Wednesday, October 19, 2011

குற்றவுணர்ச்சி





மழை பெய்த ஒரு
மாலை நேரம் !

மாடத்தில் தந்தை ,
சூடத்தில் தாய் ,
பாடத்தில் பையன் , - சமையல்காரி
வேடத்தில் மனைவி ,
கூடத்தில் நான் !

மழைக்கு இதமாய்
மிளகாய் பஜ்ஜி !

பொதுஅறிவுப் பாடம்
படித்துக்கொண்டிருந்த
பிள்ளையின் ,
" புதுஅறிவு " பாதிக்கக்கூடாதென்று
சத்தத்தைக் குறைவாய் வைத்து
" செய்திகள் " பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன் !

தொலைக்காட்சிப்பாவை
பரபரப்பான செய்தியொன்றை
புன்னகை கலையாமல்
வாசித்தாள் !

எந்தநாட்டிலோ பூகம்பமாம் !
இறந்தவர்களின் எண்ணிக்கை
எக்குத்தப்பாய் எகிறிவிட்டதாம் !

புலன்களைக் கூர்மையாக்கி ,
புத்தியின் இடுக்குகளில்
பள்ளிச்சிறுவன் போல
புள்ளிவிபரங்களை
அள்ளி அடுக்கிக்கொண்டேன் !

நாளை அலுவலகத்தில்
மதியஉணவின் பொது
" தொட்டுக்கொள்ள "
சுவையான செய்தி
சுடச்சுடத் தயார் !

இப்போது
பூகம்பத்தின்
மாட்சிகளை விளக்கும்
காட்சிகளைக் காண்பித்தது
தொலைகாட்சி !

மூன்று வயதுக்குழந்தை
அதனுடைய மொழியில்
அம்மாவென்று அலறியபடி
இறந்து கிடந்த
பெண் ஒருத்தியை
எழுப்பும் முயற்சியில்
தோற்றுக்கொண்டிருந்தது !

அக்காட்சியின் கோரம் கண்டு
என் இதயத்தின் ஓரத்தில்
ஒளிந்திருந்த ஈரம் ,
கண்ணீர்த்துளியாகக்
கண்களில் திரையிட்டது !

அதற்குமேல்
சாப்பிடப்பிடிக்காமல்
மீதம் வைத்த
மிளகாய் பஜ்ஜியை
மொய்த்துக்கிடந்தது
குறுகுறுப்பான குற்றவுணர்ச்சி !!!


Thursday, September 22, 2011

மாந்தி - நாவல் அத்தியாயம் இரண்டு




முன்னொரு காலத்தில் சோழர்களின் தலைநகரமாக இருந்த இடம் இப்போது " பொறம்போக்கு நிலமாக " , பொட்டல் காடாக இருந்தது . அந்தப்பகுதியை தற்காலிகமாக ஆக்கிரமித்திருந்தனர் மாணவ மாணவிகள் . அனைவரும் முதுகலை வரலாறு . ஆண்களுக்கு நிகராக பெண்களும் இருந்தனர் . மண்டையில் முடி இருந்த , கண்ணாடி போடாத புரபசர் ஒருவர் அந்தப்பகுதியின் அருமை பெருமைகளை மாணாக்கர்களுக்கு விளக்கிக்கொண்டிருந்தார் . அவர்களும் ஆவென்று வாயைப் பிளந்த வண்ணம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர் . வகுப்பறைச் சூழலை விட்டு , சுதந்திரமான வெட்டவெளி சூழலில் ஆசிரியர் சொல்வதைக் கேட்பதற்கு அவர்களுக்கு உற்சாகமாக இருந்தது . சற்று நேரம் அந்தப்பகுதிகளின் சிறப்புகளை விளக்கிய ஆசிரியர் , பிறகு தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் அகழ்வராயும் பகுதிக்கு மாணவர்களைக் கூட்டிச்சென்றார் . பெரிய குழிமாதிரி வெட்டி என்னத்தையோ தோண்டிக்கொண்டிருந்தனர் . ஹரிப்ரியாவுக்கு போர் அடித்தது . ஹரிப்ரியா ? வயது , திருமணத்திற்குத் தயாராகிவிட்ட இருபத்தி ஒன்று . பௌர்ணமிப் பளிங்கு மேனி . செதுக்கி வைத்தது போன்ற பாகங்கள் . அடிவேர்வரை ஊடுருவும் " இன்டெலிஜென்ட் பார்வை " . பணக்கார பெற்றோர் . பங்களா . கார் ... வேலையாட்கள் ....... இன்னபிற இன்னபிற .......

மதிய உணவு இடைவேளையில் மோகன் , ஹரிப்ரியாவை நெருங்கினான் . மோகன் , அந்தக்கூட்டத்திலேயே அழகன் . வெள்ளைத்தோல் . சுருள் முடி . ஹரிப்ரியாவுக்கு ஈடான பணக்காரன் .

" ஹாய் ஹரி " ........
" கால் மீ ஹரிப்ரியா " .........
" ப்ரியமானவங்களை சுருக்கமா கூப்பிடறது தானே , அந்தப்பிரியத்துக்கே அழகு "
" ஓ ........மோகன் ....... நிறைய தமிழ் படம் பார்ப்பே போலிருக்கு ...............கூடவே சில்லியான கவிதைகளையும் படிப்பியோ .."
" கவிதைகளை நான் படிப்பதில்லை .....வெறுமனே பார்ப்பேன் ........ இப்போது கூட நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன் ............"
" மோகன் , நீ இந்த மாதிரி பேசறது ..........எரிச்சலா இருக்கு ........ப்ளீஸ் .........."
" நான் உன்னையே சுத்தி சுத்தி வர்றது ஏன்னு புரியலையா ஹரிப்ரியா ? "
" ம்ம்ம் புரியுது ......... ஒரு சண்டே வாயேன் ....... எங்கனா ரூம் போடுவோம் . மறக்காம் காண்டமையும் எடுத்துக்கோ ! "
மோகன் பேயறையப்பட்டான் ...................... அதற்கு மேல் எதோ பேச முற்பட்டவனை ஹரிப்ரியா முறைத்துத துரத்தினாள் . அவளுக்கு மோகனைப் பிடிப்பதில்லை . எப்போது பார்த்தாலும் அவனைச்சுற்றிப் பெண்கள் கூட்டம் . அவன் " குதி " என்றால் ஆறாவது மாடியிலிருந்து குதித்து உயிரை மாய்த்துக் கொள்ள ஜூனியர் பெண்கள் தயாராக இருக்கிறார்கள் . ஹரிப்ரியாவைப் பொறுத்தவரை அவன் ஒரு எச்சம் . எத்தனையோ பெண்கள் ரசித்து ருசித்த மிச்சம் . அவள் விடு விடு வென நடந்தாள் ............... ஒரு மரத்தடியில் ரங்கராஜன் தென்பட்டான் . ரங்கராஜன் சகல விஷயங்களிலும் சாதாரணன் . ஹரிப்ரியா , அவளாக அவனருகே சென்றாள் ......

