Skip to main content
அது


எதோவொரு நாளில்
அது எனக்கு
அறிமுகமானது !

அன்றிலிருந்து
அது எனக்கு
உற்ற நண்பன் !

யாராவது
அதைச் சீண்டினால்
எனக்கு
பொல்லாத
கோபம் வரும் !

திடீரென்று ஒருநாள்
அது
என்னைத் தாண்டி
வளர்ந்து நின்றது !

அது சொல்வதையெல்லாம்
கேட்க ஆரம்பித்தேன் !

எனக்கே தெரியாமல்
நானதன்
அடிமையானேன் !

தனக்கான
பெருந்தீனியை
கொண்டா கொண்டா
என
நாலாப்புறமும்
அது என்னை
விரட்டியது !

அதைத்
திருப்திப்படுத்துவதே
என் வாழ்நாள்
இலக்கானது !

சில தனிமைகளில்
அது
பூதாகரமாக
என்னைப் பார்த்துச் சிரிக்கும் !
பயமாக இருக்கும் !

என் நண்பர்கள்
அதைக் கொன்றுவிடும்படி
சொன்னார்கள் !
ஆகவே,
நானதைப் பட்டினி போட
ஆரம்பித்தேன் !

பசியால்
அது துடித்தது !

சிறுகச்சிறுக
அதைக் கொன்று விட்டதாய்
நண்பர்களிடம் சொன்னேன் !

ஒருநாள்
என் மனதின்
பாதாள அறைதிறந்து
உள்ளே சென்றேன் !

அங்கே,
சாதுவாய்
அது
அமர்ந்திருந்தது !

அதற்கான உணவை
அளித்துவிட்டு
" பயப்படாதே
நானிருக்கிறேன் "
என்றேன். !

அது புன்னகைக்க .........

நானும்,
அதுவாகிய நானும்
கைகுலுக்கிக் கொண்டோம் !


Comments

  1. ”தளிர் சுரேஷ்”July 2, 2014 at 4:03 AM

    அருமை! வாழ்த்துக்கள்!

    ReplyDelete
    Replies
    1. இந்திரபோகன் July 23, 2014 at 8:13 PM

      வருகைக்கும் கருத்துக்கும் மிக்க நன்றி நண்பரே

      Delete
  2. கவிஞர்.த.ரூபன்July 2, 2014 at 11:10 AM

    வணக்கம்
    தித்திக்கும் கவிரிகளை நீ புனைந்தாய்
    திகட்டாமல் நான்படித்தேன்.
    பகிர்வுக்கு நன்றி

    -நன்றி-
    -அன்புடன்-
    -ரூபன்-

    ReplyDelete
    Replies
    1. இந்திரபோகன் July 23, 2014 at 8:14 PM

      ஆஹா ! தங்கள் வாசிப்பில் நான் மெய் சிலிர்த்தேன் நண்பா

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

செத்துப பெய்த மழை

ஒரு மாலை நேரம் மழை பெய்தது . மழைக்குடை இல்லாத நான் நிழற்குடையில் ஒதுங்கினேன். சில்லென்ற மழை , மாலை நேரம் , தித்திக்கும் தனிமை , ஒரு காதலி இருந்தால் கச்சிதமாய் இருக்கும் . நினைத்தபடியே திரும்பிப பார்த்தேன் , - அவள் நின்றிருந்தாள் . பொதுவாக மழையின் பொழுது நிலவு தெரிவதில்லை எனக்குத தெரிந்தது . அவள் கழுத்தை பார்த்தேன் , காலை பார்த்தேன் நல்லவேளை மணமாக வில்லை என மனதும் ரணமாக வில்லை . நான் அவளை பார்த்தேன் , சிரித்தாள். இன்னும் பார்தேன் சிவந்தாள். என மனசுக்குள்ளும் ஒரு மழை பெய்தது . இதயம் இடியாய்த துடித்தது எங்கள் பார்வைகள் உரசியதில் மின்னல் தெறித்தது . அவளின் அருகாமையில் மழையின் உயிரை உணர்ந்தேன் . என இருண்ட பாதையில் ஒரு வெளிச்சம் தெரிந்தது . என வறண்ட வாழ்க்கையில் ஒரு அர்த்தம் பிறந்தது . சற்றே கண்ணீர் வந்தது . அந்த தருணத்தில் தான் அவள் என்னருகே வந்து சொர்க்கத்தின் குரலில் சொன்னாள் , " அரை மணிக்கு ரூபாய் ஆயிரம் மட்டும் " என்று . அதை கேட்டதும் உலகத்தின் மடியில் மீண்டும் தனித்து விடப்பட்டது போல உணர்ந்தேன் . மௌனமாய் மீண்டும் மழையைப பார்த்தேன் . அந்த மழையில் இப்போது உயிர் இல்லை ....
Post a Comment
Read more
அன்பு நண்பரே,                                      இக்கவிதை ரூபனின் தீபாவளி சிறப்பு கவிதைப் போட்டிக்கு அனுப்பப்படுகிறது ! இதில் உள்ள ஒவ்வொரு stanza வையும் ஒரு வரியாக நீங்கள் கருத வேண்டுமாய் பணிவுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன். வார்த்தைகளின் வரிசையை  மாற்றாமல் இதில் உள்ளது உள்ளபடியே பதிப்பிக்க வேண்டுகிறேன் ! நாம் சிரித்தால் தீபாவளி   தீபாவளி என்றாலே, கொண்டாட்ட நினைவு உள்ளத்தினின்று அரிப்பதுதான் ! கவலைத்தோலை மனித நாகங்கள் உரிப்பதுதான் ! பட்டாசுகளை பரவசத்தோடு எரிப்பதுதான் ! களிப்பு வியர்வை உடம்பு முழுக்க கரிப்பதுதான் ! மகிழ்ச்சி மதுவை தொண்டைக்குழியில் சரிப்பதுதான் ! உறவுகளோடு உற்சாகமாய் சிரிப்பதுதான் ! உண்டதையெல்லாம் லேகியம் தின்று செரிப்பதுதான் ! பட்ஜெட் துண்டால் புருஷன் கழுத்தை நெரிப்பதுதான் ! விருந்துண்டு தாம்பூலம் தரிப்பதுதான் ! விளக்கேற்ற தாமரை நூலைத் திரிப்பதுதான் ! வாங்கிய வெடிகளை பங்க...
23 comments
Read more
இன்றுதான் கவனித்தேன்  பூந்தமல்லி   வைத்தீஸ்வரன் கோவிலருகே   தள்ளுவண்டியில்   டிபன் விற்கும்   அந்த இளைஞனின்   மார்புக்கு மத்தியில்   பிரபாகரன்   சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்   அவர்   உயிரோடிருக்கிறார் என்று தெரியும்   ஆனால்   எங்கிருக்கிறார் என்ற   எனது நீண்டநாள் கேள்விக்கு   இன்று விடைகிடைத்தது
Post a Comment
Read more