Friday, April 22, 2011

தேடிக்கொண்டே இருக்கிறேன் நான் ...................






அது ஒரு


திருமண நிகழ்ச்சி !




தோழிகளுடன்


துள்ளிக் கொண்டிருந்தாள் அவள் !




நண்பர்களுடன்


நகைத்துக் கொண்டிருந்தேன் நான் !




அவள் ,


மின்மினி போல


மின்னிக் கொண்டிருந்தாள் !




சிரித்தபடி


ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தாள் !




அதற்குக் காரணம் ,


அவளது அங்கமா ? அல்லது ,


அவளணிந்த தங்கமா ?


பங்கப்பட்ட சிந்தையோடு


புறவுலகம் மறந்து


பரிதவித்தேன் நான் !




எங்கேயோ பார்ப்பது போல


எனைப் பார்த்தாள் !




வேண்டுமென்றே நான்


அவளைப் பார்த்தேன் !




அவள் ,


யாருக்கோ வீசிய புன்னகை ,


எனக்காக மட்டும் என்பது


எனக்கு மட்டும் புரிந்தது !




என்


காது மடல்


வெப்பமானது !




உணர்ச்சி பொங்கித்


தெப்பமானது !




அழகான


அவஸ்தைப் பந்து ஒன்று


அடிவயிற்றில் புகுந்து கொண்டது !




பெருவிரலால் கோலமிட்டு


அவள் நின்றிருந்த கோலம் ,


அங்கு அவளுக்கும் அதே நிலை


என்பதைக் கோடிட்டுக் காட்டியது !




அவள் ,


என் பார்வையின் தூண்டிலில்


சிக்கி நின்றாள் !




வெட்கத்தை விழுங்காமல்


விக்கி நின்றாள் !




அங்கே ,


மணமகன் பெண்ணுக்குத்


தாலி கட்டினான் !


இங்கே ,


விழிகளால் நாங்கள்


வேலி கட்டினோம் !




அடுத்ததாக ,


உணவுண்ணும் போது ,


எங்கிருந்தோ வந்தவள்


எனக்கெதிரே அமர்ந்தாள் !




அதிசயமாய்


அனைத்துமே எனக்குத் தித்தித்தது !


நண்பனிடம் நவின்ற போது


நாக்கில் தான் கோளாறு என்றான் !


அவனுக்குத் தெரியுமா ?


நங்கையை நினைத்த


என் மனதில் தான் கோளாறு என்பது ?




தாம்பூலம் தரிக்கும் போது


நானும் அவளும் தனித்திருந்தோம் !


வெற்றிலையின் சிவப்பை விட - அவள்


வெட்கத்தின் சிவப்பே


விஞ்சி நின்றது !


அவள் பெயரைக் கேட்கலாம்


என நினைத்தேன் .


அந்தோ !


தடுமாற்றத்தில்


தாய்மொழியை மறந்து விட்டேன் !


ஒருவழியாக மண்டைக்குள்


தேடிப்பிடித்துத் தெளிந்த போது - அவள்


ஓடிப் போய் விட்டிருந்தாள் !




மறுபடியும்


அவளைப் பார்த்த போது


மழலை ஒன்றை


மடியில் வைத்திருந்தாள் !


கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்


எனைப் பார்த்துக்கொண்டே - குழைந்தையை


கொஞ்சிக் கொஞ்சிக் குதூகலித்தாள் !




ஏதோ ஒரு தருணத்தில் என்னைப்


பித்தமாய்ப் பார்த்துவிட்டு - மழலையை


மொத்தமாய் முத்தி எடுத்தாள் ! - நான்


சுத்தமாய் சூழல் மறந்தேன் !




புறப்படும் நேரம் ,


அனைவரிடமும் ,


வார்த்தையால் விடை பெற்றாள்


என்னிடம் மட்டும்


விழிகளால் விடை பெற்றாள் !




இனி எப்போது என


ஏக்கத்தைத் தேக்கி


அவளைப் பார்த்தேன் .


அந்தத் தேக்கம்


அவளது கண்களிலும்


தொக்கித் தெரிந்தது !




தோழிகளுடன் அவள்


திரும்பிச் சென்ற போது


திரும்பிப் பார்த்துத்


திரும்பவும் பார்த்தாள் !




நான் ,


உன்மத்தம் பிடித்தவனாய் - அவள்


உருவத்தை மட்டும்


உள்ளத்தில் பதித்தவனானேன் !


அவள் தந்த பிரிவென்னும்


பள்ளத்தில் குதித்தவனானேன் !




அதன் பிறகு


நான் அவளை ,


எங்கேயும் பார்க்கவில்லை !




அன்றிலிருந்து ,


திருமணம் என்று


எங்கு சென்றாலும்


தேவதை தென்படுவாளா என


தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன் - நான்


தேடிக்கொண்டே இருக்கிறேன் !!!




No comments:

Post a Comment