" என்ன ரங்கராஜன் ..... இங்கே தனியா ............... "
" ஒரே போர் ....... அதான் இந்த மரத்தடிக்கு வந்திட்டேன் ......... புத்தருக்குக் கிடைச்ச மாதிரி எனக்கும் ஞானம் , கீனம் கிடைச்சாலும் கிடைக்கலாம் "
" எனக்கும் போர்தான் . ஏண்டா இந்த ஹிஸ்டரியை எடுத்தோமேன்னு இருக்குது ........"
" நாங்க இல்ல அந்த மாதிரி சொல்லணும் .......... எம் . ஏ ஹிஸ்டரி . உங்களை மாதிரி பணக்காரங்களுக்கு வேணா இது கெட்டிப்படிப்பு .............எங்களைப்பொறுத்தவரை இது வேலை கொடுக்காத வெட்டிப்படிப்பு ."
" ஹல்லோ .......... நேத்து என்ன டி . ராஜேந்தர் படம் பார்த்தீயா .........கெட்டி , வெட்டினுட்டு....
" தட் ஈஸ் ரியல் ஹரிப்ரியா .......... இதை வைச்சுகிட்டு என்ன வேலை தேடமுடியும் . தனியார் பள்ளிக்கூடத்துல மட்டுந்தான் வேலை கொடுப்பான் ..... அங்கயும் வகுப்பு எடுக்க விடமாட்டானுங்க ......... பண்டல் பண்டலா பத்தாவது , ப்ளஸ் டூ பேப்பரை திருத்த விட்டுடுவானுங்க ........... " என்று ரங்கராஜன் கோபமாக தரையில் இருந்த ஒரு பெரிய கல்லை எட்டி உதைத்தான் . அது பெயர்ந்தது . உதைத்த வேகத்தில் செருப்பு அணிந்திருந்த ரங்கராஜனின் கால் பெருவிரல் கிழிந்து அவனது சூடான இளஞ்சூடு ரத்தம் குபு குபுவெனப்பொங்கி கல் பெயர்ந்த இடத்தை நனைத்தது . அதைப்பார்த்த ஹரிப்ரியாவுக்கு படபடவென வந்தது ..... " ஓ கடவுளே என்ன இது ? " என்றாள் . ரங்கராஜன் துணுக்குற்றான் . ஹரிப்ரியாவின் பதற்றத்தைப் பார்த்து அல்ல . அவன் கல்லை உதைத்த போது ஏற்பட்ட அந்த " ணங் " என்ற ஒலியை உணர்ந்து . ரங்கராஜன் கல் பெயர்ந்த இடத்தைப் பார்த்தான் . அரை அடி ஆழத்திற்குக் குழி உண்டாகியிருந்தது . அந்தக் குழிக்கு உள்ளே புள்ளி புள்ளியாக ஏதோ மின்னியது . தடக்கென மண்டியிட்டு ரங்கராஜன் அந்தக் குழிக்குள்ளே கைவிட்டு அந்த மின்னும் புள்ளிகள் உள்ள பகுதியைத் தடவினான் . இதற்குள் ஹரிப்ரியா அவளது கைகுட்டையால் ரங்கராஜனின் கால் பெருவிரலைக் கட்ட முயற்சிக்க , அவன் அவளைத்தடுத்து அந்த குழியை நோண்டி சதுரமான ஒன்றை எடுத்து , " செப்புத்தகடு " என்றான் . கல் பெயர்க்கப்பட்ட விசையில் அந்த செப்புத்தகட்டின் பாகங்கள் தேய்க்கப்பட்டு மின்னியிருக்கின்றன என்பதை ரங்கராஜன் தெரிந்து கொண்டான் . ஹரிப்ரியாவின் கைக்குட்டையைப் பிடுங்கி , அந்தத்தகட்டைத் துடைத்தான் . தமிழில் செய்யுள் போல ஏதோ எழுதப்பட்டிருந்தது . அந்த செய்யுளுக்குத் தலைப்பாக " புதையல் ரகசியம் " என்று எழுதப்பட்டிருந்தது . ரங்கராஜன் , அந்த செப்புத்தகட்டை எடுத்துக் கொண்டு வேக வேகமாக அந்த தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் இருந்த பகுதிக்கு விரைந்தான் . பின்னாலிருந்து ஹரிப்ரியா அவனைக் கூப்பிடுவதைக் கண்டுகொள்ளவில்லை .

ஹரிப்ரியா கிட்டத்தட்ட ஓடினாள் . மேல்மூச்சு , கீழ்மூச்சு வாங்க ரங்கராஜனை நெருங்கினாள் . அவன் கையைப்பற்றிக்கொண்டு " ரங்கராஜன் , என்ன பண்ணப்போறே " என்றாள் . அவன் , " இது ஒரு புதையல் ரகசியம் அடங்கின செப்புத்தகடு . இதை அந்த தொல்பொருள்ஆய்வாளர்கள் கிட்ட கொடுக்கப்போறேன் . " என்றபடி மேலும் வேக வேகமாக சென்றான் . அந்த தொல்பொருள் ஆய்வாளர்கள் ஒரு டென்ட் போல அமைத்துத் தங்கியிருந்தார்கள் . உள்ளே அவர்கள் சிரித்தபடி ஏதோ பேசிகொண்டிருந்தார்கள் . வெளியே வந்து நின்ற ரங்கராஜனுக்கும் , ஹரிப்ரியாவுக்கும் அவர்கள் பேசியது தெளிவாகக் கேட்டது .

" அந்தப் புதையலைப் பத்தின குறிப்பு மட்டும் இந்த இடத்துல கிடைச்சுட்டா ..............நம்மள யாரும் அசைச்சுக்க முடியாது "..............
" அது ஒண்ணும் அவ்வளவு சுலபமில்லை .......புதையல்ன்னா சும்மா இல்லை . ரத்தக் காவு , உயிர்பலி கொடுக்கணும் "
" இங்க வேலை செய்யற கூலி ஆட்கள்ல எவனையாவது கொடுத்துற வேண்டியது தான் "

இந்த சம்பாஷணையைக் கேட்டதும் , ஹரிப்ரியா , வெடுக்கென ரங்கராஜனின் கையைப் பற்றி இழுத்துக் கொண்டு உடனடியாக அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்தாள் ...............


தொடரும்

"





Monday, September 19, 2011

மாந்தி - நாவல்




சக்கரவர்த்தி கோபிநாத் , தனது தோட்டத்தில் . தனது ஆஸ்தான சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்து கொண்டு , அன்றைய தினசரியின் நாலாவது பக்கத்தை நாலாவது முறையாகப் படித்துக் கொண்டிருந்தார் . வாழ்க்கை அவருக்கு , எதோ அவார்ட் வாங்கின ஒரு திரைப்படத்தைப் போல பிரேம் பை பிரேமாக நகர்ந்து சென்றுகொண்டிருந்தது . அறுபது வயதாகிவிட்ட அவர் இனிமேல் வாழ்க்கையில் சாதிக்கவேண்டிய அம்சங்கள் எதுவும் இல்லை . மனைவி போய்ச்சேர்ந்து விட்டாள் . ஒரே மகள் திருமணமாகி அமெரிக்காவில் செட்டில் ஆகி விட்டாள் . இங்கு அவரும் , நாளுக்கு இரண்டு வேளை " வந்து போகும் " ஒரு வேலைக்காரியும் மட்டும் ! சக்கரவர்த்தி கோபிநாத் அந்த வேலைக்காரியை , " கரெக்ட் " செய்யலாமென்று கூட நினைத்தார் . அப்படி " கரெக்ட் " செய்யும் முயற்சியில் ஓரளவாவது பொழுது போகுமே என்பது அவர் எண்ணம் . ராணிக்கு வயது ஒரு நாற்பது நாற்பத்தி ஐந்து இருக்கும் . சும்மா சொல்லக்கூடாது , சும்மா கும்மென்று இருப்பாள் . ஒரு நாள் , அவர் அவளிடம் , " ராணி , கை காலெல்லாம் வலிக்குது . கொஞ்சம் அமுக்கி விடறியா ? " என்றார் . கேட்டுவிட்டு அவளிடம் அவர் எதிர்பார்த்தது ஒரு வித மருட்சி கலந்த தயக்கத்தை . ஆனால் அவளோ , இதற்காகவே காத்திருந்தது போல முந்தானையைக் கீழே சரிய விட்டு , " என்னங்க ஐயா , பண்ணும் . " என்றாள் . சக்கரவர்த்தி கோபிநாத்துக்கு இந்தமாதிரி ," ஈசி அவைலபிள் " ஆக இருக்கும் பெண்களைப் பிடிப்பதில்லை . அவரைபொருத்தவரை பெண் என்பவள் , ஒரு பட்டாம்பூச்சி போல இருக்க வேண்டும் . நம்மையே சுற்றி சுற்றி வரவேண்டும் . ஆனால் பிடிக்க எத்தனித்தால் பிடிகொடுக்காமல் நழுவ வேண்டும் . அப்படிப்பட்ட பத்தினிகளைத்தான் கோபிநாத் எதிர்பார்க்கிறார் . அவருக்கு வாய்த்த மனைவி அவர் எதிர்பார்த்த பத்தினித்தன்மையோடு இருந்தாள். போறாத காலம் . போய்ச்சேர்ந்து விட்டாள் . கோபிநாத் தினம் தினம் எழுகிறார் . காலையில் காலையுணவு தின்கிறார் . மதியத்தில் மதிய உணவு தின்கிறார் . இரவில் இரவு உணவு தின்கிறார் . இந்தத் " தின்னுதல் " களுக்கு இடையே அவருடைய காலத்தை நிரப்புபவை , தினசரிகள் , தொ . கா . தொ , ( தொலைக்காட்சித் தொடர்கள் ) , தோட்டம் , சாய்வு நாற்காலி , வானத்தை வெறிக்கும் சூனியம் . அவ்வளவுதான் . தினம் தினம் அவருக்கு அப்படித்தான் கழிகிறது . இருந்தாலும் அவருக்கு வாழுதலின் மீதிருக்கும் இச்சை குறையவில்லை . காலை உணவில் அவருக்கு மெதுமெதுவென்ற இட்டிலிகளோடு கூடவே " ஒனத்தியான " புதினா சட்டினி இல்லையென்றால் கடுப்பாகி விடுவார் . மதியத்தில் அவருக்கு மீன் வறுவல் இருந்தே ஆக வேண்டும் . இல்லையென்றால் ராணியை வறுத்து எடுத்து விடுவார் . இரவில் மெது மெது தோசைக்கு , தக்காளிச்சட்டினி . தேங்காய்ச் சட்டினி இருந்தாலும் தேவலாம் . வயது ஆக ஆக மனிதன் சாவின் மீதிருக்கும் பயத்தை , ஏதாவது புலன் இன்பத்தை நாடுவதன் மூலம் குறைக்க முயல்கிறான் . ஆனால் ஒவ்வொரு புலனின்ப நுகர்ச்சிக்குப் பிறகும் அந்த பயம் அவனிடம் பன்மடங்காகப் பெருகிவிடுகிறது . சக்கரவர்த்தி கோபிநாத்துக்கு இப்போதெல்லாம் தத்துவார்த்தமான சிந்தனைகள் வர ஆரம்பித்திருக்கின்றன . " சாவைப்பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம் வாருங்கள் " , " சாவிற்குப் பிறகு மனித உயிர் அடையும் நிலை " என்பது போன்ற புத்தகங்கள் அவருடைய மேசையை அலங்கரிக்கின்றன .

