கிருஷ் குருச்சந்திரன்

என் பதில்கள்
என்னவென்று தெரிந்தும்
நீ
கேள்விகள்
கேட்டுக்கொண்டேயிருக்கிறாய் !

@@@@@@

ஒவ்வொரு முறையும்
நீ
கண்ணீர் சிந்தும் போது
எங்கேயோ ஒரு பூ
நிச்சயம் உதிர்கிறது !

@@@@@@

எப்படியெல்லாமோ
சமாதானம் செய்தும்
வராத உன் புன்னகை,
பிறகு நான்
மௌனமாகிவிடும் போது
மெல்ல மெல்ல
எட்டிப் பார்க்கிறது !

@@@@@@

நீ
அருகிலிருக்கும்
போதெல்லாம்
சத்தியமாய்
எனக்கு
பிற பெண்கள்
தெரிவதேயில்லை !

@@@@@@

இப்போதெல்லாம்
பிச்சைக்காரர்களுக்குக்
கொடுக்கவென்றே
சில்லறைகள்
சேகரிக்கிறேன் நான் !

@@@@@@

அதென்னமோ
தெரியவில்லை
உன்
கண்களை
பார்க்கும்போதெல்லாம்
எனக்கு
பேச்சு நின்றுவிடுகிறது !

@@@@@@

மழை பெய்கிறதே என்று
நாம்
இன்னும் கொஞ்சநேரம்
பேசிக்கொண்டிருந்தோம் !
பெய்வதை மறந்து விட்டு
நாம்
பேசுவதையே
பார்த்துக் கொண்டிருந்தது
சொட்டியபடி
அந்த மழை !

Comments

செத்துப பெய்த மழை

ஒரு மாலை நேரம் மழை பெய்தது . மழைக்குடை இல்லாத நான் நிழற்குடையில் ஒதுங்கினேன். சில்லென்ற மழை , மாலை நேரம் , தித்திக்கும் தனிமை , ஒரு காதலி இருந்தால் கச்சிதமாய் இருக்கும் . நினைத்தபடியே திரும்பிப பார்த்தேன் , - அவள் நின்றிருந்தாள் . பொதுவாக மழையின் பொழுது நிலவு தெரிவதில்லை எனக்குத தெரிந்தது . அவள் கழுத்தை பார்த்தேன் , காலை பார்த்தேன் நல்லவேளை மணமாக வில்லை என மனதும் ரணமாக வில்லை . நான் அவளை பார்த்தேன் , சிரித்தாள். இன்னும் பார்தேன் சிவந்தாள். என மனசுக்குள்ளும் ஒரு மழை பெய்தது . இதயம் இடியாய்த துடித்தது எங்கள் பார்வைகள் உரசியதில் மின்னல் தெறித்தது . அவளின் அருகாமையில் மழையின் உயிரை உணர்ந்தேன் . என இருண்ட பாதையில் ஒரு வெளிச்சம் தெரிந்தது . என வறண்ட வாழ்க்கையில் ஒரு அர்த்தம் பிறந்தது . சற்றே கண்ணீர் வந்தது . அந்த தருணத்தில் தான் அவள் என்னருகே வந்து சொர்க்கத்தின் குரலில் சொன்னாள் , " அரை மணிக்கு ரூபாய் ஆயிரம் மட்டும் " என்று . அதை கேட்டதும் உலகத்தின் மடியில் மீண்டும் தனித்து விடப்பட்டது போல உணர்ந்தேன் . மௌனமாய் மீண்டும் மழையைப பார்த்தேன் . அந்த மழையில் இப்போது உயிர் இல்லை ....

அன்பு நண்பரே, இக்கவிதை ரூபனின் தீபாவளி சிறப்பு கவிதைப் போட்டிக்கு அனுப்பப்படுகிறது ! இதில் உள்ள ஒவ்வொரு stanza வையும் ஒரு வரியாக நீங்கள் கருத வேண்டுமாய் பணிவுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன். வார்த்தைகளின் வரிசையை மாற்றாமல் இதில் உள்ளது உள்ளபடியே பதிப்பிக்க வேண்டுகிறேன் ! நாம் சிரித்தால் தீபாவளி தீபாவளி என்றாலே, கொண்டாட்ட நினைவு உள்ளத்தினின்று அரிப்பதுதான் ! கவலைத்தோலை மனித நாகங்கள் உரிப்பதுதான் ! பட்டாசுகளை பரவசத்தோடு எரிப்பதுதான் ! களிப்பு வியர்வை உடம்பு முழுக்க கரிப்பதுதான் ! மகிழ்ச்சி மதுவை தொண்டைக்குழியில் சரிப்பதுதான் ! உறவுகளோடு உற்சாகமாய் சிரிப்பதுதான் ! உண்டதையெல்லாம் லேகியம் தின்று செரிப்பதுதான் ! பட்ஜெட் துண்டால் புருஷன் கழுத்தை நெரிப்பதுதான் ! விருந்துண்டு தாம்பூலம் தரிப்பதுதான் ! விளக்கேற்ற தாமரை நூலைத் திரிப்பதுதான் ! வாங்கிய வெடிகளை பங்க...

தாம்பத்யம் கடைசியில் நான் அவளை அறைந்து விட்டேன் ! அதிர்ச்சியில் அவள் உறைந்து விட்டாள் ! அதன் பிறகு மௌனம் ! ஊமையாகக் கண்ணீர் ! பார்வையில் ஈட்டி ! சூழலில் சூனியம் ! ச்சே ! அவளை அப்படி நான் அடித்திருக்கக்கூடாது ! அவளும் வார்த்தையால் என்னை இடித்திருக்கக்கூடாது ! நடந்தது நடந்ததுதான் ! கடந்தது கடந்ததுதான் ! அவள் அறைக்குள் சென்று முடங்கினாள் ! அழுது அழுதே - கொஞ்சம் அடங்கினாள் ! காரணம் இதுதான் ! உண்ணும் போதே நறநறத்தது பல் ! காரணம் பல்லில் இடறிய ஒரு கல் ! " ஏண்டி இவளே சமைக்க உனக்குத் துப்பில்லை ! சாம்பாரில் கூட உப்பில்லை ! " என்றேன். அடிபட்டவள் போல அவள் நிமிர்ந்தாள் ! " ஆமாம் ! ஆமாம் ! சமைக்க எனக்குத் துப்பே இல்லை ! வேண்டுமானால் வைத்துக்கொள்ளுங்கள் வேலைக்காரியை தப்பே இல்லை !" என்றாள். சைத்தானை அத்தோடு விட...

கிருஷ் குருச்சந்திரன்

Search This Blog

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

செத்துப பெய்த மழை