Skip to main content
தமிழ்


அன்னையால்

அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட

ஆதிஅன்னை நீ !


விவரம் தெரிந்த பிறகு

தாய்பாலினும் மூத்தபால் ,

முப்பால் என அறிந்தோம் !


அறப்பசியையும் ,

அறிவுப்பசியையும் ,

அதனை அருந்தித்தான்

ஆற்றிக்கொண்டோம் !


வீரம் ,

உன்னிலிருந்து விளைந்ததுதான் !

காதல் கூட - நீ

கற்றுத்தந்தது தான !


உன்னைக்

காதாறக் கேட்டவர்கள் ,

செவியாலும் சுவை உணர முடியும் !

செவியாலும் மணம் நுகர முடியும் !

என பேதையைப் போல

போதையில் புலம்பிச் செல்கிறார்கள் !


உன்னைப் படித்துக்கொண்டே

உண்ணும் உணவுதான்

நிலா இல்லாத சமயங்களில்

எங்களுக்கான நிலாச்சோறு !

அது ,

அன்னையால் ஊட்டப்படும்

அன்புச்சோறு ! அறிவுச்சோறு !


கற்பனைக் கருவாகி

மொழிவழியே உருவாகி

உன்னை நீயே

படைத்துக் கொள்வதில்

இங்கே எண்ணற்ற படைப்பாளிகள்
உருவாகி விடுகிறார்கள் !


எங்களின் பிழைப்பே

உன்னால் தான நடக்கிறது !

உன்னை

விண்டெடுத்து விற்பவர்கள்

வாழ்வாங்கு வாழ்கிறார்கள் !


எங்களின்

தாகத்தைத் தணிக்கிற

ஊற்றும் நீயே !

எங்களின்

வாசிப்பில் நிறைகிற

காற்றும் நீயே !


சில சமயங்களில்

போதையை ஊட்டுவதால்

நீ , கள் !

பல சமயங்களில்

பாதையைக் காட்டுவதால்

நீயே , கடவுள் !


இப்போதே

இறப்பதென்றாலும் ,

இறைவனிடம் கேட்கவிருப்பது

ஒன்றே ஒன்று தான !


" இறைவா !

கடைசிச் சொட்டு உயிரை

கணநேரமாவது ,

நாக்கில் நிலைநிறுத்து !

'தமிழ் ' எனச்சொல்லிவிட்டு

தன்மானத்தோடு சாகிறேன் "


- என்பதுதான் அது !!!



Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

செத்துப பெய்த மழை

ஒரு மாலை நேரம் மழை பெய்தது . மழைக்குடை இல்லாத நான் நிழற்குடையில் ஒதுங்கினேன். சில்லென்ற மழை , மாலை நேரம் , தித்திக்கும் தனிமை , ஒரு காதலி இருந்தால் கச்சிதமாய் இருக்கும் . நினைத்தபடியே திரும்பிப பார்த்தேன் , - அவள் நின்றிருந்தாள் . பொதுவாக மழையின் பொழுது நிலவு தெரிவதில்லை எனக்குத தெரிந்தது . அவள் கழுத்தை பார்த்தேன் , காலை பார்த்தேன் நல்லவேளை மணமாக வில்லை என மனதும் ரணமாக வில்லை . நான் அவளை பார்த்தேன் , சிரித்தாள். இன்னும் பார்தேன் சிவந்தாள். என மனசுக்குள்ளும் ஒரு மழை பெய்தது . இதயம் இடியாய்த துடித்தது எங்கள் பார்வைகள் உரசியதில் மின்னல் தெறித்தது . அவளின் அருகாமையில் மழையின் உயிரை உணர்ந்தேன் . என இருண்ட பாதையில் ஒரு வெளிச்சம் தெரிந்தது . என வறண்ட வாழ்க்கையில் ஒரு அர்த்தம் பிறந்தது . சற்றே கண்ணீர் வந்தது . அந்த தருணத்தில் தான் அவள் என்னருகே வந்து சொர்க்கத்தின் குரலில் சொன்னாள் , " அரை மணிக்கு ரூபாய் ஆயிரம் மட்டும் " என்று . அதை கேட்டதும் உலகத்தின் மடியில் மீண்டும் தனித்து விடப்பட்டது போல உணர்ந்தேன் . மௌனமாய் மீண்டும் மழையைப பார்த்தேன் . அந்த மழையில் இப்போது உயிர் இல்லை ....
Post a Comment
Read more
அன்பு நண்பரே,                                      இக்கவிதை ரூபனின் தீபாவளி சிறப்பு கவிதைப் போட்டிக்கு அனுப்பப்படுகிறது ! இதில் உள்ள ஒவ்வொரு stanza வையும் ஒரு வரியாக நீங்கள் கருத வேண்டுமாய் பணிவுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன். வார்த்தைகளின் வரிசையை  மாற்றாமல் இதில் உள்ளது உள்ளபடியே பதிப்பிக்க வேண்டுகிறேன் ! நாம் சிரித்தால் தீபாவளி   தீபாவளி என்றாலே, கொண்டாட்ட நினைவு உள்ளத்தினின்று அரிப்பதுதான் ! கவலைத்தோலை மனித நாகங்கள் உரிப்பதுதான் ! பட்டாசுகளை பரவசத்தோடு எரிப்பதுதான் ! களிப்பு வியர்வை உடம்பு முழுக்க கரிப்பதுதான் ! மகிழ்ச்சி மதுவை தொண்டைக்குழியில் சரிப்பதுதான் ! உறவுகளோடு உற்சாகமாய் சிரிப்பதுதான் ! உண்டதையெல்லாம் லேகியம் தின்று செரிப்பதுதான் ! பட்ஜெட் துண்டால் புருஷன் கழுத்தை நெரிப்பதுதான் ! விருந்துண்டு தாம்பூலம் தரிப்பதுதான் ! விளக்கேற்ற தாமரை நூலைத் திரிப்பதுதான் ! வாங்கிய வெடிகளை பங்க...
23 comments
Read more
இன்றுதான் கவனித்தேன்  பூந்தமல்லி   வைத்தீஸ்வரன் கோவிலருகே   தள்ளுவண்டியில்   டிபன் விற்கும்   அந்த இளைஞனின்   மார்புக்கு மத்தியில்   பிரபாகரன்   சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்   அவர்   உயிரோடிருக்கிறார் என்று தெரியும்   ஆனால்   எங்கிருக்கிறார் என்ற   எனது நீண்டநாள் கேள்விக்கு   இன்று விடைகிடைத்தது
Post a Comment
Read more