சக்கரவர்த்தி கோபிநாத் , அந்த தினசரியை சலிப்போடு அந்த சிறிய மேசையின் போது விட்டெறிந்தார் . ஹ்ஹ்ஹா என்று சோம்பல் முறித்தார் . அப்போது ஒரு பட்டாம்பூச்சி , மஞ்சள் கலரில் சிவப்புப் புள்ளி போட்ட பட்டாம்பூச்சி ஒன்று அவரை சுற்றி சுற்றி வந்தது . கோபிநாத்துக்கு சட்டென்று எதோ ஒரு உற்சாகம் தொற்றிக்கொண்டது . இந்தப்பட்டாம்பூச்சிகளைப் பார்த்து எவ்வளவு நாட்களாகின்றன . கிளி , புறா , சிட்டுக்குருவி , முதலிய உயிர்கள் காலப்போக்கில் அழிந்து வருகின்றன . அந்தப் பட்டாம்பூச்சி விளையாட்டுக் காட்டுவது போல படபடத்த படி மாயாஜாலம் காட்டியது . அந்தப் பட்டாம்பூச்சியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த கோபிநாத் , சட்டென்று பக்கத்து வீட்டு மாடியைப் பார்த்தார் . பிறகு பட்டாம்பூச்சியைப் பார்த்தார் . மாடியைப் பார்த்தார் . எதற்கு இரண்டையும் மாறி மாறிப் பார்க்கிறார் என்று அவருக்கே தெரியவில்லை . அனிச்சை செயல் போல அவராலேயே கட்டுப்படுத்த முடியாத எதோ ஒரு நிகழ்வுக்கு தான் உட்படுத்தப் பட்டுக் கொண்டிருப்பதை அவர் உணர்ந்தார் . சட்டென்று அவருக்கு அந்த எண்ணம் தோன்றியது . அவரைச் சுற்றிப் பறந்து கொண்டிருந்த அந்தப் பட்டாம்பூச்சி அவரது வலது கையில் வந்து அமர்ந்தால் , அந்த மாடி வீட்டுக்கதவு திறக்கப்பட்டு ஒரு பெண் வெளிவரப்போகிறாள் . வந்து அவரைப்பார்த்துப் புன்னகைக்கப் போகிறாள் என்பதுதான் அது . ச்சே என்ன பைத்தியகாரத்தனமான சிந்தனை இது என்று அவருக்கே தோன்றிய சமயம் அது நிகழ்ந்தது . பறந்து கொண்டிருந்த பட்டாம்பூச்சி சட்டென்று அவரது வலது கையில் வந்து அமர்ந்தது . இறக்கையை விரித்து விரித்து மூடிவிட்டு பறந்து சென்றது . கோபிநாத் , அந்த மாடியைப் பார்த்தார் . திடுக்கிட்டார் . அங்கே ஒரு பெண் நின்று கொண்டிருந்தாள் . தலை முடியைக் கோதிவிட்டுக்கொண்டிருந்தாள் . நைட்டி அணிந்திருந்தாள் . கோபிநாத் அவளைச் சற்று உற்றுப்பார்த்து விட்டு அவள் நைட்டி " மட்டுமே " அணிந்திருப்பதை உறுதி செய்தபோது , அந்தப் பெண் அவரைப்பார்த்துப் புன்னகைத்தாள் . அவளுக்கு இருந்தால் முப்பது முப்பத்தி இரண்டு வயது இருக்கும் . தனது " தரிசனத்தை " அவருக்குக் காட்டிவிட்ட திருப்தியோடு அந்தப்பெண் உள்ளே போய்விட்டாள் . கோபிநாத்துக்குத்தான் படபட வென்று வந்தது . நார்மலாக முயன்றார் . சட்டென்று வானத்தைப் பார்த்தார் . இப்போது ஒரு விமானம் அவரைக் கடந்து சென்றால் , அமெரிக்காவில் இருக்கும் அவர் மகள் தொலைபேசியில் அழைத்துப் பேசப்போகிறாள் என்று அவருக்குத் தோன்றியது . ச்சே நான் ஏன் பைத்தியகாரத்தனமாக நினைக்கிறேன் . என்று நினைத்தார் . எதேச்சையாக மீண்டும் வானத்தைப் பார்த்தார் . அவரது உடம்பு சிலிர்த்தது . ஒரு விமானம் , உய்ய் என்ற சத்தத்தோடு பறந்து சென்றது . அவரது அலைபேசி , அந்தப் புத்தக மேசையின் மீது இருந்தது . நகம் கடித்தபடி அதையே பார்த்தார் . திடீரென்று அது கத்தியது . கோபிநாத் பாய்ந்து அதை எடுத்தார் . மதுமிதா . அவரது மகள் .அமெரிக்க மகள் . அழைக்கிறாள் . மேலே விமானம் பறந்து சென்றது . மகள் அழைக்கிறாள் , பட்டாம்பூச்சி கையில் அமர்ந்தது , மாடியில் அந்தப்பெண் தரிசனம் தந்தாள் . என்ன நடக்கிறது இங்கே . திடீரென்று , அலைபேசியை தன்னையறியாமலேயே " ஆன் " செய்துவிட்டு எதுவுமே பேசாமல் பிரமை பிடித்தது போல தான் அமர்ந்திருப்பதை உணர்ந்தார் . அங்கே மதுமிதா , அப்பா அப்பா என்னாச்சுப்பா என்று கத்திக்கொண்டிருந்தாள் . கோபிநாத் , " ஹலோ " என்றார் . அவரது குரலில் இலேசான நடுக்கம் இருந்தது . " என்னப்பா ...... ஆன் பண்ணிட்டு ஏன் பேசலை .. என்னாச்சு உங்களுக்கு ? " என்றால் மதுமிதா . இங்கே இவர் , " அது வந்து ...... ஒண்ணும் இல்லைம்மா .......... " என்று தடுமாறுகிறார் . " என்னப்பா .... குரல் ஒரு மாதிரி இருக்குது ........ " என்று மதுமிதா பதற , அடுத்த நொடியே கோபிநாத்துக்கு கண்கள் இருண்டன . பேச்சு வரவில்லை , சட்டென்று அவர் மயங்கிக் கீழே சரிந்தார் .........................


தொடரும்

Tuesday, September 6, 2011

உன் மீது சில புகார்கள்


அடியே ,
காதலைக் கைது
செய்த நான் - இப்போது
காதலின் கைதியாகி நிற்கிறேன் !


தங்கத்தால்
செய்யப்பட்டதைத் தவிர
இந்த சிறைக்கம்பிகளுக்கு
வேறு சிறப்புகள் எதுவுமில்லை !


சிறகடித்து
சந்தோஷமாகப்
பறந்து கொண்டிருந்தேனடி !
எனது
இறக்கைகளை வெட்டிவிட்டு
கால்களைக் கட்டிவிட்டாய் !
பறக்கவும் முடியாமல்
நடக்கவும் முடியாமல் நான்
நொந்து நொந்து
நூலாகிறேன் !
வெந்து வெந்து
வீணாகிறேன் !


விடுதியில் இருக்கிறாய் நீ !
வீட்டில் இருக்கிறேன் நான் !
சாலையில் நடப்பதைப்போன்றது
உன் நிலை !
கம்பி மீது நடப்பதைப் போன்றது
என் நிலை !
உனக்காக நான்
விழுந்து எழுந்து
எழுந்து விழுந்து
விழுப்புண்கள் பெற்றாலும்
விருப்பத்தோடு உன்
விருப்பம் நிறைவேற்ற
விழைகிறேன் !
நீயோ
உனக்கான சாலையில்
எனக்காக நடப்பதற்கே
சிரமாயிருக்கிறது என்கிறாய் !
எந்த ஊர் நியாயம் இது ?


