Thursday, October 4, 2012

பிரம்மச்சாரி - 3





மனமெல்லாம்
ஒரே
குஷ்டமாயிருக்கிறது !
எவளைப் பார்த்தலும்
மனதுக்கு
இஷ்டமாயிருக்கிறது !
வாழ்வென்பதே
பெரும்
கஷ்டமாயிருக்கிறது !

நாங்கள்,
நொந்து நொந்தே
எழுகிறோம்
காலையில் !
கூலிக்கு
மாரடிக்கிறோம்
ஆலையில் !
தனியாகத்தான்
நடக்கிறோம்
வெறிச்சோடிய
சாலையில் !

அரிதாக
சில பெண்கள்
எங்கள் பாதையில்
நடக்கிறார்கள் !
ஒரு தெருவிளக்கைப்
போலெண்ணி
வெறுமனே எங்களைக்
கடக்கிறார்கள் !

அவ்வளவுதான் !

இப்படியே
எவ்வளவு நாள்தான்
ஏங்குவது ?
எத்தனை முறைதான்
கனவிலேயே காதலை
வாங்குவது ?

அநாதையாய்க்
கிடக்கிறது
அலைபேசி !
விற்றுவிடத்தான்
வேண்டும் அதனை
விலை பேசி !

பொறியாளன்
மருத்துவன்
மென்பொருள் வல்லுனன்
இவர்களுக்குத்தான்
இப்போது
வீசுகிறது அலை !
ஒவ்வொருவனும்
சந்தையில்
நல்ல விலை !
நட்டாற்றில் தவிக்கிறது
எங்களைப் போன்ற
நடுத்தரனின் நிலை !

பட்டம்
படித்தவனுக்கு
திருமணம் கூடாதென்று
சட்டம் வந்தாலும்
கட்டம் சரியில்லையென்று
விட்டம் பார்த்தே
வாழ்க்கையைத்
தொலைக்க வேண்டியது தான் !
வேறு என்ன செய்ய ?







4 comments:

  1. என்ன இப்படி புலம்புறீங்க...

    உங்களுக்கென்று ஒருத்தவங்க இருப்பாங்க...

    ReplyDelete
    Replies
    1. வாசித்து கருத்து சொன்னதற்கு நன்றி தனபாலன். மற்றபடி காலம் என்ற ஒன்று கடந்த பின்பு நமக்கென்று இருக்கும் ஒருவர் நம்மிடம் வந்தாலென்ன போனாலென்ன நண்பரே ! பசியே போன பின்பு அறுசுவை விருந்தே படித்தாலும் பயனில்லையே ! மற்றபடி உங்களது ஆறுதல் மொழி என்னுள் பாசிடிவ் அதிர்வலைகளை உருவாக்கவே செய்கிறது.

      Delete
  2. இனிமேலா பொறக்க போறாங்க. கவலைப்படாதே தோழா.

    திருமணம் ஆன பின் இதற்குத்தானே ஆசைப்பட்டாய் குரு என நொந்து கொள்ளப் போகிறீர்கள் திருமணம் ஆனவர்களைக் கேட்டுப் பாருங்கள் சொல்வார்கள்

    ReplyDelete
    Replies
    1. தோழி,
      அக்கரைக்கு இக்கரை பச்சை தான். நமக்கு ஒன்று தொடர்ந்து மறுக்கப் படும்போது, அந்த மறுக்கப் படுகின்ற ஒன்றை அது துன்பம் தருவதாகவே இருந்தாலும் அதை நோக்கி நம் மனம் ஈர்க்கப் படுவது இயல்புதானே ! நான் கூட , ஒரு தனியான அறையும் , சில புத்தகங்களும் , ஒரு தொலைக்காட்சியும் இருந்தால் தனியாகவே வாழ்ந்து விடலாம் என்று மனதளவில் என்னைத் தயார் படுத்திக் கொண்டதுண்டு. வயதான காலத்தில் முதியோர் இல்லத்தில் சேர்ந்து கொண்டால் போயிற்று.

      Delete