Skip to main content
ஒரு விடைபெறுதல் 



தேநீர்
ஆறிக்கொண்டிருக்கிறது !

மேஜையில்
எதிரெதிராக
நீ !
நான் !

தேநீருடன் கூடிய
நம் கடைசிச்சந்திப்பு !

தலைகுனிந்தபடி
நீ !
உன்னையே பார்த்தபடி
நான் !

ஒருவகையில்
நம்
முதல் சந்திப்பிலும்
இப்படித்தானிருந்தோம் !

வேடிக்கைதான் !

இருவீட்டார்
சம்மதத்துடன்
நாம்
பிரியப்போகிறோம் !

சுற்றிலும்
ஆங்காங்கே
தேநீர் அருந்தும்
காதலர்களின்
ஆசிர்வாதத்தோடு
நாம்
பிரியப்போகிறோம் !

என்
இரண்டுவார தாடி
உனக்குப்பிடிக்காதுதான் !

நினைவிருக்கிறதா
இந்த
 நீல நிறச்சட்டை
நீ
வாங்கித்தந்தது !

என்
கை நகங்களில்
அழுக்குப் படிந்துள்ளது !

சற்று முன்னர்தான்
சிகெரெட் பிடித்தேன் !

என்னில்
எல்லாமே
இயற்கையாக
இருக்கின்றன
என்
புன்னகையைத்தவிர !

எனக்குப்பிடித்த
மஞ்சள் சுடிதாரில்
நீ வரவில்லை !

பவுடர்
சற்று அதிகம் !

கூந்தலில்
ரோஜா இல்லை !

நான்
வாங்கித்தந்த
பிளாஸ்டிக் வளையல்களை
உன்கைகள்
அணிந்திருக்கவில்லை !

உதட்டுச்சாயத்தைக்
கொஞ்சம்
குறைத்திருக்கலாம் !

உன்னில்
எல்லாமே
செயற்கையாக
இருக்கின்றன !
உன்
கண்களைத்தவிர !

அந்தக்கண்களில்
கண்ணீர் வரவேண்டாம் !
வரக்கூடாது !

பின்னே,
உன்னைப் புறக்கணிப்பதாய்
நான் அரங்கேற்றிய
நாடகங்கள்
வீணாய்ப்போவதா ?

உன்
தந்தைக்கு
மகிழ்ச்சிதானே !

உன்தாய்
இப்போது
அழுவதில்லையே !

உனக்கும்
ஒருவகையில்
நிம்மதி !

அந்த
அமெரிக்க மாப்பிள்ளையைக்
கேட்டதாகச் சொல் !

நல்ல வேலையை
நான் இன்னும்
தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன் !

தங்கையின்
திருமணத்திற்கு
லோன் போடவேண்டும் !

இதோ !

நாம்
எடுத்துக்கொண்ட
புகைப்படங்கள் !

இவற்றை
உன் வீட்டில்
என்ன செய்வார்கள் ?

எரிப்பார்களா ?
புதைப்பார்களா ?

கடைசியாக,
கண்கள் உதிர்த்த
கண்ணீர்த்துளிகளை
நீ
கவனிக்கவில்லையென்ற
நம்பிக்கையுடன்
நான்
எழுந்து கொள்கிறேன் ?



Comments

  1. திண்டுக்கல் தனபாலன்December 12, 2013 at 5:09 AM

    நல்லது நன்றி... you can visiit :http://dindiguldhanabalan.blogspot.com/2013/12/Stress-Fear.html

    ReplyDelete
  2. GeethaDecember 12, 2013 at 5:16 AM

    எதிர்பார்க்காத கோணம்.வித்தியாசமான பார்வை..தெளிவான சிந்தனை.நன்று கவிதை

    ReplyDelete
    Replies
    1. இந்திரபோகன் December 18, 2013 at 5:05 AM

      எதிர்பார்க்காத கோணத்தை எதிர்பாராமல் வந்து ரசித்துப் பின்னூட்டம் இட்டதற்கு நன்றி தோழி

      Delete
  3. வை.கோபாலகிருஷ்ணன்December 12, 2013 at 5:49 AM

    This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
    Replies
    1. வை.கோபாலகிருஷ்ணன்December 12, 2013 at 5:50 AM

      //நாம் எடுத்துக்கொண்ட புகைப்படங்கள் !
      இவற்றை உன் வீட்டில் என்ன செய்வார்கள் ?
      எரிப்பார்களா ? புதைப்பார்களா ?//

      நாகரீகமானப் புரிதலுடன் கூடிய பிரிதல் .....