பக்கத்து வீட்டுக்காரனைப்
பலநாட்களாகத் தெரியும் !
ஈன்றெடுத்த
பச்சிளம் குழந்தையைப்
பத்து நாட்களாகத்தான் தெரியும் !
அதனால்
பக்கத்து வீட்டுக்காரனே
பெரிதும் உயர்ந்தவன் என்று
பைத்தியகாரன் கூடப்
பிதற்ற மாட்டான் !
உனது
பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களுக்காக
பச்சிளம் குழந்தை என்னைப்
பரிதவிக்க விடாதே !


காதலிக்க
என்னைத் தேர்ந்தெடுத்தது
தவறு என்று
நினைக்கிறாய் தானே !
நானும் உன்னை
அப்படித்தான் நினைக்கிறேன் !
ஆனால் ,
நான் உன்னையோ
நீ என்னையா
தேர்ந்தெடுக்க வில்லை
காதல் தான் நம்மைத்
தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறது !
அதை முதலில்
தெரிந்து கொள் !


நீ உனது
பிற ஆண் நண்பர்களோடு
பேசுவதைத் தவறு என்று
சொல்ல மாட்டேன் !
ஆனால்
இந்த முனையில் நான்
காத்துக் காத்துத்
தவித்துக் கொண்டிருக்க ,
அந்த முனையில் நீ
வேறு எதோ ஒரு முனையோடு
முனைப்பாக
வறுத்துக் கொண்டிருப்பதைத்தான்
பொறுத்துக் கொள்ளமுடியவில்லை
என்னால் !


உன்னோடு
நடக்கையில்
எதிரில் அழகான பெண்
வந்தால் ,
நான் தலைகுனிந்து
கொள்வதையும் ,
அழகான ஆண்
எவனாவது வந்தால்
நீ பார்க்கிறாயா என்று
பார்க்காமல்
பெருந்தன்மையோடு நான் வருவதையும்
பார்த்து என்னை
கேணப்பயல் என்று மட்டும்
நினைத்து விடாதே !


முன்பெல்லாம்
வணக்கம் சொல்லி
ஆரம்பிக்கும் நம் பேச்சு ,
வளர்ந்து வளர்ந்து
வான் முட்டும் !
இப்போதோ வெறும்
வணக்கத்தோடு
முடித்துக் கொள்வதே உனக்கு
இணக்கமாய் இருக்கிறது !

எனது இனிமைகள்
அனைத்தையும்
உறிஞ்சிக் குடித்து விட்டு
சக்கையான என்னைத்
தூக்கியெறிய நீ நினைத்தால்
மன்னித்து விடு ,
நாம் இதுவரை செய்ததற்குப்
பெயர் காதல் இல்லை !!!







Sunday, August 21, 2011

ஒரு காதலின் முளை



நாம்
வகுப்பினுள்
இருக்கும்போதெல்லாம்
நான் என்னை
உன் மூலமாகவே
உணர்ந்திருக்கிறேன் !
அதுபோல
நீயும் உன்னை
என் மூலமாக
உணர்ந்திருப்பாய் !

தோழிகளுடன்
எதிரே வருகையில்
நீ தலைகுனிந்து சென்றாலும்
உன் சிவந்த கன்னங்கள்
காட்டிக் கொடுக்கின்றன !
தொலைவில் வரும்போதே
என்னைப்பார்த்து ரகசியமாய்ப்
புன்னகைத்திருக்கிறாய் என்பதை !


பேருந்தில்
நான் உன்னைப்
பார்த்துக் கொண்டேயிருந்தேன் !
நீயும் மௌனமாக
அனுமதித்துக் கொண்டேஇருந்தாய் !
திடீரென்று
ஒரே நொடியில்
ஒட்டுமொத்தமாக
என்னைப் பார்த்துவிட்டு
உனக்கான நிறுத்தத்தில்
இறங்கிச் சென்றாய் !
அதிர்ச்சியில்
எனக்கான நிறுத்தத்தில்
நான் இறங்காமல்
இரண்டு நிறுத்தங்கள்
தள்ளியே இறங்கினேன் !


நம் பார்வைகள்
சங்கமிக்கும் போது
உண்டாகும்
மின்சாரத்தைச் சேமிக்க
உடனடியாக ஒரு கருவி
செய்யச்சொல்லி
அரசாங்கத்திற்கு
ஆலோசனை தரலாம்
என்றிருக்கிறேன் நான் !
என்ன சொல்கிறாய் நீ ?


உண்மையைச்சொல் !
ஒருநாள்
வகுப்பிற்குத் தாமதமாய்
வந்து திட்டு வாங்கினேன் என்று
அடுத்த நாள்
நீயும் தாமதமாய் வந்து
திட்டு வாங்கியது
எனக்காகத்தானே ?


கலைந்த
உன் கூந்தலை
விரல்களால் நளினமாக நீ
ஒதுக்கிக் கொள்வதைப்
பார்ப்பதிலேயே
போதும் போதும் எனும்படி
போதை கிடைப்பதால்
நண்பர்களுடன் மதுவருந்துவதை
நாசுக்காக மறுத்துவிடுகிறேன் !


எப்போதோ
உன்னிடமிருந்து வாங்கிய
உன் எழுதுகோலில்
இப்போதும் உணர்கிறேன்
உன் உள்ளங்கையின்
வெப்பத்தை !


நேற்று
உன்னிடம்
என் காதலைச்
சொல்லித்தீர்த்ததில்
சொல்லி வைத்தது போல
கொட்டித் தீர்த்தது மழை !
இன்று ,
வரும் வழியில்
புதிதாகப் பூத்திருந்த
ஒரு ரோஜாவைப் பார்த்ததும்
நம்பிக்கை வந்துவிட்டது
நீ கட்டாயம்
சம்மதம் சொல்லப்போகிறாய் என்று !!!




Friday, August 5, 2011

எதிரே வரும் அவள்

தொலைவில் வரும்போதே
தலையுயர்த்திப் பார்த்து ,

கடல் அலைபோல் மனதை
அலைக்கழித்து ,

எண்ணத்தை சிதற வைத்து
இதயத்தைப் பதற வைத்து ,

இரத்த ஓட்டம் உறையச்செய்து
நாடித்துடிப்பு குறையச்செய்து ,

அருகே வந்ததும்
பார்வையை உரச விட்டு ,

இளமைக்கு மழை பெய்து
புன்னகைத்து உயிர் கொய்து , - என

இவ்வளவும் நடத்தி விட்டு
எதுவுமே நடக்காதது போல
எப்படித்தான் கடந்து போக முடிகிறதோ
தொடர்ந்து மூன்றாவது நாளாக
எனக்கு எதிரே வரும் அவளால் ???



Wednesday, August 3, 2011

தொலைக்காட்சியைத் துறந்திடுங்கள்

வாரத்தில் ஓர்நாள்
ஏதேனும் ஒரு கிழமையில்

தொலைக்காட்சியைத்

துறந்திடுங்கள் !


மாலைபோட்டு
மாலை உங்களை
வரவேற்கும் !


அன்றைக்கென்று
உங்கள் மனைவி
உங்களுக்கு
அழகாகத் தெரிவாள் !


கூடம் சொன்ன
பாடம் படிக்கும் மகளின்
சந்தேகம் தெளிவித்து
சந்தோசம் கொள்வீர்கள் !


சும்மாவேனும்
அம்மாவிடம்
அன்போடு பேசுவீர்கள் !


சர்க்கரை நோய்பற்றி
அக்கறையாய்
அப்பாவிடம் விசாரிப்பீர்கள் !


இல்லம் தேடிவந்த
நண்பரிடம்
நல்லவிதமாய்
நலம் விசாரித்து - நட்பை மேலும்
பலம் பெறச்செய்வீர்கள் !


அண்டை
அயலூரில் வாழும்
தங்கை தமக்கையிடம்
பாசம் ஊட்டி
மாமன் மச்சானிடம்
நேசம் காட்டி
உறவுப்பாலத்தை
உறுதிப்படுத்துவீர்கள் !


அந்த வாரத்தின்
வாரஇதழை
வேறு எதைப்பற்றியும்
யோசிக்காமல்
வாசித்து முடிப்பீர்கள் !


மாத இறுதியில்
குலதெய்வக் கோயிலுக்கு
குடும்பத்தோடு போய்வரும்
இனிய திட்டமொன்று உங்கள்
இதயத்தில் உதயமாகும் !


அன்பு மனைவி
ஆசையோடு வார்த்துத்தரும்
தோசையில் அன்பானது
முறுகலாய் வெளிப்பட்டு
முறுவலிக்கும் !


இரவு உணவு முடித்து
தெருக்கோடிக் கடைவரை
நடை பயின்று வருவீர்கள் !


அன்றைக்கென்று
நிலவைப்பார்த்து
உங்களுக்கு ஒரு
கவிதை தோன்றும் !


