . மனைவிபோய்ச்சேர்ந்துவிட்டாள் . ஒரேமகள்திருமணமாகிஅமெரிக்காவில்செட்டில்ஆகிவிட்டாள் . இங்குஅவரும் , நாளுக்குஇரண்டுவேளை " வந்துபோகும் " ஒருவேலைக்காரியும்மட்டும் ! சக்கரவர்த்திகோபிநாத்அந்தவேலைக்காரியை , " கரெக்ட் " செய்யலாமென்றுகூடநினைத்தார் . அப்படி" கரெக்ட் " செய்யும்முயற்சியில்ஓரளவாவதுபொழுதுபோகுமேஎன்பதுஅவர்எண்ணம் . ராணிக்குவயதுஒருநாற்பதுநாற்பத்திஐந்துஇருக்கும் . சும்மாசொல்லக்கூடாது , சும்மாகும்மென்றுஇருப்பாள் . ஒருநாள் , அவர்அவளிடம் , " ராணி , கைகாலெல்லாம்வலிக்குது . கொஞ்சம்அமுக்கிவிடறியா ? " என்றார் . கேட்டுவிட்டுஅவளிடம்அவர்எதிர்பார்த்ததுஒருவிதமருட்சிகலந்ததயக்கத்தை . ஆனால்அவளோ ,…
உன் மீது சில புகார்கள்


அடியே ,
காதலைக் கைது
செய்த நான் - இப்போது
காதலின் கைதியாகி நிற்கிறேன் !


தங்கத்தால்
செய்யப்பட்டதைத் தவிர
இந்த சிறைக்கம்பிகளுக்கு
வேறு சிறப்புகள் எதுவுமில்லை !


சிறகடித்து
சந்தோஷமாகப்
பறந்து கொண்டிருந்தேனடி !
எனது
இறக்கைகளை வெட்டிவிட்டு
கால்களைக் கட்டிவிட்டாய் !
பறக்கவும் முடியாமல்
நடக்கவும் முடியாமல் நான்
நொந்து நொந்து
நூலாகிறேன் !
வெந்து வெந்து
வீணாகிறேன் !


விடுதியில் இருக்கிறாய் நீ !
வீட்டில் இருக்கிறேன் நான் !
சாலையில் நடப்பதைப்போன்றது
உன் நிலை !
கம்பி மீது நடப்பதைப் போன்றது
என் நிலை !
உனக்காக நான்
விழுந்து எழுந்து
எழுந்து விழுந்து
விழுப்புண்கள் பெற்றாலும்
விருப்பத்தோடு உன்
விருப்பம் நிறைவேற்ற
விழைகிறேன் !
நீயோ
உனக்கான சாலையில்
எனக்காக நடப்பதற்கே
சிரமாயிருக்கிறது என்கிறாய் !
எந்த ஊர் நியாயம் இது ?


பக்கத்து வீட்டுக்காரனைப்
பலநாட்களாகத் தெரியும் !
ஈன்றெடுத்த
பச்சிளம் குழந்தையைப்
பத்து நாட்களாகத்தான் தெரியும் !
அதனால்
பக்கத்து வீட்டுக்காரனே
பெரிதும் உயர்ந்தவன் என்று
பைத்தியகாரன் கூடப்
பிதற்ற மாட்டான் !
உனது
பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களுக்காக
பச்சிளம் குழந்தை என்னைப்
பரிதவிக்க விடாதே !


காதலிக்க
என்னைத் தேர்ந்தெடுத்தது
தவ…