Skip to main content
ஒரு கரண்டி அன்பு
















எழுதி முடித்ததில்
செத்துப் போனது
ஒரு
கவிதை !

=========================

பூட்டிய கதவுக்குள்
எரிந்து கொண்டிருக்கும்
மின்விளக்கும்
கத்திக்கொண்டிருக்கும்
தொலைக்காட்சியும்
ஓடிக்கொண்டிருக்கும்
மின்விசிறியும்
கொண்டாடித் தீர்க்கின்றன
ஒரு
மறதியை !

===========================

எடுக்க வேண்டும்
எடுக்க  வேண்டும்
என்று நினைக்கும்
முடிவுகளையே
நாம்
எடுத்து விடுகிறோம்
என்றாவது !

===========================

இந்திரியத்தின்
கடைசித் துளி
வெளியேறுகிறது !
ஞானத்தின்
முதல் துளி
உள் நுழைகிறது !

===========================

வேலை என்பது
கடல் !
வாழ்க்கை என்பது
தீவு !
இங்கேயும் தீவு,
கடலில் தான்
இருக்கிறது !

===========================

நம்முடைய
இறுக்கமெல்லாம்
ஒரு
கண்ணாடியைப் போலத்தான் !
அன்பின் சிறுகல்
பட்டாலும்
அது
உடைந்து விடும் !

===========================

அலைபேசிக்குள்
ஆயிரம் ரகசியம்
புதைத்திருக்கும்
பெண்ணே ........
நீயல்ல
பாரதி கண்ட
புதுமைப் பெண் !

===========================

இறைச்சியை மட்டும்
ஒதுக்கி விட்டு
மேலாக்க எடுத்துப் போடும்
குஸ்காவுக்கு
அசைவ தோஷமில்லையாம் !

பின்னிரவுப் பொழுதுகளில்
அலைபேசி வழியே
குஸ்கா சாப்பிடுபவர்கள்
இங்கே அதிகம் !

===========================

தனிமைப் பெருநெருப்பால்
பற்றியெரிகிறது
என் காடு !
ஆறுதல் எனும்
கானல் நீர்
வார்ப்பவர்களே ........
எனக்கு வேண்டியது
மழை !

===========================

பணக்கார
வீட்டுத் திருமணம் !

பந்தியில்
அனைத்துமிருந்தன !

ஒரேயொரு கரண்டி
அன்பு கேட்டால் .....

இல்லையாம் !

===========================

புழுதியில்
ஓய்யாரமாய்ப் படுத்துச்
செல்லமாய் உருண்டபடி
நாயொன்று
எழுதுகிறது கவிதையை
இயற்கையின் மொழியில் .......
படிக்கத் தெரிந்தவர்கள்
பாக்கியவான்கள் !

===========================

சிலபோது
திடுப்பென
முன்னறிவிப்பில்லாமல்
பெய்து விடுகிறது
மழை !
கப்பல் விட
ஆசைப்பட்ட
ஒரு சிறுவனுக்காகவும் .............
வானவில் பார்க்க
ஆசைப்பட்ட
ஒரு சிறுமிக்காகவும்...............



Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

செத்துப பெய்த மழை

ஒரு மாலை நேரம் மழை பெய்தது . மழைக்குடை இல்லாத நான் நிழற்குடையில் ஒதுங்கினேன். சில்லென்ற மழை , மாலை நேரம் , தித்திக்கும் தனிமை , ஒரு காதலி இருந்தால் கச்சிதமாய் இருக்கும் . நினைத்தபடியே திரும்பிப பார்த்தேன் , - அவள் நின்றிருந்தாள் . பொதுவாக மழையின் பொழுது நிலவு தெரிவதில்லை எனக்குத தெரிந்தது . அவள் கழுத்தை பார்த்தேன் , காலை பார்த்தேன் நல்லவேளை மணமாக வில்லை என மனதும் ரணமாக வில்லை . நான் அவளை பார்த்தேன் , சிரித்தாள். இன்னும் பார்தேன் சிவந்தாள். என மனசுக்குள்ளும் ஒரு மழை பெய்தது . இதயம் இடியாய்த துடித்தது எங்கள் பார்வைகள் உரசியதில் மின்னல் தெறித்தது . அவளின் அருகாமையில் மழையின் உயிரை உணர்ந்தேன் . என இருண்ட பாதையில் ஒரு வெளிச்சம் தெரிந்தது . என வறண்ட வாழ்க்கையில் ஒரு அர்த்தம் பிறந்தது . சற்றே கண்ணீர் வந்தது . அந்த தருணத்தில் தான் அவள் என்னருகே வந்து சொர்க்கத்தின் குரலில் சொன்னாள் , " அரை மணிக்கு ரூபாய் ஆயிரம் மட்டும் " என்று . அதை கேட்டதும் உலகத்தின் மடியில் மீண்டும் தனித்து விடப்பட்டது போல உணர்ந்தேன் . மௌனமாய் மீண்டும் மழையைப பார்த்தேன் . அந்த மழையில் இப்போது உயிர் இல்லை ....
Post a Comment
Read more
அன்பு நண்பரே,                                      இக்கவிதை ரூபனின் தீபாவளி சிறப்பு கவிதைப் போட்டிக்கு அனுப்பப்படுகிறது ! இதில் உள்ள ஒவ்வொரு stanza வையும் ஒரு வரியாக நீங்கள் கருத வேண்டுமாய் பணிவுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன். வார்த்தைகளின் வரிசையை  மாற்றாமல் இதில் உள்ளது உள்ளபடியே பதிப்பிக்க வேண்டுகிறேன் ! நாம் சிரித்தால் தீபாவளி   தீபாவளி என்றாலே, கொண்டாட்ட நினைவு உள்ளத்தினின்று அரிப்பதுதான் ! கவலைத்தோலை மனித நாகங்கள் உரிப்பதுதான் ! பட்டாசுகளை பரவசத்தோடு எரிப்பதுதான் ! களிப்பு வியர்வை உடம்பு முழுக்க கரிப்பதுதான் ! மகிழ்ச்சி மதுவை தொண்டைக்குழியில் சரிப்பதுதான் ! உறவுகளோடு உற்சாகமாய் சிரிப்பதுதான் ! உண்டதையெல்லாம் லேகியம் தின்று செரிப்பதுதான் ! பட்ஜெட் துண்டால் புருஷன் கழுத்தை நெரிப்பதுதான் ! விருந்துண்டு தாம்பூலம் தரிப்பதுதான் ! விளக்கேற்ற தாமரை நூலைத் திரிப்பதுதான் ! வாங்கிய வெடிகளை பங்க...
23 comments
Read more
இன்றுதான் கவனித்தேன்  பூந்தமல்லி   வைத்தீஸ்வரன் கோவிலருகே   தள்ளுவண்டியில்   டிபன் விற்கும்   அந்த இளைஞனின்   மார்புக்கு மத்தியில்   பிரபாகரன்   சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்   அவர்   உயிரோடிருக்கிறார் என்று தெரியும்   ஆனால்   எங்கிருக்கிறார் என்ற   எனது நீண்டநாள் கேள்விக்கு   இன்று விடைகிடைத்தது
Post a Comment
Read more