Skip to main content
 குறிப்பு : இந்தக் கவிதை இந்தக் கால இளைஞர்களுக்கானது அல்ல



கல்லூரித்தோழி 




திருமணம் அறிவித்த
நண்பனிடம்
எதேச்சையாகத்தான்
அந்த
அலைபேசி எண்
கிடைத்தது !

திருமணம்
ஆகிவிட்டதாம்
அவளுக்கு !

அழைக்கக் கூட
இல்லை !

அவளைச் சொல்லியும்
குற்றமில்லை !

அலைபேசி
அவ்வளவாக
அறிமுகம்
ஆகாத காலத்தில்
கல்லூரி பயின்றவர்கள்
நாங்கள் !

தேடித்தேடித்தான்
தொடர்புகளை
புதுப்பிக்க
வேண்டியதிருக்கிறது !

கன்னமெல்லாம்
சதைபோட்டு
கண்ணாடி போட்ட
குண்டான பெண்ணாக
அவளை
நினைத்துப் பார்த்தேன் !
சிரிப்பு வந்தது !

இழந்து விட்ட
பிள்ளைப்பருவ
மகிழ்ச்சிகளை 
நாங்கள் மீட்டெடுத்த
அந்தத் தருணங்கள்
எவ்வளவு உன்னதமானவை !

ஆண் பெண்
பேதமின்றி
நாங்கள்
அடித்து விளையாடிக் கொண்ட 
அந்த நாட்கள்
எவ்வளவு அழகானவை !

ஒவ்வொரு
தோழியிலும்
ஒரு
சகோதரியைக் கண்ட
புனிதமான
காலமல்லவா அது !

இப்படி ஒருநாள்
தொடர்பற்றுத்
தொலைந்து போவோம்
என்றுதான்
அந்தக் கடைசிநாளில்
அவள்
அதிகம் அழுதாளோ ?

அவள்
மதிய உணவைப்
பிடுங்கித் தின்னும்
அந்த பாக்கியம்
இனிமேலும் கிட்டுமா ?

அழைத்து விட்டு
எதிர்முனை
எடுக்கக்
காத்திருந்த போது
பதட்டமாக இருந்தது !

எடுத்தது
அவளே தான் !

அலைபேசி வழியே
ஒலித்த போதும்
அப்படியொன்றும்
அதிகம்
மாறிவிடவில்லை
அந்தக் குரல் !

யார் வேணும் ?  என்றாள்
குழப்பமாக !

கல்லூரியைச் சொல்லி
பெயரைச் சொன்னேன் !

சட்டென்று
உற்சாகமாகித்
தீப்பற்றிக் கொண்டது
எதிர்முனை !

என் பெயரை
அவள் அங்கே
கூவிய போது
இங்கே
எட்டிப் பார்த்த
இரண்டு
கண்ணீர்த்துளிகள்
எங்கள்
நட்பின் அடையாளம் !

திருமணத்திற்கு
அழைக்காதது குறித்து
வருத்தப் பட்டேன் !

பதிவுத் திருமணம்
என்பதால் 
அழைக்க முடியவில்லையென 
அங்கலாய்த்தாள்   !

அவள்
காதலித்ததை
என்னால்
நம்ப முடியவில்லை !

" நீயா நீயா " என்று
நூறுமுறை கேட்டேன் !

" ஆமாண்டா
மரமண்டை ! " என்று
அங்கிருந்தே
கொட்டு  வைத்தாள் !

சட்டென்று,
என் திருமணம்
குறித்துக் கேட்டாள்
தாயின் பரிவோடு !

ஒரு பெண்
பார்க்கச்சொல்லி
அவளிடமே சொன்னேன் !

வருங்காலத்தில்
அவள் பையனுக்கும்
என் பெண்ணுக்கும்
திருமணம்
செய்து வைப்பது என
விளையாட்டாய்ப்
பேசிக் கொண்டோம் !

தொடர்ந்து நாங்கள்
பேசிக் கொண்டிருந்ததில்
எப்படிப் போனதோ
அந்த
அரைமணிநேரம் !

இழந்து விட்ட
ஒரு வசந்தம்
தற்காலிகமாகத்
திரும்பக் கிடைத்தது
போலிருந்தது !

அந்த நண்பனின்
திருமணத்திற்கு
குடும்பத்தோடு 
வருவதாகச் சொல்லி
விடை பெற்றபோது
ஏனோ
அவள் குரல்
கரகரத்தது !

தொலைத்து விட்ட
ஒரு நண்பனையோ
ஒரு தோழியையோ
எந்தத் திருமணத்திலாவது 
பார்த்துவிட மாட்டோமா
எனக் காத்திருக்கும்
சில கோடிப்பேரில்
ஒருவனாக 
நானும் காத்திருக்கிறேன்
அந்த
நண்பனின் திருமணத்திற்கு !!!