நோட்குறிப்பு போல
நாட்குறிப்பு எழுதாமல்
அந்த நாளுக்கான பக்கத்தை
பூரிப்போடு பூர்த்தி செய்வீர்கள் !


உங்கள் மனதில்
குமைந்து கொண்டிருக்கும்
நீண்ட நாள்
சுமைகளை ,
இமை மூடும் முன்
இல்லாளிடம்
இறக்கி வைப்பீர்கள் !


உங்கள் மீது
இரக்கம் கொண்ட
உறக்கம் ,
உங்களைத் தழுவ
விரைந்தோடி வரும் !


ஒரு
முழுநாளை
முழுதாக முடித்த
முழுமையுணர்வில்
முழுமையாக
மூழ்கிப்போவீர்கள் !


ஆகவே ,
வாரத்தில் ஓர் நாள்
ஏதேனும் ஒரு கிழமையில்
தொலைக்காட்சியைத்
துறந்திடுங்கள் !!!


Thursday, July 28, 2011

வாழ வைக்கும் காதல்


பண்டிகை நாளொன்றில்
பார்த்துச் சிரித்தவளோடு
பேசுவதெப்படி என
அனுபவப்பட்டவர்களிடம்
ஆலோசனை கேட்டபடிதான்
ஆரம்பித்தேன் நானும் !


ஒரு வெள்ளிக்கிழமையின்
அதிகாலையில்
அலைந்து திரிந்து
அவள் இல்லம் கண்டுபிடித்த போது ,
கோலமிட்டுக் கொண்டிருந்தவள்
நிமிர்ந்து பார்த்து
சிலிர்த்து சிவந்து
சிரித்துவிட்டுச் சென்றாள் !
அவள் இட்டிருந்த
வண்ணக்கோலத்தை விடவும்
அழகாக இருந்தது
பாதவிரலால் அவள் இட்ட
வெட்கக் கோலம் !


இல்லாத கல்லூரிக்கு
வராத பேருந்திற்காய்
நிறுத்தத்தில் நானும்
நின்றிருப்பேன்
அவளுக்கான
பேருந்து வரும்வரை !


அவள் ,
கலந்த கூந்தலை
சரிசெய்யும் சாக்கில்
கடைக்கண்ணால்
எனைப் பார்த்து
குற்றுயிரைக் குதறி எடுப்பாள் !


என் மனதை
ஆனந்தத்தில்
அலைய வைக்கவே
காற்று அவள் கூந்தலை - அடிக்கடி
கலைய வைக்கும் !


ஒரு நாள் ,
கண்களால் என்னைக்
கவனித்துக் கொண்டே - யாரிடமோ
எண்களால் பேசினாள் ! நான் ,
குறிப்பறிந்து குறித்துக்கொண்டதும் - காதல்
பண்களால் நிரம்பியது மனம்
அன்றைய தினம் !


அதன் பிறகு
ஒவ்வொரு பொழுதிற்கும்
ஒவ்வொரு வணக்கம் சொல்லி ,
வாழ்க்கை ,
வணக்கங்களுக்கு
இணக்கமானது !


தினந்தோறும் வருகிற
" தினங்களுக்காக "
திரும்பத் திரும்ப
வாழ்த்துக்கள் கூறிக்கொண்டிருந்தோம் !


ஒருநாள் ,
அவள் கண்களைப் பார்த்து நான்
காதலைச் சொன்ன போது
தலை குனிந்து சென்றுவிட்டாள்
மௌனமாக !
மறுநாளே ,
பச்சை சுடிதாரில் வந்து
பிச்சையாய் நான்கேட்ட காதலை
இச்சையோடு ஈந்து சென்றாள் !


அதன் பிறகு
திரையரங்குகளில் நாங்கள்
ஒளித்திரைகளை
கவனித்ததை விட எங்கள்
விழித்திரைகளை
கவனித்ததே அதிகம் !


எத்தனையோ
இரவுப் பேச்சுக்களில் ,
அவள் அங்கு
உம் கொட்டியபடியே
உறங்கிப் போனதறியாமல்
நானும் இங்கு
உம் கொட்டியபடியே
உறங்கிப் போயிருக்கிறேன் !


அவள்
புன்னகையைப்
பார்த்தவுடனே
பொடிப் பொடியாகின்றன
எனது காத்திருப்பின்
அத்தனை கோபங்களும் !


அவளுக்கும் எனக்கும்
ஒரே அலைநீளம் இருப்பதன்
ஒரே பிரச்சனை ,
அலைபேசியில்
நான் அழைக்கும் அதேசமயம்
அவளும் அழைத்துத் தொலைப்பது தான் !


மேலதிகாரியிடம் நான்
திட்டு வாங்கிய
நாட்கள் எல்லாம் அநேகமாக
அவள் எனக்கு
காலை வணக்கம்
சொல்லாத நாட்களாயிருக்கும் !


பூங்காவில் ஓர்நாள் ,
காதல் கைகூடுமா என
கண்ணீரோடு என்னிடம்
கவலைப் பட்டவளிடம்
நான் சொன்னேன் ,
" நம் உயிரை ஊற்றி
நாம் வளர்த்த காதல்
நம்மை வாழ வைக்காமலா போய்விடும் ! " என்று ...



பேரின்பம் என்பது ..........


அது ஒரு
பிரம்மச்சர்யப்
பகல் பொழுது !


சூழல் முழுக்க
சூனியம்
அப்பிக்கிடந்தது !


இளமைக்கு ,
தனிமைதரும்
மானியம் இந்த
சூனியம் என்று
அல்லாடும் மனதை
ஆறுதல்படுத்த முயன்றேன் !


அச்சமயத்தில்
தொலைக்காட்சியில் ஓர்
கொலைக்காட்சி கண்டேன் !
மண்டை பிளக்கும்
சண்டைப்படம் அது !


தலையில்
முக்காடு போட்டுக்கொள்ள
வெள்ளைத்துண்டை
வினியோகிஸ்தர்களுக்கு
விநியோகித்த படமும் கூட !


அப்படத்தில்
இடையழகி ஒருத்தியின்
இடையாட்டும் பாட்டொன்று
இடைவேளைக்குப் பிறகு
இடையே சொருகப்பட்டிருக்கும் என்று
நண்பனொருவன் பேச்சின்
இடையே சொல்லியிருந்தானென்று
உப்பிலாத காட்சிகளை
அந்த ஒரு காட்சிக்காக
சப்புக்கொட்டிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன் !


இடைவேளைக்குப் பிறகு
சட்டென்று அப்பாட்டு வருகையில்
பட்டென்று போனது மின்சாரம் !


அய்யகோ !
எப்போதும் போவதுபோல
இப்போது போன மின்சாரம் - இனி
எப்போது வருமோ என
ஏங்கிக் காத்திருந்தேன் !


இதுபோன்ற
சமயங்களில் தான்
ஒரு காதலி அல்லது
ஒரு தோழியின் சேவை
மிகவும் தேவை !


அவர்களோடு
பேசப்பேச
காமத்தின் சாரம்
நீர்த்துப் போய்விடும் !
தாபத்தின் காய்ச்சல்
வேர்த்துப் போய்விடும் !


ஆனால் ,
அப்படி ஓர் பாக்கியம்
வாய்க்கும்படி
தலையில் ஓர் வாக்கியம் கொள்ள
எனக்கு யோக்கியம் இல்லையென
யோசித்திருந்த ஆண்டவன்
மன்மதன் சபையில் எனது பெயரை
வாசிக்காமலேயே விட்டிருந்தான் !


குடிக்கலாமா ?
போதை கொண்டு
காமத்தின் கதையை
முடிக்கலாமா ? என
நான் சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தேன் !


அப்போது பார்த்து
பக்கத்து வீட்டுக்குழந்தை
பைய பைய
பார்த்தபடி
தைய தைய
தவழ்ந்து வந்தது !


சமையலில் ஈடுபட்டிருந்த
தன் தாயை
சமயம் பார்த்து
ஏமாற்றி வந்திருக்கும் என
யூகித்துக் கொண்டேன் !


என் அருகே வந்து
என்னைப் பார்த்து
சிரிக்கவும் செய்தது
குழந்தை !


சூரியனிருக்கும் ஆகாசம்
கீழிறங்கி வந்தது போல
அப்படியொரு பிரகாசம்
அந்தச்சிரிப்பில் !


குழந்தையை
அள்ளி எடுத்தேன் - உற்சாகத்தில்
துள்ளிக் குதித்தது !
தளிர் போன்ற
அதன் மேனியில்
கதகதப்பானதொரு குளிர்
குடிகொண்டிருந்தது !
தெய்வத்தின் வாசனை - அதன்
தேகம் முழுவதும் !


விளையாடிக் கொண்டிருந்த குழந்தை
வீறிட்டழுதது திடீரென !


பதறியடித்துப்
பரிசோதித்ததில்
எறும்பு ஒன்று செய்த
குறும்பு எனத் தெரியவந்தது !


