செத்துப பெய்த மழை

ஒரு பிரிவும் சில இதயங்களும் ......

ஒரு மாலை நேர மந்தகாச தனிமையில்

நாம் மறுபடி சந்தித்தோம் .

நான் வழக்கமாக புன்னகைத்தேன்

நீ மாறாக மௌநித்தாய் .

என்னை அழுத்தமாய்ப் பார்த்துக்கொண்டே ,

அந்த அழைப்பிதழை நீட்டினாய் .

அதில் , உன் பெயருக்குப்பக்கத்தில்

எவன் பெயரோ இருந்தது .

நான் அவஸ்த்தையாய் " ஏன் " என்றேன் ,

நீ அமைதியாய் " யதார்த்தம் " என்றாய் .

என்னிடம் இருந்த உன் இதயத்தை

நீ பிடுங்கிகொண்டதில் ,

உன்னிடம் இருந்த என் இதயம்

துடிப்பை நிறுத்தி இருந்தது .

அவனது புகைப்படம் காட்டினாய்

மாதச்சம்பளம் ஐந்து இலக்கம் என்றாய் .

கடைசியில் , நம் நான்கு வருட காதலை

நாசூக்காய் விற்றிருந்தாய் .

சிப்பந்தி வந்தான் . உன் அனுமதியுடன்

உனக்கான பணத்தையும் சேர்த்தே கொடுத்தேன்

சுகமாய் இருந்தது .

பிரியும் போது சொன்னாய்

" திருமணத்திற்கு வந்து விடாதே " என்று .

நான் வறட்சியாய் புன்னகைத்தேன் .

ஒரு சில நிமிடங்கள்

நாம் மௌனமாய் அமர்ந்திருந்தோம்

அது தான் நாம் நம் காதலுக்கு செலுத்திய

இறுதி அஞ்சலி .

தெருவில் நடந்து கொண்டிருந்தேன்

தள்ளுவண்டியில் கம்பளி ஆடை விற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள்

அப்பாவுக்கு குளிர் தாங்காது என வாங்கிக்கொண்டேன் .

சிறிது தொலைவு நடந்ததில்

அம்மாவின் ஞாபகம் வந்து

ஆப்பிள் பழங்களை வாங்கினேன் . விரும்பி சாப்பிடுவாள் .

அடுத்த மாத சம்பளத்தில்

பள்ளி செல்லும் தம்பிக்கு ஒரு

மிதிவண்டி வாங்க முடிவெடுத்தேன்

பாவம் நடந்தே செல்கிறான் .

என் பழைய காதலியே ,

ஒரு வகையில் உனக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும் .

உன் பிரிவால் , என்னைச்சுற்றியுள்ள

பிற இதயங்களையும் நேசிக்க கற்றுக்கொண்டேன் .