Skip to main content
நியூட்டனின் மூன்றாம் விதி




























நமது
போராட்டங்கள்
கேயாஸ் தியரிப்படி
இப்பிரபஞ்சத்தில்
ஏற்படுத்தும் விளைவுகள்
அவர்களுக்குப்
புறக்கணிக்கத்தக்கவை !

இஃது
இன்னோர் விடுமுறை
என்றுதான்
அவர்கள்
கடந்துபோகிறார்கள்
நமது
கடையடைப்புக்களை !

மூன்று
நாட்களுக்கு மேல்
பேருந்துகளை
முடக்கி வைத்தால்
அது
நமக்கே பதிப்பு
என்று அவர்களுக்கு
நன்றாகவே தெரியும் !

உண்ணாவிரதங்கள்
நமது
வயிற்றினில் ஏற்படுத்தும்
நீர்த்த அமிலங்களில்
அவர்கள்
நீச்சல் பழகுகிறார்கள் !

நாம்
நாளெல்லாம்
நின்று கத்திச்செய்யும்
ஆர்ப்பாட்டங்களால்
அதிகப்பட்சம்
அன்று மாலை
மழை வரலாம் .........
அவ்வளவே !

நமது
மொட்டை போடுதல்களையும்
தீச்சட்டி ஏந்துதல்களையும்
சத்ரு சம்ஹார
யாகங்களையும்
முன்னெப்போதும் போலவே
இப்போதும்
அசுவாரசியமாய்ப்
பார்த்துக் கொண்டுதானிருக்கிறார்
கடவுள் !

நமக்கான
தியாகிப்பட்டம்
சுமந்துவரும்
செய்தித்தாள்களின்
தற்கொலைப்
பெட்டிச் செய்திகள்
காலப்பெருநெருப்பில்
அழிந்து போகலாம்
நம்மைப் போலவே .........!

அப்போதும்
இப்போதும்
எப்போதும் ..........
கைகட்டி
வேடிக்கை பார்க்கவும்
இரும்புக்கரம் கொண்டு
அடக்கவும்
இருக்கவே இருக்கிறது
அவர்கள் வசம்
காவல்துறை !

இறுதியில் ........

போராடிப்போராடி
ஒருநாள் முற்றாக
ஓய்ந்து விடுவோம்
என்ற
அவர்கள் நம்பிக்கையை
நாம்
பொய்யாக்குவதில்லை !

என்ன .......
நாளை
அவர்களின்
நலம் வேண்டியும்
அவர்களுக்கே
அவர்களுக்காக நடக்கும்
மேற்கண்ட
அதே போராட்டங்களின்
அதே செயல்படாத்தன்மையில்
நியூட்டனின்
மூன்றாம் விதி
அவர்களுக்கும்
பொய்த்துப் போகலாம் !






Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

செத்துப பெய்த மழை

ஒரு மாலை நேரம் மழை பெய்தது . மழைக்குடை இல்லாத நான் நிழற்குடையில் ஒதுங்கினேன். சில்லென்ற மழை , மாலை நேரம் , தித்திக்கும் தனிமை , ஒரு காதலி இருந்தால் கச்சிதமாய் இருக்கும் . நினைத்தபடியே திரும்பிப பார்த்தேன் , - அவள் நின்றிருந்தாள் . பொதுவாக மழையின் பொழுது நிலவு தெரிவதில்லை எனக்குத தெரிந்தது . அவள் கழுத்தை பார்த்தேன் , காலை பார்த்தேன் நல்லவேளை மணமாக வில்லை என மனதும் ரணமாக வில்லை . நான் அவளை பார்த்தேன் , சிரித்தாள். இன்னும் பார்தேன் சிவந்தாள். என மனசுக்குள்ளும் ஒரு மழை பெய்தது . இதயம் இடியாய்த துடித்தது எங்கள் பார்வைகள் உரசியதில் மின்னல் தெறித்தது . அவளின் அருகாமையில் மழையின் உயிரை உணர்ந்தேன் . என இருண்ட பாதையில் ஒரு வெளிச்சம் தெரிந்தது . என வறண்ட வாழ்க்கையில் ஒரு அர்த்தம் பிறந்தது . சற்றே கண்ணீர் வந்தது . அந்த தருணத்தில் தான் அவள் என்னருகே வந்து சொர்க்கத்தின் குரலில் சொன்னாள் , " அரை மணிக்கு ரூபாய் ஆயிரம் மட்டும் " என்று . அதை கேட்டதும் உலகத்தின் மடியில் மீண்டும் தனித்து விடப்பட்டது போல உணர்ந்தேன் . மௌனமாய் மீண்டும் மழையைப பார்த்தேன் . அந்த மழையில் இப்போது உயிர் இல்லை ....
Post a Comment
Read more
அன்பு நண்பரே,                                      இக்கவிதை ரூபனின் தீபாவளி சிறப்பு கவிதைப் போட்டிக்கு அனுப்பப்படுகிறது ! இதில் உள்ள ஒவ்வொரு stanza வையும் ஒரு வரியாக நீங்கள் கருத வேண்டுமாய் பணிவுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன். வார்த்தைகளின் வரிசையை  மாற்றாமல் இதில் உள்ளது உள்ளபடியே பதிப்பிக்க வேண்டுகிறேன் ! நாம் சிரித்தால் தீபாவளி   தீபாவளி என்றாலே, கொண்டாட்ட நினைவு உள்ளத்தினின்று அரிப்பதுதான் ! கவலைத்தோலை மனித நாகங்கள் உரிப்பதுதான் ! பட்டாசுகளை பரவசத்தோடு எரிப்பதுதான் ! களிப்பு வியர்வை உடம்பு முழுக்க கரிப்பதுதான் ! மகிழ்ச்சி மதுவை தொண்டைக்குழியில் சரிப்பதுதான் ! உறவுகளோடு உற்சாகமாய் சிரிப்பதுதான் ! உண்டதையெல்லாம் லேகியம் தின்று செரிப்பதுதான் ! பட்ஜெட் துண்டால் புருஷன் கழுத்தை நெரிப்பதுதான் ! விருந்துண்டு தாம்பூலம் தரிப்பதுதான் ! விளக்கேற்ற தாமரை நூலைத் திரிப்பதுதான் ! வாங்கிய வெடிகளை பங்க...
23 comments
Read more
இன்றுதான் கவனித்தேன்  பூந்தமல்லி   வைத்தீஸ்வரன் கோவிலருகே   தள்ளுவண்டியில்   டிபன் விற்கும்   அந்த இளைஞனின்   மார்புக்கு மத்தியில்   பிரபாகரன்   சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்   அவர்   உயிரோடிருக்கிறார் என்று தெரியும்   ஆனால்   எங்கிருக்கிறார் என்ற   எனது நீண்டநாள் கேள்விக்கு   இன்று விடைகிடைத்தது
Post a Comment
Read more