Saturday, February 5, 2011

வீரம்


குதிரைகள் கனைத்தன !

"அனைத்தும் ஆயத்தம் அரசே ! "

தலை வணங்கித்

தகவல் சொன்னான் தளபதி !


"யானைப்படை

எப்போதோ தயார் !"

பணிந்து சொன்னான் படைத்தலைவன் !


"மன்னர் வாழ்க "

உவந்து சொன்னான்

உப தளபதி !


வீரத்தாய்

நெற்றியில் திலகமிட்டாள் !

உத்தம பத்தினி ,

உச்சியில் முத்தமிட்டாள் !

தங்கத்தனையன்

தழுவிக்கொண்டான் !


பத்துவயதுச் சிறுவனொருவன்

புழுதியில் புரண்டழுதான் .

போருக்கு அவனும் வருகிறானாம் !


நிறைந்த குடிமக்கள்

நிறைவாய்ப் பார்த்தனர் .


வீரவாழ்த்துக்கூறி ,

வழியனுப்பினர் !


நாங்கள் ,

அறப்பால் குடித்துவிட்டு

மறப்பால் வார்க்கப் புறப்பட்டோம் !


பத்து சிங்கங்கள்

பூட்டிய ரதத்தில்

பயணம் தொடங்கியது !


களத்தில்

குவிந்திருந்தான்

போரின் பங்காளன் !


தருமத்தை திவிட்டு ,

யுத்தத்தை ஆரம்பித்தோம் !


வாளோடு வாள் !

தோளோடு தோள் !

கண்ணுக்கு கண் !

பல்லுக்குப் பல் !

குருதிக்கு குருதி !


மரணத்தின் ஓலத்தைவிட ,

வீரத்தின் முழக்கமே ,

விஞ்சி நின்றது !


எதிர் நாட்டவனொருவன்

எனை நோக்கி வேல் எறிந்தான்

எங்கிருந்தோ வந்த

என் நாட்டு வீரன் - அதை

நெஞ்சில் வாங்கி நிமிர்ந்து நின்றான் !


தலைவனைக் காப்பாற்றிய

தன்மானச் சிரிப்போடு

இறுமாப்பாய் இறந்து போனான் !


அவனுக்காய்

கண்களில் வழிந்தது உதிரம் !

கதறி அழுதது இதயம் !


ஒரே ஒரு அம்பை விட்டு

எதிரி நெற்றியில் வைத்தேன்

இரத்தப்பொட்டு !


முதுகின் பின்னேயிருந்த

மற்றோர் எதிரி

முன்னே வந்து

முறைத்து நின்றான் !


அந்தோ ...........

அவனிடம் ஆயுதம் ஏதுமில்லை !


வாளை வானில் விட்டெறிந்து ,

அம்புகளை அந்தரத்தில்

தூக்கிப்போட்டு ,

தோளைத்தட்டி ,

"வாடா " என்றேன் !


அடுத்து நடந்தது ,

வில் யுத்தமல்ல

மல் யுத்தம் !


எட்டாவது குத்தில் ,

எதிரி வீழ்ந்தான் !


வீரத்தில் மீசை

மேலும் மேல்நோக்கி வளைந்தது !


அடுத்தாற்போல ,

எதிர் நாட்டு மன்னனே

எதிரே வந்தான் !


வாட்சண்டைக்கு அழைத்தான்

விரும்பி ஏற்றேன் !


சண்டை ஆரம்பமானது !

வாளோடு வாள்

உரசியதில் உண்டான

வெளிச்சத்தைப் பார்த்து

பயந்த சூரியன்

மேகத்தின் பின்னே பதுங்கினான் !


இருபடைகளும்

திரண்டு நின்று பார்த்தன .


எதிர்நாட்டு அரசன்

தன தாயிடம் இருந்து

வீரப்பாலைச் சற்று

அதிகமாய்க் குடித்திருப்பான் போல !


அவன் வீசிய வாள் ,

என் நடுநெஞ்சைப் பிளந்து நின்றது !

வீசியவனே விக்கித்து நின்றான் !


படைகள் பதறின ,

எட்டுத்திக்கும் கதறின ,

எதிரிகளும் பகைமையை உதறி ,

கண்ணீர் உகுத்தனர் !


எனது முகம் ,

வீரத்தில் நிறைந்து இருந்தது !


எனக்கு கவலை இல்லை !

புழுதியில் புரண்டழுதானே ,

பத்துவயது சிறுவன் ,

அவன் போதும் !

என் நாட்டை எப்படியும்

காப்பாற்றி விடுவான் !


இறுதியாக ,

கைகட்டிக் காத்து நின்ற காலனை

கைதட்டி அழைத்தேன் !









1 comment:

  1. Ji good.. but something lack.. i think the ending

    ReplyDelete