Comments

  1. அட்டகாசம்! நானும் இப்படி சிலரை தேடிக்கொண்டு இருக்கிறேன்! உணர்வுகள் புரிகிறது! பகிர்வுக்கு நன்றி!

    ReplyDelete
    Replies
    1. கவிதையை உணர்ந்து கருத்திட்டதற்கு நன்றி நண்பரே

      Delete
  2. இனிய நினைவு என்றும் சந்தோசம்...

    நீங்கள் காத்துக் கொண்டுள்ளீர்கள்... நான் அனுபவித்து விட்டேன்...

    ReplyDelete
    Replies
    1. தாங்கள் அனுபவித்த அந்த இனிய நிகழ்வைப் பகிர்ந்து கொண்டதற்கு நன்றி நண்பரே

      Delete
  3. இது போன்றதொரு இனிய வாய்ப்பு கிடைப்பது மிகவும் அருமையான உணர்வு குரு. தனபாலன் சார் சொன்னதுபோல் நானும் முக நூல்மூலமாக என் 20 வருடத்திற்கு முந்தைய கல்லூரித் தோழனை கண்டுபிடித்து நட்பு பறிமாறியதில் அடைந்த மகிழ்ச்சியை திருப்பிச் சொல்வதுபோல் இருந்தது கவிதை .இங்கு ஒரு வித்தியாசம் திருமணத்திற்கு பின் அவன் தான் என் தொடர்பிலிருந்து சென்று திரும்பி அவ்னே என்னை கண்டறிந்தான். அப்போது இந்த அளவு தொலைத்தொடர்பு வசதி இல்லாததே காரணம்

    ReplyDelete
    Replies
    1. தங்கள் உணர்வுகளை ஓரளவு இந்தக் கவிதை பிரதிபலித்தது மகிழ்வாக இருக்கிறது தோழி

      Delete
  4. தூய்மையான இந்த நட்பு ஓர் இனிய தொடர்கதைபோல்
    என்றும் தொடர என் வாழ்த்துக்கள் சகோதரரே .அருமையான
    பகிர்வு !...

    ReplyDelete
    Replies
    1. தூய்மையான நட்பு தொடர வாழ்த்தியதற்கு நன்றி தோழி

      Delete
  5. உங்களின் தளம் வலைச்சரத்தில் அறிமுகப்படுத்தி உள்ளது... வாழ்த்துக்கள்...

    மேலும் விவரங்களுக்கு இங்கே (http://blogintamil.blogspot.in/2012/11/6_23.html) சென்று பார்க்கவும்... நன்றி...

    ReplyDelete
    Replies
    1. தகவலுக்கு மிக்க நன்றி தனபாலன்

      Delete
  6. அன்புடையீர்,

    வணக்கம்.

    தங்களின் வலைத்தளம் பற்றியும்
    தங்களின் ஓர் பதிவு பற்றியும் இன்று
    நம் “யுவராணி தமிழரசன்” அவர்களால்
    வலைச்சரத்தில் பெரிதும் பாராட்டிப்
    பேசப்பட்டு கெளரவிக்கப்பட்டுள்ளது.

    இணைப்பு இதோ:

    http://blogintamil.blogspot.in/2012/11/6_23.html

    இது தங்கள் தகவலுக்காக மட்டுமே.

    தங்களுக்கு என் மனமார்ந்த பாராட்டுக்களும்
    அன்பான வாழ்த்துகளும்.

    அன்புடன்
    வை.கோபாலகிருஷ்ணன்
    gopu1949.blogspot.in .

    ReplyDelete
    Replies
    1. மிகவும் ஆச்சர்யமாகவும் மகிழ்வாகவும் இருக்கிறது சார் ! தகவலுக்கு நன்றி !

      Delete
  7. அருமையான கவிதை! கல்லூரி நாட்கள் என்றுமே பசுமையானவை.

    ReplyDelete
    Replies
    1. பசுமையான கல்லூரி நாட்கள் திரும்பக் கிடைக்காத ஏக்கத்தைத் தான் இந்தக் கவிதை பிரதிபலிக்கிறது ! உணர்ந்து கருத்திட்டதற்கு நன்றி தோழி !

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

திருமணம் 2013 






' சொல்லியனுப்புகிறோம் '
என்ற சொல்லை
காலம் என்ற
விலை கொடுத்து
பெண் வீட்டார்
வாங்கி விட்டனர் !
--------------------------------------------

இன்ஜினியர் பெண்ணும்
இன்ஜினியர் ஆணும்
தம்பதியாவது
காலத்தின் கட்டாயம் !
டாக்டருக்கும் இது
டிட்டோ !
--------------------------------------------

திருமணம்
கல்லூரியில்
நிச்சயிக்கப்படுகிறது !
--------------------------------------------

மாப்பிள்ளையின்
சம்பளமும்
மறைமுக
வரதட்சணைதான் !
கொண்டுவாருங்கள்
இதற்கொரு
இ. பி. கோ !
--------------------------------------------

