Skip to main content
நாம் கணிணி


 


உலகையே
இயக்குபவர் போல்
நாம் அந்த
கணிப்பொறியின் முன்பு
அமர்ந்திருக்கிறோம் !

நம்
புருவமத்தியில்
சிந்தனை முடிச்சு !

கன்னக்கதுப்புகளில்
சிந்தனை இறுக்கம் !

தாடைகளில்
சிந்தனைகளின்
மெல்லிய அசைவு !

இப்படியாக .....

நம்
இன்னபிற க்களில்
சிந்தனையின்
இன்னபிற க்கள் !

உற்றுப்பார்த்தால்
நம் தலையைச்சுற்றி
ஒளிவட்டம்
தெரியலாம் !
ஒளிச்சதுரமாகவும்
அது இருக்கலாம் !

நாம்
ஜீவசமாதி
அடைந்திருக்கவில்லை
என்பதை
அவ்வப்போதான
நம் கனைப்பு
உறுதிப்படுத்திவிடுகிறது !

நாம் செய்வது
ஒரு வகையான
அறிதுயில் !

சிலபோது
நம் முகத்தில்
புன்னகை அரும்புகிறது !
அந்தப்புன்னகை

கடவுளின் புன்னகையை
ஏறத்தாழ
ஒத்திருக்கிறது ! 


அநேகமாக நாம்
மின்கட்டணம்
செலுத்திக்கொண்டிருக்கலாம் !

ஒரு
கிசுகிசுவைப்
படித்துக்கொண்டிருக்கலாம் !

வீடியோ கேம்
ஆடிக்கொண்டிருக்கலாம் !

ஆபாசப்படம்
பார்த்துக்கொண்டிருக்கலாம் !

திரையைப் பார்த்த
மேனிக்குத்
தூங்கிக்கொண்டிருக்கலாம் !

ஆனால்
அங்கேயிருந்து பார்த்தால்
நாம்
சாட்சாத்
புத்தர் தான் !
சிந்தனை வயப்பட்ட
கணிணி புத்தர் !

நமக்கு
எல்லாமே
கணிணியில் இருக்கிறது !
எல்லாமுமாக
கணிணியே இருக்கிறது !

தப்பில்லை !

கணிணி என்ற
ஜன்னல் வழியே
வேடிக்கை பார்க்கலாம்தான் !
ஆனால்
வீடு என்பது
வேடிக்கை பார்க்கமட்டும்
அல்லவே !!!









Comments

  1. AnonymousApril 25, 2014 at 9:35 AM

    வணக்கம்
    ஆனால்
    அங்கேயிருந்து பார்த்தால்
    நாம்
    சாட்சாத்
    புத்தர் தான் !
    சிந்தனை வயப்பட்ட
    கணிணி புத்தர் !
    கவிதை அருமையாக உள்ளது. ரசித்தேன்

    என்பக்கம் கவிதையாக
    எப்போது ஒளிருமட வசந்த காலம்...... வாருங்கள் அன்போடு

    -நன்றி-
    -அன்புடன்-
    -ரூபன்-

    ReplyDelete
    Replies
    1. இந்திரபோகன் April 26, 2014 at 5:27 AM

      தங்களின் வாசிப்புக்கும் கருத்துக்கும் மிகவும் நன்றி ஐயா !

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

செத்துப பெய்த மழை

ஒரு மாலை நேரம் மழை பெய்தது . மழைக்குடை இல்லாத நான் நிழற்குடையில் ஒதுங்கினேன். சில்லென்ற மழை , மாலை நேரம் , தித்திக்கும் தனிமை , ஒரு காதலி இருந்தால் கச்சிதமாய் இருக்கும் . நினைத்தபடியே திரும்பிப பார்த்தேன் , - அவள் நின்றிருந்தாள் . பொதுவாக மழையின் பொழுது நிலவு தெரிவதில்லை எனக்குத தெரிந்தது . அவள் கழுத்தை பார்த்தேன் , காலை பார்த்தேன் நல்லவேளை மணமாக வில்லை என மனதும் ரணமாக வில்லை . நான் அவளை பார்த்தேன் , சிரித்தாள். இன்னும் பார்தேன் சிவந்தாள். என மனசுக்குள்ளும் ஒரு மழை பெய்தது . இதயம் இடியாய்த துடித்தது எங்கள் பார்வைகள் உரசியதில் மின்னல் தெறித்தது . அவளின் அருகாமையில் மழையின் உயிரை உணர்ந்தேன் . என இருண்ட பாதையில் ஒரு வெளிச்சம் தெரிந்தது . என வறண்ட வாழ்க்கையில் ஒரு அர்த்தம் பிறந்தது . சற்றே கண்ணீர் வந்தது . அந்த தருணத்தில் தான் அவள் என்னருகே வந்து சொர்க்கத்தின் குரலில் சொன்னாள் , " அரை மணிக்கு ரூபாய் ஆயிரம் மட்டும் " என்று . அதை கேட்டதும் உலகத்தின் மடியில் மீண்டும் தனித்து விடப்பட்டது போல உணர்ந்தேன் . மௌனமாய் மீண்டும் மழையைப பார்த்தேன் . அந்த மழையில் இப்போது உயிர் இல்லை ....
Post a Comment
Read more
அன்பு நண்பரே,                                      இக்கவிதை ரூபனின் தீபாவளி சிறப்பு கவிதைப் போட்டிக்கு அனுப்பப்படுகிறது ! இதில் உள்ள ஒவ்வொரு stanza வையும் ஒரு வரியாக நீங்கள் கருத வேண்டுமாய் பணிவுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன். வார்த்தைகளின் வரிசையை  மாற்றாமல் இதில் உள்ளது உள்ளபடியே பதிப்பிக்க வேண்டுகிறேன் ! நாம் சிரித்தால் தீபாவளி   தீபாவளி என்றாலே, கொண்டாட்ட நினைவு உள்ளத்தினின்று அரிப்பதுதான் ! கவலைத்தோலை மனித நாகங்கள் உரிப்பதுதான் ! பட்டாசுகளை பரவசத்தோடு எரிப்பதுதான் ! களிப்பு வியர்வை உடம்பு முழுக்க கரிப்பதுதான் ! மகிழ்ச்சி மதுவை தொண்டைக்குழியில் சரிப்பதுதான் ! உறவுகளோடு உற்சாகமாய் சிரிப்பதுதான் ! உண்டதையெல்லாம் லேகியம் தின்று செரிப்பதுதான் ! பட்ஜெட் துண்டால் புருஷன் கழுத்தை நெரிப்பதுதான் ! விருந்துண்டு தாம்பூலம் தரிப்பதுதான் ! விளக்கேற்ற தாமரை நூலைத் திரிப்பதுதான் ! வாங்கிய வெடிகளை பங்க...
23 comments
Read more
இன்றுதான் கவனித்தேன்  பூந்தமல்லி   வைத்தீஸ்வரன் கோவிலருகே   தள்ளுவண்டியில்   டிபன் விற்கும்   அந்த இளைஞனின்   மார்புக்கு மத்தியில்   பிரபாகரன்   சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்   அவர்   உயிரோடிருக்கிறார் என்று தெரியும்   ஆனால்   எங்கிருக்கிறார் என்ற   எனது நீண்டநாள் கேள்விக்கு   இன்று விடைகிடைத்தது
Post a Comment
Read more