Sunday, November 25, 2012

பிச்சைக்காரர்கள் 





பலரிடமும்
கெஞ்சிக் கேட்டு
ஒரு பத்துரூபாய்
தேற்றிவிட்டுப்
போய் அமர்ந்த
அந்தப் பிச்சைக்காரனிடம்
தெரிகிறது
ஒரு
அரசனின் கம்பீரம் !

ஒரு ரூபாய்
கொடுத்தாலும்
அதைக் கண்ணில் ஒற்றி
வாங்கிக் கொள்கிறவனே
உண்மையான
பிச்சைக்காரன் !

கால்கள் இழந்த
அந்தப்
பிச்சைக்காரனுக்கு
தற்காலிகமாக
சிறகுகள்
தர நினைக்கிறீர்களா ?
ஒரு ஐந்துரூபாய்
கொடுங்களேன் !

அந்தப்
பேருந்து நிறுத்தத்தில்
அந்தச் சிறுமி
தினமும்
வருபவர்களிடம்
பிச்சை கேட்பதில்லை !
பிச்சை தர்மம் !

அந்த
திரையரங்கு வாசலில்
எப்போதும்
அமர்ந்திருக்கும்
அந்த
பிச்சைக்காரக் கிழவியை
வெகு நாட்களாகக்
காணவில்லை !
ச்சே !
பத்து ரூபாயாவது
கொடுத்திருக்கலாம் !

எவ்வளவு
பாவமாகத்
தெரிந்தாலும்
சாப்பிடும் போது
தந்திரமாக வந்து
பிச்சை கேட்பவன்மீது
கோபம்
வரத்தான் வருகிறது !

பிச்சைக்காரன்
வரும் போது
சில்லறை
இருப்பதில்லை !
சில்லறை
இருக்கும்போது
பிச்சைக்காரன்
வருவதில்லை !

இங்கு
பெரும்பாலான
பிச்சை போடுதல்கள்
இரக்கப்பட்டு
நிகழ்வதில்லை !
தொல்லை
விட்டால் போதும் என்றே
நிகழ்கின்றன !

ஒருவகையில்
உலகிலேயே
மிகக் கடினமான வேலை
பிச்சையெடுத்தல் தான் !

நீங்கள்
உணவு வாங்கித்
தரும்போது
அந்தப் பிச்சைக்காரனுக்கு
பசியில்லாமல் 
இருக்கலாம் !
அவனுக்குப்
பசியெடுக்கும் போது
உங்கள் உணவு
கெட்டுப் போயிருக்கலாம் !
ஆகவே,
முடிந்தவரை
காசாகவே
கொடுத்து விடுங்கள் !

சாமி
கும்பிடுவதை விட
பிச்சைக்காரர்களுக்கு
காசு போடுவதற்காகவே
கோவிலுக்குப்
போய்ப் பாருங்கள் !
வரம்,
சீக்கிரம் கிடைக்கும் !

இந்தியா
பிச்சைக்காரர்கள்
மலிந்த நாடு
என்பதற்காக
நாம்
தலைகுனிய
வேண்டியதில்லை !
திருடர்களை விட
பிச்சைக்காரர்கள்
எவ்வளவோ மேல் !

ஏங்கிக்கிடப்பதும்
காத்திருத்தலும்
கெஞ்சிக் கேட்பதும்தான்
பிச்சை என்றால்
நாமும்
ஒருவகையில்
பிச்சைக்காரர்கள்தான் ! 





Friday, November 23, 2012

 குறிப்பு : இந்தக் கவிதை இந்தக் கால இளைஞர்களுக்கானது அல்ல



கல்லூரித்தோழி 




திருமணம் அறிவித்த
நண்பனிடம்
எதேச்சையாகத்தான்
அந்த
அலைபேசி எண்
கிடைத்தது !

திருமணம்
ஆகிவிட்டதாம்
அவளுக்கு !

அழைக்கக் கூட
இல்லை !

அவளைச் சொல்லியும்
குற்றமில்லை !

அலைபேசி
அவ்வளவாக
அறிமுகம்
ஆகாத காலத்தில்
கல்லூரி பயின்றவர்கள்
நாங்கள் !

தேடித்தேடித்தான்
தொடர்புகளை
புதுப்பிக்க
வேண்டியதிருக்கிறது !

கன்னமெல்லாம்
சதைபோட்டு
கண்ணாடி போட்ட
குண்டான பெண்ணாக
அவளை
நினைத்துப் பார்த்தேன் !
சிரிப்பு வந்தது !

