Sunday, August 21, 2011

ஒரு காதலின் முளை



நாம்
வகுப்பினுள்
இருக்கும்போதெல்லாம்
நான் என்னை
உன் மூலமாகவே
உணர்ந்திருக்கிறேன் !
அதுபோல
நீயும் உன்னை
என் மூலமாக
உணர்ந்திருப்பாய் !

தோழிகளுடன்
எதிரே வருகையில்
நீ தலைகுனிந்து சென்றாலும்
உன் சிவந்த கன்னங்கள்
காட்டிக் கொடுக்கின்றன !
தொலைவில் வரும்போதே
என்னைப்பார்த்து ரகசியமாய்ப்
புன்னகைத்திருக்கிறாய் என்பதை !


பேருந்தில்
நான் உன்னைப்
பார்த்துக் கொண்டேயிருந்தேன் !
நீயும் மௌனமாக
அனுமதித்துக் கொண்டேஇருந்தாய் !
திடீரென்று
ஒரே நொடியில்
ஒட்டுமொத்தமாக
என்னைப் பார்த்துவிட்டு
உனக்கான நிறுத்தத்தில்
இறங்கிச் சென்றாய் !
அதிர்ச்சியில்
எனக்கான நிறுத்தத்தில்
நான் இறங்காமல்
இரண்டு நிறுத்தங்கள்
தள்ளியே இறங்கினேன் !


நம் பார்வைகள்
சங்கமிக்கும் போது
உண்டாகும்
மின்சாரத்தைச் சேமிக்க
உடனடியாக ஒரு கருவி
செய்யச்சொல்லி
அரசாங்கத்திற்கு
ஆலோசனை தரலாம்
என்றிருக்கிறேன் நான் !
என்ன சொல்கிறாய் நீ ?


உண்மையைச்சொல் !
ஒருநாள்
வகுப்பிற்குத் தாமதமாய்
வந்து திட்டு வாங்கினேன் என்று
அடுத்த நாள்
நீயும் தாமதமாய் வந்து
திட்டு வாங்கியது
எனக்காகத்தானே ?


கலைந்த
உன் கூந்தலை
விரல்களால் நளினமாக நீ
ஒதுக்கிக் கொள்வதைப்
பார்ப்பதிலேயே
போதும் போதும் எனும்படி
போதை கிடைப்பதால்
நண்பர்களுடன் மதுவருந்துவதை
நாசுக்காக மறுத்துவிடுகிறேன் !


எப்போதோ
உன்னிடமிருந்து வாங்கிய
உன் எழுதுகோலில்
இப்போதும் உணர்கிறேன்
உன் உள்ளங்கையின்
வெப்பத்தை !


நேற்று
உன்னிடம்
என் காதலைச்
சொல்லித்தீர்த்ததில்
சொல்லி வைத்தது போல
கொட்டித் தீர்த்தது மழை !
இன்று ,
வரும் வழியில்
புதிதாகப் பூத்திருந்த
ஒரு ரோஜாவைப் பார்த்ததும்
நம்பிக்கை வந்துவிட்டது
நீ கட்டாயம்
சம்மதம் சொல்லப்போகிறாய் என்று !!!




Friday, August 5, 2011

எதிரே வரும் அவள்

தொலைவில் வரும்போதே
தலையுயர்த்திப் பார்த்து ,

கடல் அலைபோல் மனதை
அலைக்கழித்து ,

எண்ணத்தை சிதற வைத்து
இதயத்தைப் பதற வைத்து ,

இரத்த ஓட்டம் உறையச்செய்து
நாடித்துடிப்பு குறையச்செய்து ,

அருகே வந்ததும்
பார்வையை உரச விட்டு ,

இளமைக்கு மழை பெய்து
புன்னகைத்து உயிர் கொய்து , - என

இவ்வளவும் நடத்தி விட்டு
எதுவுமே நடக்காதது போல
எப்படித்தான் கடந்து போக முடிகிறதோ
தொடர்ந்து மூன்றாவது நாளாக
எனக்கு எதிரே வரும் அவளால் ???



Wednesday, August 3, 2011

தொலைக்காட்சியைத் துறந்திடுங்கள்

வாரத்தில் ஓர்நாள்
ஏதேனும் ஒரு கிழமையில்

தொலைக்காட்சியைத்

துறந்திடுங்கள் !


மாலைபோட்டு
மாலை உங்களை
வரவேற்கும் !


அன்றைக்கென்று
உங்கள் மனைவி
உங்களுக்கு
அழகாகத் தெரிவாள் !


கூடம் சொன்ன
பாடம் படிக்கும் மகளின்
சந்தேகம் தெளிவித்து
சந்தோசம் கொள்வீர்கள் !


சும்மாவேனும்
அம்மாவிடம்
அன்போடு பேசுவீர்கள் !


சர்க்கரை நோய்பற்றி
அக்கறையாய்
அப்பாவிடம் விசாரிப்பீர்கள் !


இல்லம் தேடிவந்த
நண்பரிடம்
நல்லவிதமாய்
நலம் விசாரித்து - நட்பை மேலும்
பலம் பெறச்செய்வீர்கள் !


அண்டை
அயலூரில் வாழும்
தங்கை தமக்கையிடம்
பாசம் ஊட்டி
மாமன் மச்சானிடம்
நேசம் காட்டி
உறவுப்பாலத்தை
உறுதிப்படுத்துவீர்கள் !


அந்த வாரத்தின்
வாரஇதழை
வேறு எதைப்பற்றியும்
யோசிக்காமல்
வாசித்து முடிப்பீர்கள் !


மாத இறுதியில்
குலதெய்வக் கோயிலுக்கு
குடும்பத்தோடு போய்வரும்
இனிய திட்டமொன்று உங்கள்
இதயத்தில் உதயமாகும் !


அன்பு மனைவி
ஆசையோடு வார்த்துத்தரும்
தோசையில் அன்பானது
முறுகலாய் வெளிப்பட்டு
முறுவலிக்கும் !


இரவு உணவு முடித்து
தெருக்கோடிக் கடைவரை
நடை பயின்று வருவீர்கள் !


அன்றைக்கென்று
நிலவைப்பார்த்து
உங்களுக்கு ஒரு
கவிதை தோன்றும் !


நோட்குறிப்பு போல
நாட்குறிப்பு எழுதாமல்
அந்த நாளுக்கான பக்கத்தை
பூரிப்போடு பூர்த்தி செய்வீர்கள் !


உங்கள் மனதில்
குமைந்து கொண்டிருக்கும்
நீண்ட நாள்
சுமைகளை ,
இமை மூடும் முன்
இல்லாளிடம்
இறக்கி வைப்பீர்கள் !


உங்கள் மீது
இரக்கம் கொண்ட
உறக்கம் ,
உங்களைத் தழுவ
விரைந்தோடி வரும் !


ஒரு
முழுநாளை
முழுதாக முடித்த
முழுமையுணர்வில்
முழுமையாக
மூழ்கிப்போவீர்கள் !


ஆகவே ,
வாரத்தில் ஓர் நாள்
ஏதேனும் ஒரு கிழமையில்
தொலைக்காட்சியைத்
துறந்திடுங்கள் !!!