எறும்பைத்
தட்டிவிட்ட பிறகும்
கண்களில் கண்ணீர்
முட்டிக் கொண்டிருந்தது !


அழுகை நிறுத்தும்படி
கைகூப்பி அதனிடம்
தொழுகை செய்தும் பலனில்லை !


அடடா !
சேய் அழுத காரணத்தை - அதன்
தாய் வந்து கேட்டால்
பேய் முழி முழிக்க நேரிடும்
என்ன செய்யலாம் என
நாய் போல நாலாப்புறமும்
அலையவிட்டேன் சிந்தனையை !


விளையாட்டுக் காட்டலாமென
வெடுக்கென நான் எழுந்து
கோமாளி போல
குதித்தாடினேன் !
அழுகையை உடனே நிறுத்தி
கைகொட்டிச் சிரித்தது
குழந்தை !
அதனுடனே நானும்
கைகொட்டி சிரிக்கலானேன்
இன்னொரு குழந்தையென !


மது மற்றும்
மாதுவை விட
பேரின்பங்கள் பலவும்
பூவுலகில் இருப்பதை - நான்
புரிந்து கொண்ட தருணம் அது !!!






Friday, July 22, 2011

வாலிபா ...........

வாலிபா ,
காலையில் எழும்போதே
ஆலைக்குப் போய்
வேலை செய்வதென்றாலே
வெறுப்பாய்த்தானிருக்கும் !

எல் தோன்றும் முன்பே
பல் துலக்க வேண்டியதிருக்கும் !
( எல் - சூரியன் )

குளிப்பு நடக்கும்போது
களிப்பு இருக்காது !

சீரணம் சீர்கேடும் என்கிற
காரணம் சொல்லி ,
சிலநேரங்களில் நீ
சிற்றுண்டியை
சீண்டாமலே போகலாம் !

அலுவலகத்தில்
இருக்கையில் அமர்ந்தாலே
இக்கட்டுகள் உன்னோடு
சொக்கட்டான் ஆடலாம் !

அடுப்பு எரிவது போல் - உன்னுள்
கடுப்பு எரியலாம் !

மேலதிகாரியின்
முகம் பார்க்காத நாளையே
மாபெரும் நாளாய்
மனது கொண்டாடலாம் !

ஒருவாய் சோற்றிற்கும்
ஒருபாய் உறக்கத்திற்கும்
பகலெல்லாம்
பேய்பாடு படுவதும்
நித்தம் நித்தம்
நாய்பாடு படுவதும்
எதற்க்காக ?
சிறிது சிறிதாய்
சாவின் பக்கம்
சாயத்தானே ?
ஒருநாள்
அனைத்தும் அடங்கி
ஒயத்தானே ?
என்று நீ
தத்துவங்களின்
தத்துப்பிள்ளை ஆகலாம் !

ஆனாலும் வாலிபா .........
சிகரங்களில் சிம்மாசனம்
கிடைக்கப்பெற்றவர்கள் எல்லாம்
பாடுகள் பட்டு
மேடுகள் ஏறியவர்கள்தான் என - வரலாற்றின்
ஏடுகள் புரட்டிப்பார் புரியும் !

நெற்றியின் வியர்வை
நிலத்தில் விழாவிட்டால் - உனது
வெற்றியின் வேர்
உலர்ந்து விடும் !
உழைப்புக்கு அஞ்சாதே !
உனக்கொரு பொழுது
விரைவிலேயே
புலர்ந்து விடும் !

வாழ்வே
வெறுப்பாயிருக்கிறது என
விலைகொடுத்து நீ போதையை
வாங்கினால் ,
இன்னல்களுக்கு நீயே
ஜன்னல் திறப்பது போலாகும் !

உனது விரக்தியின்
வாயில் அடைபட
வாரம் ஒருமுறை
கோயில் செல் !

தெரியாமல்
காலை மிதித்தாலும்
அதனைப் புன்னகையோடு ஏற்கும்
நல்ல உள்ளங்களை
அங்கே காணப்பெறுவாய் !

தாய்தந்தையரின்
தோளில் தலைசாய்த்தபடி
உன்னைப் பார்த்து பார்த்து
சிரிக்கும் குழந்தைகள் வடிவில்
அங்கே கடவுள் உனக்கு
தரிசனம் தரலாம் !

அயல் நாட்டில்
பணியில் இருக்கும்
தன் மகன் போலவே
நீயிருக்கிறாய் என
பாசத்தோடு உன்னைப்பார்க்கும்
வயது முதிர்ந்தோரின்
ஆசிர்வாதங்கள்
அங்கே உனக்குக் கிடைக்கலாம் !

கடவுள் உனக்குக்
கல்லாகவே தெரிந்தாலும்
இரண்டு நிமிடங்கள்
கண்களை மூடி நின்றுபாரேன் !
கவலைகள் அனைத்தும்
சலவை செய்யப்பட்டு
உன் மனது
வெண்மையாய் மாறிவிட்ட
உண்மையை உணர்வாய் !

தொலைகாட்சி பார்க்கும்
உனது தாயை
ஒருநாள் கவனித்துப்பார் தெரியும் !
நெகிழ்ச்சியான காட்சிகளில்
அவள் தன் கண்ணீரை
எத்தனை முறை துடைத்துக்கொள்கிறாள் என்று !
அந்த நல்ல மனம்
புண்படாமல் வாழ்ந்தாலே
சமுதாயம் உன்னைப்
பண்பட்ட மனிதன் என்று போற்றும் !

உனது சக்திக்குத் தகுந்தபடி
தங்கைக்கு ஒரு அணிகலன்
வாங்கித்தாயேன் !
அண்ணன் வாங்கித்தந்தது என
ஆண்டு முழுவதும்
அண்டை அயலாரிடம் சொல்லிக்கொண்டிருப்பாள் !

படகுகளும்
துடுப்புகளும் உனக்காகக்
காத்திருக்கும் போது
துன்பத்தின் கடலை
நீந்திக் கடக்க முயல்வது
அறிவீனம் என்று
அறிந்து கொள் தோழா !!!

Saturday, July 16, 2011

அன்பே ,
நம் மீது நமக்கு
உள்ள காதல் ,
என்றும் அழியாத
உள்ளக் காதல் !


நீயில்லாத போதும்
உன்னையே நான்
எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறேன் !
உனக்காகக் காத்திருக்கையில்
நேரம் போக ,
நொடிகளை ஒவ்வொன்றாக நான்
எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறேன் !


உன்னோடு இருக்கும்போது
இன்னும் அழகாகத் தெரிகிறது
பார் !
வெட்கப்பட்டது போதும்
கண்களைத் திறந்து
அதன் அழகைக் கொஞ்சம்
பார் !

( பார் - உலகம் , பார் - பார்த்தல் )


அடடா !
பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே
மின்சாரம் போய்விட்டதே !
உன் இதழ் திறந்து
ஒரே ஒருமுறை நகையடி !
அந்த உன் புன்னகை
மினுமினுத்தபடி வெளிச்சத்தை
முணுமுணுக்கும் பொன் நகையடி !

( நகை - சிரிப்பு , நகை - அணிகலன் )


அடியே ,
பொழுதுகளின் வீணையில்
காதலின் நரம்பை
சிறிது மீட்டு !
பிறகு ,
பெருமுயற்சி செய்தும்
எடுக்க முடியாது
உன்னிலிருந்து என்னை மீட்டு !


உன் அருகாமையில்
சுத்தமாய்
அடங்கி விடுகிறது
என் நாடி !
அதனால் தானோ என்னவோ
வேகமாய்ப் பயணிக்கின்றன
என் ஐம்புலன்களும்
உன்னையே நாடி !


எனக்குத் தெரிந்தவரை
அந்தப் பூங்காதான்
நாம் காதலின் பாடம் கற்ற
பள்ளியறை !
கூட்டம் குறைந்த தருணங்களில்
அதுவே ,
நான் உன்னை
செல்லமாக சீண்டி விளையாடும்
பள்ளியறை !


நீ உண்ணும்போது
கீழே சிந்திய
அந்த இனிப்பின் மீது
அமர்ந்து விட்டுப் பறந்தது
மோட்சம் பெற்ற அந்த ஈ !
நானும் மோட்சமடைய
நீ உண்ணும்
அந்த இனிப்பிலிருந்து
எனக்கும் சிறிது ஈ !

( ஈ - பறக்கும் பூச்சி , ஈ - கொடு )


நம் காதலைக் கொண்டாடக்
கண்டுபிடிப்போம்
மனிதர்கள் யாருமற்ற
ஒரு தீவை !
நாம் பிரிந்து விடுவோமோ
என்ற உனது ஐயத்திற்கு
உடனடியாக நீ தீவை !