இழந்து விட்ட
பிள்ளைப்பருவ
மகிழ்ச்சிகளை 
நாங்கள் மீட்டெடுத்த
அந்தத் தருணங்கள்
எவ்வளவு உன்னதமானவை !

ஆண் பெண்
பேதமின்றி
நாங்கள்
அடித்து விளையாடிக் கொண்ட 
அந்த நாட்கள்
எவ்வளவு அழகானவை !

ஒவ்வொரு
தோழியிலும்
ஒரு
சகோதரியைக் கண்ட
புனிதமான
காலமல்லவா அது !

இப்படி ஒருநாள்
தொடர்பற்றுத்
தொலைந்து போவோம்
என்றுதான்
அந்தக் கடைசிநாளில்
அவள்
அதிகம் அழுதாளோ ?

அவள்
மதிய உணவைப்
பிடுங்கித் தின்னும்
அந்த பாக்கியம்
இனிமேலும் கிட்டுமா ?

அழைத்து விட்டு
எதிர்முனை
எடுக்கக்
காத்திருந்த போது
பதட்டமாக இருந்தது !

எடுத்தது
அவளே தான் !

அலைபேசி வழியே
ஒலித்த போதும்
அப்படியொன்றும்
அதிகம்
மாறிவிடவில்லை
அந்தக் குரல் !

யார் வேணும் ?  என்றாள்
குழப்பமாக !

கல்லூரியைச் சொல்லி
பெயரைச் சொன்னேன் !

சட்டென்று
உற்சாகமாகித்
தீப்பற்றிக் கொண்டது
எதிர்முனை !

என் பெயரை
அவள் அங்கே
கூவிய போது
இங்கே
எட்டிப் பார்த்த
இரண்டு
கண்ணீர்த்துளிகள்
எங்கள்
நட்பின் அடையாளம் !

திருமணத்திற்கு
அழைக்காதது குறித்து
வருத்தப் பட்டேன் !

பதிவுத் திருமணம்
என்பதால் 
அழைக்க முடியவில்லையென 
அங்கலாய்த்தாள்   !

அவள்
காதலித்ததை
என்னால்
நம்ப முடியவில்லை !

" நீயா நீயா " என்று
நூறுமுறை கேட்டேன் !

" ஆமாண்டா
மரமண்டை ! " என்று
அங்கிருந்தே
கொட்டு  வைத்தாள் !

சட்டென்று,
என் திருமணம்
குறித்துக் கேட்டாள்
தாயின் பரிவோடு !

ஒரு பெண்
பார்க்கச்சொல்லி
அவளிடமே சொன்னேன் !

வருங்காலத்தில்
அவள் பையனுக்கும்
என் பெண்ணுக்கும்
திருமணம்
செய்து வைப்பது என
விளையாட்டாய்ப்
பேசிக் கொண்டோம் !

தொடர்ந்து நாங்கள்
பேசிக் கொண்டிருந்ததில்
எப்படிப் போனதோ
அந்த
அரைமணிநேரம் !

இழந்து விட்ட
ஒரு வசந்தம்
தற்காலிகமாகத்
திரும்பக் கிடைத்தது
போலிருந்தது !

அந்த நண்பனின்
திருமணத்திற்கு
குடும்பத்தோடு 
வருவதாகச் சொல்லி
விடை பெற்றபோது
ஏனோ
அவள் குரல்
கரகரத்தது !

தொலைத்து விட்ட
ஒரு நண்பனையோ
ஒரு தோழியையோ
எந்தத் திருமணத்திலாவது 
பார்த்துவிட மாட்டோமா
எனக் காத்திருக்கும்
சில கோடிப்பேரில்
ஒருவனாக 
நானும் காத்திருக்கிறேன்
அந்த
நண்பனின் திருமணத்திற்கு !!!



Tuesday, November 20, 2012

வேலை







அன்றொருநாள்
காலங்காலையில்
வெயில் கொஞ்சம்
எடுப்பாயிருந்தது  !
எழுவதை நினைத்தாலே
மண்டைக்குள் சற்று
கடுப்பாயிருந்தது !
ஞாயிறு என்பதால்
அன்று அலுவலுக்கு
விடுப்பாயிருந்தது  !
மனமெல்லாம் 
புதிய கதாநாயகியின்
இடுப்பாயிருந்தது !

திடுப்பென்று
ஏதோ பாடலை
அலைபேசி
உளறியது !
வஞ்சகமில்லாமல்
வயிற்றெரிச்சலைக்
கிளறியது !

