Skip to main content
பிரம்மச்சரியம் 



 


திருமணம்
இல்லாமல்
வாழ முடியாதா ?
இருமனம்
இணையாமல்
இருக்க முடியாதா ?

இரண்டு மாதங்களில்
அகவை முப்பது
கடக்கப் போகிறது !
முதுமை வந்து
மொத்த உடம்பையும்
அடக்கப் போகிறது !

நிரந்தரம் தான்
இந்தத் தனிமை !
இருக்கவே போவதில்லை
இனி  இனிமை !

வற்றி வற்றியே
காய்கிறது
ஆண்ட்ரோஜன்  !
பகட்டை நோக்கியே
பாய்கிறது
ஈஸ்ட்ரோஜன்  !  

தோலில் இல்லை
சிவப்பு !
வாழ்வில் இல்லை
உவப்பு !
நடுத்தரமென்றாலே
இங்கு கசப்பு !
நடப்பதெல்லாம் 
வெறும் பசப்பு !

வசந்தத்திற்கு
வைக்கப்பட்டது சிறை !
இனி வாழ்வென்பது
வெறும் அறை !
நிரந்தரமாகி விட்டது
குறை !
இது  எந்தப் பாவத்தின்
கறை ?

ஒவ்வொருத்திக்கும்
வேண்டும்
அனைத்திலும்
சிறந்தவன் !
ஒன்று குறைந்தாலும்
அவள்கட்கு
அவன்  இறந்தவன் !

கருணையில்லாதவன்
காமன் !
இனி உருவாக மாட்டான்
மருமகனுக்கொரு
மாமன் !

பாழும் உலகில்
பெண்களே இல்லை !
மக்கட்தொகையில்
அவர்கள்
எண்களே இல்லை !

இனி
புகைக்க வேண்டும்
கஞ்சா !
தனிமையை விட
அது
அவ்வளவு பெரிய
நஞ்சா ?

பழகி விட்டது
இந்த
பிரமச்சரியம் !
திருமணம் நடந்தால்
அது
உலக ஆச்சர்யம் !

அடுத்த பிறவியிலாவது
கிட்டுமா
இல்லறத்தின் ஆசி ?
எங்காவது
கிடைப்பாளா
அன்பு செலுத்தும் தாசி ???








Comments

  1. ezhilAugust 21, 2012 at 4:42 AM

    ஒரு 20 வருடத்திற்கு முன்பெல்லாம் முதிர் கன்னிகள் குறித்த கவிதைகள் அதிகம்.இதோ ஒரு முதிர் கண்ணன் பற்றிய கவிதை.காரணம் நாடு முழுதும் உசிலம்பட்டி ஆனதுதான். இதே ரீதியில் போனால் செவ்வாய் கிரகத்துக்குத்தான் போக வேண்டும் பெண் தேட. பெண் குழந்தையை போற்றுங்கள்

    ReplyDelete
  2. இந்திரபோகன் August 21, 2012 at 6:16 AM

    அந்த முதிர்கன்னிகள் விட்ட சாபமோ என்னவோ, எங்களைப் போன்ற முதிர் கண்ணன்கள் கடைசி வரை திருமணம் ஆகுமா ஆகாதா என்று புதிர்கண்ணன்களாகவே இருக்கிறோம் !
    வாசித்து கருத்து சொன்னமைக்கு " அகில உலக முதிர் கண்ணன்களின் " சார்பாக நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

    ReplyDelete
  3. அனைவருக்கும் அன்பு August 23, 2012 at 8:34 PM

    நடப்பது எல்லாம் நன்மைக்கு தான் நண்பா ஒரு தேவதையின் வருகைக்காக காத்திருக்க சொல்லுகிறார் கடவுள் காத்திரு ......வரிகளில் தெரிகிறது மனதின் ரணம் வார்த்தைகளில் விழுகிறது கனம்

    ReplyDelete
  4. இந்திரபோகன் August 27, 2012 at 1:40 AM

    இரணமான மனதை மயிலிறகால் வருடியது போல இருக்கிறது தங்கள் ஆறுதல் மொழி ! மிக்க நன்றி !

