கிருஷ் குருச்சந்திரன்

மீனவ வேதனை

இதுவரையிலான எமது

கண்ணீரால் கரிக்கின்ற கடல் - இனி

செந்நீரால் சிவப்பாகும் !

கோடி முறை

பொங்கினாலும்

எமது கவலைகள்

அலையைப்போல

கடலுக்குள்ளேயே

முடங்கி விடுகின்றன !

கடல் எங்களின் தாய் !

தாயன்பில் ,

தாயின் மீதான உரிமையில்

எல்லைகளை

ஏற்கத் தெரியவில்லை

எங்களுக்கு !

கண்முன்னே

பிள்ளைகள் சாவதை

எந்தத் தாயும் தாங்க மாட்டாள் .

ஆகவே ,

எங்களை

வதைத்துக்கொல்லும்

வழக்கத்தை வேறெங்காவது

வைத்துக்கொள்ளுங்கள் !

தயவு செய்து கடலில் வேண்டாம் !

கண்டனங்கள் ,

இரங்கல்கள் ,

அறிக்கைகள் ,

சந்திப்புகள் ,

தீர்மானங்கள் ,

நிவாரணங்கள் ,

இவைகளின் மீதான

நம்பிக்கையும்

எங்களைப்போலவே

எங்களிடம் செத்து விட்டது !

ஆயிரம் இன்னல்கள்

வந்தாலும்

அன்னை மடியை

விட்டு விடாத

குழந்தைகள் நாங்கள் !

எங்களுக்கு வேறு

போக்கிடம் இல்லை !

Comments

செத்துப பெய்த மழை

ஒரு மாலை நேரம் மழை பெய்தது . மழைக்குடை இல்லாத நான் நிழற்குடையில் ஒதுங்கினேன். சில்லென்ற மழை , மாலை நேரம் , தித்திக்கும் தனிமை , ஒரு காதலி இருந்தால் கச்சிதமாய் இருக்கும் . நினைத்தபடியே திரும்பிப பார்த்தேன் , - அவள் நின்றிருந்தாள் . பொதுவாக மழையின் பொழுது நிலவு தெரிவதில்லை எனக்குத தெரிந்தது . அவள் கழுத்தை பார்த்தேன் , காலை பார்த்தேன் நல்லவேளை மணமாக வில்லை என மனதும் ரணமாக வில்லை . நான் அவளை பார்த்தேன் , சிரித்தாள். இன்னும் பார்தேன் சிவந்தாள். என மனசுக்குள்ளும் ஒரு மழை பெய்தது . இதயம் இடியாய்த துடித்தது எங்கள் பார்வைகள் உரசியதில் மின்னல் தெறித்தது . அவளின் அருகாமையில் மழையின் உயிரை உணர்ந்தேன் . என இருண்ட பாதையில் ஒரு வெளிச்சம் தெரிந்தது . என வறண்ட வாழ்க்கையில் ஒரு அர்த்தம் பிறந்தது . சற்றே கண்ணீர் வந்தது . அந்த தருணத்தில் தான் அவள் என்னருகே வந்து சொர்க்கத்தின் குரலில் சொன்னாள் , " அரை மணிக்கு ரூபாய் ஆயிரம் மட்டும் " என்று . அதை கேட்டதும் உலகத்தின் மடியில் மீண்டும் தனித்து விடப்பட்டது போல உணர்ந்தேன் . மௌனமாய் மீண்டும் மழையைப பார்த்தேன் . அந்த மழையில் இப்போது உயிர் இல்லை ....

அன்பு நண்பரே, இக்கவிதை ரூபனின் தீபாவளி சிறப்பு கவிதைப் போட்டிக்கு அனுப்பப்படுகிறது ! இதில் உள்ள ஒவ்வொரு stanza வையும் ஒரு வரியாக நீங்கள் கருத வேண்டுமாய் பணிவுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன். வார்த்தைகளின் வரிசையை மாற்றாமல் இதில் உள்ளது உள்ளபடியே பதிப்பிக்க வேண்டுகிறேன் ! நாம் சிரித்தால் தீபாவளி தீபாவளி என்றாலே, கொண்டாட்ட நினைவு உள்ளத்தினின்று அரிப்பதுதான் ! கவலைத்தோலை மனித நாகங்கள் உரிப்பதுதான் ! பட்டாசுகளை பரவசத்தோடு எரிப்பதுதான் ! களிப்பு வியர்வை உடம்பு முழுக்க கரிப்பதுதான் ! மகிழ்ச்சி மதுவை தொண்டைக்குழியில் சரிப்பதுதான் ! உறவுகளோடு உற்சாகமாய் சிரிப்பதுதான் ! உண்டதையெல்லாம் லேகியம் தின்று செரிப்பதுதான் ! பட்ஜெட் துண்டால் புருஷன் கழுத்தை நெரிப்பதுதான் ! விருந்துண்டு தாம்பூலம் தரிப்பதுதான் ! விளக்கேற்ற தாமரை நூலைத் திரிப்பதுதான் ! வாங்கிய வெடிகளை பங்க...

இன்றுதான் கவனித்தேன் பூந்தமல்லி வைத்தீஸ்வரன் கோவிலருகே தள்ளுவண்டியில் டிபன் விற்கும் அந்த இளைஞனின் மார்புக்கு மத்தியில் பிரபாகரன் சிரித்துக் கொண்டிருந்தார் அவர் உயிரோடிருக்கிறார் என்று தெரியும் ஆனால் எங்கிருக்கிறார் என்ற எனது நீண்டநாள் கேள்விக்கு இன்று விடைகிடைத்தது

கிருஷ் குருச்சந்திரன்

Search This Blog

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

செத்துப பெய்த மழை