இந்த நேரத்தில்
எந்த மூதேவி
கூப்பிடுகிறான் ?
 விடுமுறைப் பொழுதை  - ஏன் இப்படி
விவஸ்த்தையில்லாமல்
சாப்பிடுகிறான் ?

எடுத்தால்
எதிர்முனையில்
மேலதிகாரி !

இந்தாள் எதற்கு
இப்போது
அழைக்கிறான் ?
விடுமுறை நாளிலும்
இவன் ஏன்
இப்படி
உழைக்கிறான் ?

" ஐயா "   என்றேன்
வேண்டா வெறுப்பாய்
அவனை வணங்கி !
" சொல்லுங்கள் " என்றேன்
வேலையை நினைத்து
மனதிற்குள் சுணங்கி !

பழுதாகி விட்டதாம்
ஆலையில் ஒரு
கருவி !
கேட்டதும்
சிறகொடிந்தது என்
உற்சாகம் எனும்
குருவி !

இப்போதே போய்ப்
பார்க்க வேண்டுமாம்
அந்தப் பழுதை !
அலைபேசியில்
ஆணையிட்டது
அந்தக் கழுதை !

உடனடியாக

ரத்து செய்தேன்
அந்நாளின்
நிகழ்ச்சிகளை !
புதைத்துக் கொண்டேன்
வாரயிறுதியின்
மகிழ்ச்சிகளை !

மதுவருந்தக்
கூப்பிட்ட நண்பன்
தகாத வார்த்தைகளால்
திட்டினான் !
காத்திருந்த காதலி
அங்கிருந்தே தலையில்
குட்டினாள்  !

அவர்களின்
கோப நோய்க்கு
காரணம் எனும்
சூரணம் தந்து,

ஆலையை
அடைந்தேன் !
கருவியைக் கண்டதும்
உள்ளுக்குள்
உடைந்தேன் !

அங்கே,

ஏற்கனவே
இரண்டு பேர்
வேர்த்திருந்தார்கள் !
பழுது என்னவென்று
அவர்களும் கொஞ்சம்
பார்த்திருந்தார்கள் !

ஒன்றும்
பெயரவில்லை !
ஆனாலும் நான்
அயரவில்லை !

கருவியைப்
பிரித்தேன் !
கடையை
விரித்தேன் !

பகல் முழுக்க
செய்தேன்
ஆய்வை !
ஒரு நிமிடமும்
எடுக்க வில்லை
ஓய்வை !

பிரம்ம
பிரயத்தனப் பட்டு
பிரச்சனையின்
வேரைக் கண்டறிந்தபோது
பளிச்சென்று தெரிந்தது
உலகம் !

அப்புறம்
எளிதாக
கருவியின் பழுது
நீங்கி  விட்டது !
மகிழ்ச்சியில்
இதயம் சற்று,
வீங்கி விட்டது !

கேள்விப் பட்ட
மேலதிகாரி
துள்ளினார் !
பாராட்டுக்களைக்
கைநிறைய
எனக்காக
அள்ளினார் !

வேலை முடித்து
ஆலை விட்டு
வெளியே வந்தால்
உன்னதமாய்த் தெரிந்தது
உலகம் !

எதிரே வந்த
இளம்பெண்
புன்னகைத்தாள்  !

இரண்டு மடங்காய்
தேநீர்
சுவைத்தது !

பிடித்த
திரைப்படத்தை
தொலைகாட்சியில்
போட்டார்கள் !

களிப்பு தந்தது
காதலியின் பேச்சு !

நிறைவாய்
இருந்தது
இரவு உணவு !

அட்டகாசமாய்
வந்தது
ஆழ்ந்த உறக்கம் !

இது நடந்து
இரண்டு நாட்கள்
கழித்து,

ஏதோ நண்பன்
அலைபேசியில்
வேலை பற்றி
வினவினான் !

நான் சொன்னேன்,

" நாய்ப் பொழப்பு
மச்சி  !  "

இக்கவிதையால் அறியப்படும் நீதி :

எவரெவர்
எவ்வேலை செய்யினும்
அவரவர்க்கு
அவ்வேலை கடுப்பே !


Thursday, November 8, 2012

 பயணம்




இந்த தீபாவளிக்கு
ஊருக்குப் போகத்தான்
வேண்டுமா ?

மூன்று மாதங்களுக்கு
முன்னரே
முடிந்து விட்டன
புகைவண்டி
முன் பதிவுகள் !

சென்ற வாரத்தின்
ஒரு நாளில்
ஒரே மணிநேரத்தில்
விற்றுத் தீர்ந்தனவாம்
பேருந்துகளின்
அனைத்து இருக்கைகளும் !