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

செத்துப பெய்த மழை

ஒரு மாலை நேரம் மழை பெய்தது . மழைக்குடை இல்லாத நான் நிழற்குடையில் ஒதுங்கினேன். சில்லென்ற மழை , மாலை நேரம் , தித்திக்கும் தனிமை , ஒரு காதலி இருந்தால் கச்சிதமாய் இருக்கும் . நினைத்தபடியே திரும்பிப பார்த்தேன் , - அவள் நின்றிருந்தாள் . பொதுவாக மழையின் பொழுது நிலவு தெரிவதில்லை எனக்குத தெரிந்தது . அவள் கழுத்தை பார்த்தேன் , காலை பார்த்தேன் நல்லவேளை மணமாக வில்லை என மனதும் ரணமாக வில்லை . நான் அவளை பார்த்தேன் , சிரித்தாள். இன்னும் பார்தேன் சிவந்தாள். என மனசுக்குள்ளும் ஒரு மழை பெய்தது . இதயம் இடியாய்த துடித்தது எங்கள் பார்வைகள் உரசியதில் மின்னல் தெறித்தது . அவளின் அருகாமையில் மழையின் உயிரை உணர்ந்தேன் . என இருண்ட பாதையில் ஒரு வெளிச்சம் தெரிந்தது . என வறண்ட வாழ்க்கையில் ஒரு அர்த்தம் பிறந்தது . சற்றே கண்ணீர் வந்தது . அந்த தருணத்தில் தான் அவள் என்னருகே வந்து சொர்க்கத்தின் குரலில் சொன்னாள் , " அரை மணிக்கு ரூபாய் ஆயிரம் மட்டும் " என்று . அதை கேட்டதும் உலகத்தின் மடியில் மீண்டும் தனித்து விடப்பட்டது போல உணர்ந்தேன் . மௌனமாய் மீண்டும் மழையைப பார்த்தேன் . அந்த மழையில் இப்போது உயிர் இல்லை ....
Post a Comment
Read more
அன்பு நண்பரே,                                      இக்கவிதை ரூபனின் தீபாவளி சிறப்பு கவிதைப் போட்டிக்கு அனுப்பப்படுகிறது ! இதில் உள்ள ஒவ்வொரு stanza வையும் ஒரு வரியாக நீங்கள் கருத வேண்டுமாய் பணிவுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன். வார்த்தைகளின் வரிசையை  மாற்றாமல் இதில் உள்ளது உள்ளபடியே பதிப்பிக்க வேண்டுகிறேன் ! நாம் சிரித்தால் தீபாவளி   தீபாவளி என்றாலே, கொண்டாட்ட நினைவு உள்ளத்தினின்று அரிப்பதுதான் ! கவலைத்தோலை மனித நாகங்கள் உரிப்பதுதான் ! பட்டாசுகளை பரவசத்தோடு எரிப்பதுதான் ! களிப்பு வியர்வை உடம்பு முழுக்க கரிப்பதுதான் ! மகிழ்ச்சி மதுவை தொண்டைக்குழியில் சரிப்பதுதான் ! உறவுகளோடு உற்சாகமாய் சிரிப்பதுதான் ! உண்டதையெல்லாம் லேகியம் தின்று செரிப்பதுதான் ! பட்ஜெட் துண்டால் புருஷன் கழுத்தை நெரிப்பதுதான் ! விருந்துண்டு தாம்பூலம் தரிப்பதுதான் ! விளக்கேற்ற தாமரை நூலைத் திரிப்பதுதான் ! வாங்கிய வெடிகளை பங்க...
23 comments
Read more
தாம்பத்யம் கடைசியில் நான் அவளை அறைந்து விட்டேன் ! அதிர்ச்சியில் அவள் உறைந்து விட்டாள் ! அதன் பிறகு மௌனம் ! ஊமையாகக் கண்ணீர் ! பார்வையில் ஈட்டி ! சூழலில் சூனியம் ! ச்சே ! அவளை அப்படி நான் அடித்திருக்கக்கூடாது ! அவளும் வார்த்தையால் என்னை இடித்திருக்கக்கூடாது ! நடந்தது நடந்ததுதான் ! கடந்தது கடந்ததுதான் !  அவள் அறைக்குள் சென்று முடங்கினாள் ! அழுது அழுதே  - கொஞ்சம் அடங்கினாள்  ! காரணம் இதுதான் ! உண்ணும் போதே நறநறத்தது பல் ! காரணம் பல்லில் இடறிய ஒரு கல் ! " ஏண்டி இவளே சமைக்க உனக்குத் துப்பில்லை ! சாம்பாரில் கூட உப்பில்லை !  "                 என்றேன். அடிபட்டவள் போல அவள் நிமிர்ந்தாள் ! " ஆமாம் ! ஆமாம் ! சமைக்க எனக்குத் துப்பே இல்லை ! வேண்டுமானால் வைத்துக்கொள்ளுங்கள் வேலைக்காரியை தப்பே இல்லை !"                  என்றாள். சைத்தானை அத்தோடு விட...
16 comments
Read more