( நன்றி : கவிஞர் வாலி )


நான் உன்னைப்
பார்த்துக்கொண்டே இருந்தால்
வெட்கத்தவிப்பில் நீ
திருகித் திருகியே
கிழிந்து போகிறது
உனது சேலையின் தலைப்பு !
நீயே சொல்லேன் !
இந்தக்கவிதைக்குப்
பொருத்தமானதொரு தலைப்பு !!!




Thursday, July 14, 2011

அரசியல்வாதிகளே ..........

அரசியல்வாதிகளே ,
உங்கள் அறிக்கைகளில்
இலவசங்களே
இலக்காக இருப்பதால்
தொலைநோக்கு என்பது - உங்களுக்கு
தொலைந்த நோக்கு
ஆகிவிட்டது போலும் !

அரசியல்வாதிகளே ,
சமச்சீர்கல்வி போன்று
சமச்சீர்சமுதாயம் என்றொரு
சீர்மிகு கருத்தை உங்கள்
சிந்தையில் என்றாவது
சீர்தூக்கிப்பார்த்திருக்கிறீர்களா ?

அரசியல்வாதிகளே ,
உங்களுக்கிடையேயான
ஏட்டிக்குப்போட்டியில்
எட்டி உதைக்கப்படுவதெல்லாம்
ஏதுமற்ற மக்கள்தான் என்பதை
எப்போது உணரப்போகிறீர்கள் ?

அரசியல்வாதிகளே ,
மதுபோதை போல
மாதுபோதையும்
அரசுடைமையாக்கப்படும் என்று
ஆசைகாட்டியே நாளை
ஆட்சியைப் பிடித்தாலும் பிடிப்பீர்கள் !
அப்போது ,
விபச்சாரதிற்கும்
விபரமானதொரு
பட்டயப் படிப்பு வந்து
பட்டையைக் கிளப்பப்போகிறது !

அரசியல்வாதிகளே ,
" யார் செய்தார்கள் ? " என்பதைவிட
" என்ன செய்தார்கள் ? " என்ற கருத்தே
தராசின் முள் போல உங்கள்
சிரசில் நிலை பெறட்டும் !

அரசியல்வாதிகளே ,
பேசுவதும் , கேட்பதும்
எழுதுவதும் ,
எப்போதும் சுகமானவைகள் !
அனுபவத்தின் வலி
அனுபவிப்பவனுக்குத் தான் தெரியும் !
களத்தில் இறங்கிக்
காரியம் ஆற்றாதவரை
களங்கம் என்பது
கடைசிவரை கழுவப்படாது !
களமிறங்கும்
தைரியமில்லாத நீங்கள்
தயவுசெய்து இனிமேல்
உங்களை சிங்கங்களோடு
ஒப்பிடாதீர்கள் .
அது சிங்கங்களுக்கு அசிங்கம் !

அரசியல்வாதிகளே ,
எந்த ஆட்சி வந்தாலும்
முந்தைய ஆட்சியின்
மாட்சிகளை ,
சாட்சியின்றி அழிப்பதையே
அன்றாடக் காட்சியாய்
வைத்திருந்தால் ,
ஆண்டுகள் ஐந்து
மாண்ட போதிலும்
விண்டு கொடுக்கும் அளவுகூட
தொண்டு நடந்திருக்காது !
அடுத்த ஐந்தாண்டில்
காட்சி மாறுவது போல
ஆட்சி மாறினாலும்
பழைய கதையே
புதிய அத்தியாயமாய்த் தொடரும் !

அரசியல்வாதிகளே ,
மனிதநேயம் என்னும்
புனித நேயத்தில்
பட்டம் பயின்றவனே
சட்டம் ஒழுங்கு காக்க
சீருடை அணிய வேண்டும் - என்றொரு
திட்டம் தீட்டிடுங்கள் !
ஏனெனில் இங்கு
பலசமயங்களில் ,
பயிரை மேய்வது
வெளியிலிருந்து வரும்
'கூலிகள் ' அல்ல !
உள்ளேயே இருக்கும்
'வேலிகள் ' தான் !

அரசியல்வாதிகளே ,
கொள்ளையடிக்கவே நீங்கள்
வெள்ளையாய்ச் சிரிக்கிறீர்கள் !
ஏழைகளின் வீட்டில் நீங்கள்
உணவு உண்ணுவது கூட - உங்கள்
கனவு நிறைவேறத்தான் !
உங்கள்
'தடை' களையப்பெறவே
நடை பயணங்களை
நாடு முழுவதும்
நாடிப் போகிறீர்கள் !'
உண்மையைச் சொல்லுங்கள் .
இன்னும் எத்தனை
இருக்கின்றன
உங்கள் புத்தியில்
இதுபோன்ற 'யுத்திகள் '?

அரசியல்வாதிகளே ,
நீங்கள் கோட்டையில்
அமர்ந்துகொண்டு
எத்தனை பழங்களைத் தின்று
எத்தனை கொட்டைகள் போட்டீர்கள்
என்பதல்ல வரலாறு !
நீங்கள் போட்ட விதைகளில்
எத்தனை விதைகள்
விருட்சங்களாகி இருக்கின்றன
என்பது மட்டுமே வரலாறு !!!




Tuesday, July 12, 2011

மேலதிகாரிகளே ..............




மேலதிகாரிகளே ,
அணியில் நீங்கள் இல்லாவிடினும்
பிணி ஏதும் இன்றிப்
பணி நடந்துகொண்டுதானிருக்கும்
என்பதை எப்போது
புரிந்து கொள்ளப்போகிறீர்கள் ?





மேலதிகாரிகளே ,
அறிவுரைகளை நீங்கள்
அடுக்கிக்கொண்டே போனால்
மதிப்பிழந்து போகும் உங்கள்
" முகவுரை " என்பதை
மனதில் பதித்துக்கொள்ளுங்கள் !




மேலதிகாரிகளே ,
சுட்டுவதாலும்
குட்டுவதாலும்
உங்கள்மீது வராத மரியாதை ,
ஆறுதலாய்த் தோளைத்
தட்டுவதால் வருமென்பதைத்
தெரிந்து கொள்ளுங்கள் !




மேலதிகாரிகளே ,
உங்கள்
புத்தியில் அமிழ்ந்திருக்கும்
பள்ளமும் ,
கண்கள் உமிழ்ந்திருக்கும்
கள்ளமும் ,
ஆகிய இவையிரண்டும்
உங்கள்காலடியில் நீங்கள் பறிக்கும்
பள்ளமென்பதை
உள்ளத்தால் உணர்ந்திடுங்கள் !




மேலதிகாரிகளே ,
பொறுப்பாய் இருக்கிறேனென்று
எந்நாளும் ,
வெறுப்பாய் நீங்களிருந்தால் ,
நற்பெயரென்பது உங்களுக்கான
மறுப்பாகிவிடும் மறந்துவிடாதீர்கள் !




மேலதிகாரிகளே ,
உங்கள்
கர்வமுடிச்சு அவிழ்ந்தாலே
சர்வசிக்கல்களும்
சரியாகுமென்பதைப்
புரிந்து கொள்ளும்
பக்குவம் உங்களுக்கிருக்கிறதா ?




மேலதிகாரிகளே ,
அனுபவம் தரும்
" மன - பாடத்தை " விடவா
புத்தகத்தின் மனப்பாடம் - உங்கள்
வித்தகத்தை விஸ்தரிக்கப்போகிறது ?




மேலதிகாரிகளே ,
ஒரு குழந்தையின்
குசும்பையே ரசிக்க முடியாத நீங்கள் ,
விசும்பையே வெற்றிகொண்டேனென்று
வீண்பெருமை கொள்ளாதீர்கள் !




மேலதிகாரிகளே ,
பலசமயங்களில்
இரைந்து பேசுவதைவிடவும்
கரைந்து பேசுவதென்பது
காரியத்தைச் சாதிக்குமென்பதை
கவனத்தில் வையுங்கள் !




மேலதிகாரிகளே ,
உங்கள் மகளின்
பள்ளிவிபரம் தெரியாமல் , - உலகின்
புள்ளிவிபரம் அத்துபடி என்று நீங்கள்
பீற்றிக்கொள்வதில்
பெருமையொன்றுமில்லை !




மேலதிகாரிகளே ,
உடலுழைத்து
நீங்கள் சிந்திய
வியர்வைத்துளிகளை வைத்து
உங்களை மதிப்பிட்டால் ,
அந்த மதிப்பில்
ராஜ்ஜியம் செய்வது வெறும்
பூஜ்ஜியமாகத்தானிருக்கும் !




மேலதிகாரிகளே ,
இறுகியமுகம் உங்களுக்கென்று
இறுமாந்திருக்காதீர்கள் .
அப்படிப்பார்த்தால்
இறந்தவனிடமும் இருக்கிறது
அதே இறுகியமுகம் !