ஒற்றைக் காலில்
நின்று கொண்டே
எட்டு  மணிநேரப்
பயணம்தான்
இனி சாத்தியம் !

அப்படிப்
போய்த்தான்
என்ன
ஆகப் போகிறது ?

மூன்று நாள்
விடுமுறையில்
பயணக்களைப்பிற்கு
முதல் நாள் !
பயணத் தயாரிப்பிற்கு
மூன்றாம் நாள் !
நடுவேயுள்ள
இரண்டாம் நாளில்தான்
தொலைக்காட்சி
பார்த்தலும்,
பலகாரம் ருசித்தலும்  !

பலகாரம்தான்
பண்டிகை என்றால்
இருக்கவே
இருக்கிறது
இங்கே
அர்ச்சனா பேக்கிரி !

கொஞ்சம்
மளிகைப் பொருட்களை
முன்கூட்டியே
வாங்கி வைத்தால்
உணவு விடுதிகளின்
ஒருவார விடுமுறையை
ஓரளவு சமாளிக்கலாம் !

கேஸ்
தீராமல் இருக்க வேண்டும் !

அறை
காலியாகத்தான்
இருக்கும் !

பீட்டரிடம்
கேட்டால்
பலான சிடிக்கள்
தருவான் !

ஏகபோகமாக
ஏகாந்தத்தை
அனுபவிக்கலாம் !

நான் ஒருவன்
ஊருக்குப் போகாததால்
உலகம்
அழிந்து  விடுமா
என்ன !

பால்ய நண்பர்களில்
பலருக்குத்
திருமணம் ஆகிவிட்டது !

அக்கா மகளோ
அத்தை மகளோ
எதிர்வீட்டு தேவைதையோ
யாரும் இல்லை !

இப்போதெல்லாம்
ஊருக்குப் போவதில்
மிஞ்சுவது
உடல் வலியும் 
உறக்கமிமையும் தான் !

எளிதாக
அப்பாவை
சமாளித்து விடலாம் !

ஆனால் .........

என்ன பலகாரம்
செய்வது என
ஒருவாரமாக
அலைபேசியில்
கேட்டுக் கொண்டேயிருக்கும்
அம்மாவை,

வாசலிலேயே
அமர்ந்து
வருகையை
எதிர்நோக்கியிருக்கும்
அம்மாவை,

இரண்டு மாத
கவனிப்பை
இரண்டே நாளில்
நடத்தி விடத்துடிக்கும்
அம்மாவை ,

இன்னமும்
புத்தாடை
அணிந்து நின்றால்
நெட்டி முறித்து
திருஷ்டி கழிக்கும்
அம்மாவை ,

பாசப்பசிக்கு
பதார்த்தங்களின்
வடிவில்
அன்பைப் பரிமாறும்
அம்மாவை,

எப்படி
சமாளிப்பது ?

பண்டிகை நாளில்
ஓடி ஓடி
பிள்ளைகளை
கவனிப்பதில் தானே
தன் வாழ்வை
அர்த்தப் படுத்திக்
கொள்கிறாள்
இங்கே
ஒவ்வொரு அம்மாவும் !

உண்மையில்
பண்டிகைகள்
ஏற்படுத்தப் பட்டது
கொண்டாட்டங்களுக்காக
அல்ல !
அம்மாக்களுக்காக !

அந்த நாளை
முழுமையாக
ஆள்பவர்கள்
அவர்கள்தான் !

எந்தப்
பேருந்தையாவது
பிடித்து
எப்படியும்
தன்மகன்
வந்து விடுவான் என
எங்கேயும் ஒருதாய்
எப்போதும்
காத்துக் கொண்டே
இருக்கிறாள் !

கடைசித் தருணத்தில்
மனது மாறி
நம்பிக்கையில்லாமல் தான்
இணையத்தில்
முயன்று பார்த்தேன் !
ஏதோ ஒரு
பேருந்தில்
ஏதோ ஒரு இருக்கை
காலியாக இருந்தது !  

 

Friday, November 2, 2012

படைப்பு





ச்சை !
சத்தியமாய்
அது ஒரு
படமில்லை !
அந்த நடிகனுக்கு
இனி என் மனதில்
இடமில்லை !

வெடித்தே விட்டது
தலை !
வெறுத்தே விட்டது
கலை !

அந்த இயக்குநனுக்கு
சுத்தமாய் இல்லை
டேஸ்ட் !
மொத்தமாய்
மூன்று மணிநேரம்
வேஸ்ட் !

