Skip to main content
எங்கே எனது பழைய விதி






எனக்கு என்னவாயிற்று ?

எல்லாம் மாறிவிட்டதோ ?


காலையில் யாரும்

என்னை எழுப்ப வில்லை .


கசங்கியிருந்த போர்வை

ஒரு குறையாய்த் தோன்றவில்லை !


கேட்காமலேயே அம்மா

காபி கொடுத்தாள் !


சேர்ந்து சாப்பிட

தங்கை அழைத்தாள்


அப்பாவின் பார்வையில்

அதிசயமாய்

அன்பு இருந்தது !


வெளியே வந்தேன் .

என்னை வரவேற்க

வானவில்லின்

வளையம் இருந்தது !


சிறிது நடந்தேன்

பூக்களின்

பாதை தெரிந்தது !


ஒரு சிறுமி வந்தாள்

இனிப்பு கொடுத்தாள்

அவளுக்குப் பிறந்தநாளாம் !

எனக்கும் தானோ ?


சாலையில் நடந்தேன்

குறும்பாய்ப் பார்த்தபடி

கன்னி ஒருத்தி

கடந்து சென்றாள் .


எவர் குழந்தையோ

என்னைப் பார்த்து

வெள்ளையாய்ச் சிரித்தது !


கேட்காமலேயே

காசு கொடுத்தேன்

பிச்சைக்காரன் புன்னகைத்தான் .


வேலைக்காக

விண்ணப்பித்தேன்

அஞ்சல்காரன் ஆசீர்வதித்தான் !


பாழாய்ப்போன

என் பழைய விதியைத்

தேடினேன் .

கடைசி வரை

கிடைக்க வில்லை !


என்ன மாயம் நடந்தது ?


அட ,


நேற்றுத்தான்

அவளிடம்

என் காதலைச் சொல்லி இருந்தேன் .

அவளும்

அழகாய்ச் சிவந்து

சம்மதம் என்றிருந்தாள்.


பாருங்களேன் ,

எனது

இந்தப் புலம்பலும்

ஒரு கவிதையாய் மாறிவிட்ட

அதிசயத்தை !!!









Comments

Popular posts from this blog

செத்துப பெய்த மழை

ஒரு மாலை நேரம் மழை பெய்தது . மழைக்குடை இல்லாத நான் நிழற்குடையில் ஒதுங்கினேன். சில்லென்ற மழை , மாலை நேரம் , தித்திக்கும் தனிமை , ஒரு காதலி இருந்தால் கச்சிதமாய் இருக்கும் . நினைத்தபடியே திரும்பிப பார்த்தேன் , - அவள் நின்றிருந்தாள் . பொதுவாக மழையின் பொழுது நிலவு தெரிவதில்லை எனக்குத தெரிந்தது . அவள் கழுத்தை பார்த்தேன் , காலை பார்த்தேன் நல்லவேளை மணமாக வில்லை என மனதும் ரணமாக வில்லை . நான் அவளை பார்த்தேன் , சிரித்தாள். இன்னும் பார்தேன் சிவந்தாள். என மனசுக்குள்ளும் ஒரு மழை பெய்தது . இதயம் இடியாய்த துடித்தது எங்கள் பார்வைகள் உரசியதில் மின்னல் தெறித்தது . அவளின் அருகாமையில் மழையின் உயிரை உணர்ந்தேன் . என இருண்ட பாதையில் ஒரு வெளிச்சம் தெரிந்தது . என வறண்ட வாழ்க்கையில் ஒரு அர்த்தம் பிறந்தது . சற்றே கண்ணீர் வந்தது . அந்த தருணத்தில் தான் அவள் என்னருகே வந்து சொர்க்கத்தின் குரலில் சொன்னாள் , " அரை மணிக்கு ரூபாய் ஆயிரம் மட்டும் " என்று . அதை கேட்டதும் உலகத்தின் மடியில் மீண்டும் தனித்து விடப்பட்டது போல உணர்ந்தேன் . மௌனமாய் மீண்டும் மழையைப பார்த்தேன் . அந்த மழையில் இப்போது உயிர் இல்லை ....
அன்பு நண்பரே,                                      இக்கவிதை ரூபனின் தீபாவளி சிறப்பு கவிதைப் போட்டிக்கு அனுப்பப்படுகிறது ! இதில் உள்ள ஒவ்வொரு stanza வையும் ஒரு வரியாக நீங்கள் கருத வேண்டுமாய் பணிவுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன். வார்த்தைகளின் வரிசையை  மாற்றாமல் இதில் உள்ளது உள்ளபடியே பதிப்பிக்க வேண்டுகிறேன் ! நாம் சிரித்தால் தீபாவளி   தீபாவளி என்றாலே, கொண்டாட்ட நினைவு உள்ளத்தினின்று அரிப்பதுதான் ! கவலைத்தோலை மனித நாகங்கள் உரிப்பதுதான் ! பட்டாசுகளை பரவசத்தோடு எரிப்பதுதான் ! களிப்பு வியர்வை உடம்பு முழுக்க கரிப்பதுதான் ! மகிழ்ச்சி மதுவை தொண்டைக்குழியில் சரிப்பதுதான் ! உறவுகளோடு உற்சாகமாய் சிரிப்பதுதான் ! உண்டதையெல்லாம் லேகியம் தின்று செரிப்பதுதான் ! பட்ஜெட் துண்டால் புருஷன் கழுத்தை நெரிப்பதுதான் ! விருந்துண்டு தாம்பூலம் தரிப்பதுதான் ! விளக்கேற்ற தாமரை நூலைத் திரிப்பதுதான் ! வாங்கிய வெடிகளை பங்க...
இன்றுதான் கவனித்தேன்  பூந்தமல்லி   வைத்தீஸ்வரன் கோவிலருகே   தள்ளுவண்டியில்   டிபன் விற்கும்   அந்த இளைஞனின்   மார்புக்கு மத்தியில்   பிரபாகரன்   சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்   அவர்   உயிரோடிருக்கிறார் என்று தெரியும்   ஆனால்   எங்கிருக்கிறார் என்ற   எனது நீண்டநாள் கேள்விக்கு   இன்று விடைகிடைத்தது