மேலதிகாரிகளே ,
உங்கள் ஊழியர்களின்
சாதனைகளுக்கு
நீங்கள் ஒரு பாட்டாளியாவதும் ,
அவர்களின் தவறுகளுக்குப்
பொறுப்பு ஏற்பதில்
நீங்கள் ஒரு கூட்டாளியாவதும் - என
தலைமையின்
தலையாய பண்பே
இந்த இரண்டும்தானென்பதை
இதயத்தில் இருத்திக்கொள்ளுங்கள் !!!






Sunday, July 10, 2011

ஊடல் இருந்தாலும்
காதல் குறைவதில்லை .........

இப்போதெல்லாம்
காதலோடு தொடங்குகிற
நம் உரையாடல் ,
முடியும் போது
மோதலோடுதான் முடிகிறது !

முன்பெல்லாம்
காதலின் பசிக்கு
ஊடலை ,
ஊறுகாய் போலத்தான்
தொட்டுக்கொண்டிருந்தோம் !
இப்போது அதையே
உணவாக மாற்றி
உணர்வுகளை ஓயாமல்
சுட்டுக்கொண்டிருக்கிறோம் !

நான்கு நாள் தாடியோடு
நானிருந்தது
நாகரிகமாயில்லை என
நறுக்கென்று
நீ எடுத்துரைத்ததும் ,
மாலை நெருங்கும் போது
மதிய உணவு கொண்டால்
உடலானது உபாதைகளின்
புதிய உணவு ஆகிவிடும் என்று நான்
திட்டியபடியே உன் தலையில்
குட்டியதும் என
அழகாய்த்தான் ஆரம்பித்தது
நம் முதல் ஊடல் !

அழைத்த போது
அலைபேசி
அடித்துக்கொண்டே இருந்தது
எங்குதான் தொலைந்தாய் என
எதோ ஒரு மதியத்தில்
எக்குத்தப்பாய் நான் உன்னிடம்
எகிறியதும் ,
" அது என் தனிப்பட்ட
அந்தரங்கம் . " என
தந்திரமாய் நீ என்னைத்
திருப்பிதாக்கியதும் என
நம் இரண்டாவது ஊடலே
இதயங்களில் இடியை
இறக்கியது !

வலையில் தான்
உலவிக்கொண்டிருக்கிறாயே
சிறிது அரட்டையடிக்கலாம் என
ஆசையைத் திரட்டி நான்
அன்பு அழைப்பு விடுத்தால் ,
வேலையிருக்கிறது வேண்டாம்
என என்னை விரட்டி விடுகிறாய் !
கோபத்தில் வசைகளால் நான்
உன்னைப் புரட்டி விடுகிறேன் !
இப்படியே போனால் பிறகு
பிரிந்து விடுவதுதான் என
பதிலுக்கு நீயும் என்னை மிரட்டி விடுகிறாய் !

சனிக்கிழமை சாயங்காலம்
சந்திப்பது என நாம்
சிந்தித்து முடிவெடுத்து ,
சரியான சமயத்தில் நானும் வந்து
சலிக்க சலிக்க காத்திருப்பேன் !
இரண்டு மணிநேரமாகியும்
நீ வராததால்
மிரண்டு போன விழிகளோடு
அரண்டு போய் நின்றிருப்பேன் !
அப்போது பார்த்து நீ
அலைபேசியில் அழைத்து ,
" பெரிய பாளையத்தில் இருந்து
பெரியம்மா வந்திருப்பதால்
பெருமுயற்சி செய்தும்
புறப்பட்டு வர இயலவில்லை !
பிறிதொருநாள் சந்திக்கலாம் ! " என
புலபியபடியே
நீ
பொரிந்து கொட்டுவாய் !
"பிறகு வைத்துக்கொள்கிறேன் " என
இல்லாத வேட்டியை நானும்
வரிந்து கட்டுவேன் !

முந்தைய தேதிகளின்
சேதிகளை நாம்
பேசிப்பேசி மகிழ்ந்திருக்கும் போது
ஊசிபோல ஊடே நுழைந்து
ஊறு விளைவிக்கும்
வேறு அழைப்பிற்காக ,
பாதியில் என்னைப் புறக்கணித்து
ஆதியோடு அந்தமாய்
அங்கே நீ அளந்து கொண்டிருப்பாய் ! - நானோ
மீதிக்கதை பேச வழியின்றி
வீதியில் நிற்கும் விளக்குக்கம்பமாய்
நாதியற்று நேரம்போக நின்றிருப்பேன் !
அதற்குள் நீயோ , என்னை
சோதித்து வதைப்பதில் ,
சாதித்து முடித்திருப்பாய் !
நானோ ,
தாள முடியாத கோபத்தில்
தொலைபேசியைத் தரைக்குத்
தாரை வார்த்திருப்பேன் !

இப்படி ,
எவ்வளவு தான்
ஊடல் இருந்தாலும் ,
எள்ளளவும் குறைவதில்லை
நம் மீது நாம் கொண்ட காதல் !

வசதியில் வனப்பில்
உச்சமாய் இருக்கும்
உனக்கான வரங்களை
துச்சமாய்த் தூக்கிஎறிந்து
எனக்காக நீ காத்திருப்பதும் ,
நம் காதலை
என் வீட்டில் சொல்லியதற்கு
தண்டனையாய்
தாயன்பைத் துறந்து
தினம் தினம் துளித்துளியாய்
நான் இறந்து கொண்டிருப்பதும் , என
எங்கே தள்ளாடினாலும்
அங்கே மட்டும் நம்காதல்
நிமிர்ந்து நின்று விடுகிறதடி !!!













Tuesday, July 5, 2011

காதல் வந்த பிறகு ........


எப்போதும் இருக்கும்
உலகம் தான் !
இப்போது மட்டும்
நிறம் மாறித்தெரிகிறது !

எப்போதும் பார்க்கிற
மனிதர்கள்தான் !
ஆனால் அவர்களின்
மகிழ்வான தருணங்களில்
அவர்களுக்கு நான்
எதிர்படுகிறேன் !

எப்போதும் இருக்கும்
அதே அலுவலகம் தான் !
இப்போதுமட்டும்
கணிப்பொறியின் முன்பு
அமர்ந்தாலே
கவிதை கவிதையாக
கற்பனை விரிகிறது !

எப்போதும் கேட்கிற
பாடல்தான் !
இப்போதுமட்டும்
அதன் அர்த்தங்களை
உணர்ந்துகொண்டு
ஆனந்தப்படுகிறது மனது !

இப்போதெல்லாம்
மழை வந்தால்
கண்கள் முதலில்
வானவில்லைத்தான்
தேடுகின்றன !

இப்போதெல்லாம்
சக ஊழியனோடு
சண்டையே வருவதில்லை !

மொட்டைமாடியை விட
உன்னதமான ஒரு இடம்
உலகத்தில் வேறு ஏதாவது
இருக்கிறதா என்ன ?

இப்போதெல்லாம்
நானிருக்கும் இடத்தில்
அழகான பெண்களும்
இருக்கிறார்கள் !
ஆனால் ,
அவர்களைப் பார்க்கத்தான்
ஏனோ தோன்றுவதில்லை !

இப்போதெல்லாம்
குறைவான உணவை
நீண்ட நேரம் உண்கிறேன் என்று
அம்மா அடிக்கடி
குறைபட்டுக் கொள்கிறாள் !

இப்போதெல்லாம்
தன்னுடைய
அழகுசாதனப்பொருட்களை
நானெடுத்துப்
பூசிக்கொள்கிறேன் என்று
தங்கை தினமும்
என்னை ஏசிக்கொண்டிருக்கிறாள் !

இப்போதெல்லாம்
காதலின் காய்ச்சலின்
தேகம் எப்போதும்
திளைத்திருப்பதால்
வேலைநிறுத்தம்
செய்துவிட்டன போலும்
என் உடலின்
வியர்வைச்சுரப்பிகள் !

இப்போதெல்லாம்
ஆபாச சுவரொட்டிகள்
அருவருப்பாயிருக்கின்றன !

சந்தேகமேயில்லாமல்
இப்போதெல்லாம்
சந்திக்கும் பெண்களையெல்லாம்
சகோதரிகளாகத்தான்
நினைக்கிறேன் நான் !

இப்போதெல்லாம்
அலுவலகத்தில் எனக்கு
வேலையே இருப்பதில்லை !
ஆனாலும்
பொசுக்கென்று ஏன்
பலரும் பாராட்டித் தொலைக்கிறார்கள்
என்பதுதான் புரிவதில்லை !

இப்போதெல்லாம்
தொலைகாட்சியிலோ
திரைப்படத்திலோ ,
நெகிழ்ச்சியான காட்சி வந்தால்
கண்களில் தானாக
கண்ணீர் வழிவதை
சத்தியமாக என்னால்
நம்பவேமுடியவில்லை !!!