இடைவேளை
வருவதற்குள்
முடிந்து விட்டன
இரண்டு மூன்று
யுகங்கள் !
கடித்துத் துப்பியே
காணாமல் போயின
கைவிரலின்
நகங்கள் !

ஆறுதல்
தரவில்லை
பாட்டு கூட !
அதை விட
இனிமையாய்
ஒலிக்கும்
தீபாவளி வேட்டு கூட !

படம் பார்த்தே
பலருக்கு வந்தது
காய்ச்சல் !
படம் முடிந்ததும்
தியேட்டரை விட்டு
அனைவரும் ஒரே
பாய்ச்சல் !

சத்தியமாய்
அது இல்லை
சினிமா !
சொல்லப்போனால்
அது
மூன்று மணிநேர
எனிமா !

போய் விட்டது
முன்னூறு ரூபாய்
தண்டமாக !
அரங்கை விட்டு
வெளியே வந்தோம்
கழுத்தறுந்து
முண்டமாக !

தன் பங்கை
நண்பன்
நிச்சயமாக
தருவானா ?
இனி நான்
படத்திற்குக்
கூப்பிட்டால்
வருவானா ?

இணையத்தில்
கண்டபடி
கிழித்திருந்தார்கள் !
மொத்த மதிப்பெண்ணில்
எண்பது விழுக்காட்டைக்
கழித்திருந்தார்கள் !

முன்னரே
விமர்சனத்தை
வாசித்திருக்கலாம் !
போவதற்கு முன்
கொஞ்சமாவது
யோசித்திருக்கலாம் !

ஒரு வழியாய்
வீடு வந்தபோது,
சோர்ந்து அமர்ந்திருந்தான்
சித்தப்பா பையன் !

அவனுக்கு
வயது
பத்து தான் !
படிப்பில் அவன்
சுடர்விடும்
முத்து தான் !

கேட்டதில்
பள்ளியில் ஏதோ
போட்டியாம் !
ஓவியம்
வரைய வேண்டுமாம் !

" ப்பூ.... இவ்வளவுதானா ?
கண்ணா ..........
நான்
கரைத்துக்
குடித்தவன்
கலைமகள் எழுதிய
காவியத்தை !
இதோ தீட்டுகிறேன்
காகிதத்தில்
ஓவியத்தை ! "            என்றேன்


" பெண்ணை
வரையலாமா ?  "
என்றதற்கு,
" சரி " என்றான்
சுட்டிப் பையன் !

மகிழ்ச்சியில்
வாயில் வரவில்லை
வாக்கியம் !
கிடைத்தது
காதலியை வரையும்
பாக்கியம் !

எடுத்தேன்
காகிதத்தை !
தொடுத்தேன்
பேனா எனும்
ஆயுதத்தை !

முதலில் முகம் !
வட்டமாய்
வரைய நினைத்து
கொஞ்சம்
நீள்வட்டமாய்ப்
போய் விட்டது !
முகம்,
வட்டமாய்த் தான்
இருக்கவேண்டும் என்று
சட்டமா என்ன !

பிறை நிலா போல
வரைய முனைந்தேன்
நெற்றியை ! 
வெற்றி கிட்டவில்லை !

அடுத்து கண் !
அதையாவது
அழகாய் வரையும்
என் நினைப்பில்
விழுந்தது மண் !
மை கொட்டி
அங்கே  ஆனது
புள்ளியாய்
ஒரு புண் !

மச்சம் என்று
சொல்லி
சமாளித்து விடலாம் !

அடுத்து ,
புருவம் கொஞ்சம்
நீண்டு விட்டது !
உயிரிழந்து
அந்த ஓவியம்
மாண்டு விட்டது !

அடுத்தது மூக்கு !
அச்சச்சோ !
பெரிதாகப்
போய் விட்டதே
ஓட்டை !
விட்டு விடுவேனோ
நான்
ஓவியத்தில்
கோட்டை !

அடுத்து
வாய் ஆனது
சப்பையாக !
எறியத்தான் வேண்டும்
இனி
இக்காகிதத்தைக்
குப்பையாக !

ஒரு நப்பாசையில்
வரைந்த ஓவியத்தை
தம்பிப்பயலிடம்
காட்டினேன் !

அவன்
ஒரே வார்த்தையில்
சொன்னான் !

" ச்சீச்சீ.....
இந்தப் படம்
நல்லாயில்ல "

வெறும்
அரைமணிநேர
சிரத்தை தான் !
ஆனாலும்
ஆனாலும்
அது
வலித்தது !