குவித்துத்தான்
வைக்கிறார்கள்
ஆண் ஜாதகத்தை !
பொறுக்கித்தான்
எடுக்கிறார்கள்
பெண் ஜாதகத்தை !
--------------------------------------------

ஒவொரு வினைக்கும்
எதிர்வினை உண்டு !
ஆணினமே
அனுபவி !
--------------------------------------------

காலஸ்த்ரி,
திருநாகேஸ்வரம்,
திருவிடந்தை,
திருமணஞ்சேரி .......................
அடுத்து என்ன
ஜோசியரே ?
--------------------------------------------

தந்தை மகற்காற்றும் உதவி திருமணத்திற்கு
சாதி பார்க்காச் செயல் !
------------------…
குறிப்பு : இந்தக் கதை வயது வந்தவர்களுக்கு மட்டும் .

தடயம்

எனக்கு அவசரமாக ஒரு துப்பாக்கி வேண்டும் . துப்பாக்கி எதற்கு என்று கேட்கிறீர்களா ? சுகுமாரைக் கொல்வதற்கு . நான் ஏன் சுகுமாரைக் கொல்ல வேண்டும் ? எல்லாம் அந்த சுமலதா மேடத்திற்காகத்தான் . சுமலதா மேடம் ? வருகிறேன் ....... ஆரம்பத்திலிருந்தே வருகிறேன் .
என் பெயர் ரங்கநாதன் . வயது 28 . என்னது எதோ பிளாட்பாரக்கடை " மதன சுந்தரி " டைப் புத்தகத்தில் வரும் கதைகளின் முதல் வரி போல இருக்கிறது என்று நினைக்கிறீர்களா ? எனது கதையும் ஏறக்குறைய அதே மாதிரித்தான் . நான் வேலை செய்யும் தொழிற்சாலையின் முதலாளி தீவிர ஆஞ்சநேயர் பக்தர் போல . அதனாலேயே எங்கள் அலுவலகத்தில் / தொழிற்சாலையில் கக்கூஸ் கழுவுவதற்க்கூட ஆண் " ஆயாக்கள் " தான் இருக்கிறார்கள் . தினம் தினம் வேலைக்குப் போவதற்கே " கடுப்பு முடியாக " இருக்கும் . முடி என்று நான் கௌரவமாக சொல்கிறேன் . நான் படித்த கல்லூரி கூட ஆண்கள் மட்டும் படிக்கும் கல்லூரி . எனக்கென்று காதலியோ கீதலியோ கிடையாது . தற்போது நான் குடியிருக்கும் அறையில் கூட மூன்று அறைநண்பர்கள் இருக்கிறார்கள் . ஆளுக்கொரு காதலி …
பிரிந்த காதலி





அவளை
அந்தப் பேருந்தில்
பார்ப்பேனென்று
நான் நினைக்கவில்லை !

அவள்
அப்படியே தானிருந்தாள் !

காதோரத்தில்
அதே
சுருண்ட முடி !

தலைகுளித்த
அதே
ஒற்றைப் பின்னல் !

சூடப்பட்ட
அதே
ஒற்றை ரோஜா !

அந்த
பச்சை நிற
சுடிதாரை
எனக்குப்
பரிச்சையமிருக்கிறது !

மெட்டியில்லா
அவள்
பாதங்களைக் கண்டு
நான் ஏன்
ஆறுதல் அடைகிறேன் ?

மனதுக்குள்
மீண்டும்
மழை பெய்ய
ஆரம்பித்தது !

வருஷங்கள்
கடந்தும்
என்னைச் சுற்றி
மீண்டும் ஒரு
வசந்தம் குட்டியாய் !

அவள்
இன்னும் என்னைப்
பார்க்கவில்லை !

திறந்திருந்த
ஜன்னலில்
வெளியை
வெறித்துக் கொண்டிருந்தாள் !

இப்போதெல்லாம்
அவள்
இசை கேட்பதில்லை
போலும் !

இறுதியாக
நிகழ்ந்த
அந்த கடைசிச்சந்திப்பு
ஆயுளுக்கும்
மறக்காது !

என்னருகே
ஒட்டிநின்ற
அந்த பருவப்பெண்ணை
உரசாமல்
எவ்வளவு முடியுமோ
அவ்வளவு
விலகி நின்றேன் !

ஏதோ
எங்கள்
பழைய காதலுக்கு
நான் செலுத்தும்
என்னால் இயன்ற
மரியாதை !

சுற்றிலுமிருந்த
ஆண்களிடமிருந்து
தன் காதலியை
அடைகாத்துக் கொண்டிருந்தான்
ஒரு காதலன் !

சட்டென்று
அவனுக்காக
என் கண்கள்
ஈரமாயின !

ஒருகாலத்தில்
நானும்
என் காதலியை
அப்படி
அடைகாத்தவன் தான் !

பிரிந்த
காரணங்களைப்
பட்டியல் போட
விருப…