      மாறுபட்ட சிந்தனைகளுடன் நல்ல படைப்பு. பாராட்டுக்கள்.

      Delete
    2. இந்திரபோகன் December 18, 2013 at 5:04 AM

      கருத்திற்கு நன்றி ஐயா

      Delete
  4. இந்திரபோகன் December 18, 2013 at 5:05 AM

    கருத்திற்கு நன்றி நண்பா

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

செத்துப பெய்த மழை

ஒரு மாலை நேரம் மழை பெய்தது . மழைக்குடை இல்லாத நான் நிழற்குடையில் ஒதுங்கினேன். சில்லென்ற மழை , மாலை நேரம் , தித்திக்கும் தனிமை , ஒரு காதலி இருந்தால் கச்சிதமாய் இருக்கும் . நினைத்தபடியே திரும்பிப பார்த்தேன் , - அவள் நின்றிருந்தாள் . பொதுவாக மழையின் பொழுது நிலவு தெரிவதில்லை எனக்குத தெரிந்தது . அவள் கழுத்தை பார்த்தேன் , காலை பார்த்தேன் நல்லவேளை மணமாக வில்லை என மனதும் ரணமாக வில்லை . நான் அவளை பார்த்தேன் , சிரித்தாள். இன்னும் பார்தேன் சிவந்தாள். என மனசுக்குள்ளும் ஒரு மழை பெய்தது . இதயம் இடியாய்த துடித்தது எங்கள் பார்வைகள் உரசியதில் மின்னல் தெறித்தது . அவளின் அருகாமையில் மழையின் உயிரை உணர்ந்தேன் . என இருண்ட பாதையில் ஒரு வெளிச்சம் தெரிந்தது . என வறண்ட வாழ்க்கையில் ஒரு அர்த்தம் பிறந்தது . சற்றே கண்ணீர் வந்தது . அந்த தருணத்தில் தான் அவள் என்னருகே வந்து சொர்க்கத்தின் குரலில் சொன்னாள் , " அரை மணிக்கு ரூபாய் ஆயிரம் மட்டும் " என்று . அதை கேட்டதும் உலகத்தின் மடியில் மீண்டும் தனித்து விடப்பட்டது போல உணர்ந்தேன் . மௌனமாய் மீண்டும் மழையைப பார்த்தேன் . அந்த மழையில் இப்போது உயிர் இல்லை ....
Post a Comment
Read more
அன்பு நண்பரே,                                      இக்கவிதை ரூபனின் தீபாவளி சிறப்பு கவிதைப் போட்டிக்கு அனுப்பப்படுகிறது ! இதில் உள்ள ஒவ்வொரு stanza வையும் ஒரு வரியாக நீங்கள் கருத வேண்டுமாய் பணிவுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன். வார்த்தைகளின் வரிசையை  மாற்றாமல் இதில் உள்ளது உள்ளபடியே பதிப்பிக்க வேண்டுகிறேன் ! நாம் சிரித்தால் தீபாவளி   தீபாவளி என்றாலே, கொண்டாட்ட நினைவு உள்ளத்தினின்று அரிப்பதுதான் ! கவலைத்தோலை மனித நாகங்கள் உரிப்பதுதான் ! பட்டாசுகளை பரவசத்தோடு எரிப்பதுதான் ! களிப்பு வியர்வை உடம்பு முழுக்க கரிப்பதுதான் ! மகிழ்ச்சி மதுவை தொண்டைக்குழியில் சரிப்பதுதான் ! உறவுகளோடு உற்சாகமாய் சிரிப்பதுதான் ! உண்டதையெல்லாம் லேகியம் தின்று செரிப்பதுதான் ! பட்ஜெட் துண்டால் புருஷன் கழுத்தை நெரிப்பதுதான் ! விருந்துண்டு தாம்பூலம் தரிப்பதுதான் ! விளக்கேற்ற தாமரை நூலைத் திரிப்பதுதான் ! வாங்கிய வெடிகளை பங்க...
23 comments
Read more
இன்றுதான் கவனித்தேன்  பூந்தமல்லி   வைத்தீஸ்வரன் கோவிலருகே   தள்ளுவண்டியில்   டிபன் விற்கும்   அந்த இளைஞனின்   மார்புக்கு மத்தியில்   பிரபாகரன்   சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்   அவர்   உயிரோடிருக்கிறார் என்று தெரியும்   ஆனால்   எங்கிருக்கிறார் என்ற   எனது நீண்டநாள் கேள்விக்கு   இன்று விடைகிடைத்தது
Post a Comment
Read more