Skip to main content
குற்றவுணர்ச்சி





மழை பெய்த ஒரு
மாலை நேரம் !

மாடத்தில் தந்தை ,
சூடத்தில் தாய் ,
பாடத்தில் பையன் , - சமையல்காரி
வேடத்தில் மனைவி ,
கூடத்தில் நான் !

மழைக்கு இதமாய்
மிளகாய் பஜ்ஜி !

பொதுஅறிவுப் பாடம்
படித்துக்கொண்டிருந்த
பிள்ளையின் ,
" புதுஅறிவு " பாதிக்கக்கூடாதென்று
சத்தத்தைக் குறைவாய் வைத்து
" செய்திகள் " பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன் !

தொலைக்காட்சிப்பாவை
பரபரப்பான செய்தியொன்றை
புன்னகை கலையாமல்
வாசித்தாள் !

எந்தநாட்டிலோ பூகம்பமாம் !
இறந்தவர்களின் எண்ணிக்கை
எக்குத்தப்பாய் எகிறிவிட்டதாம் !

புலன்களைக் கூர்மையாக்கி ,
புத்தியின் இடுக்குகளில்
பள்ளிச்சிறுவன் போல
புள்ளிவிபரங்களை
அள்ளி அடுக்கிக்கொண்டேன் !

நாளை அலுவலகத்தில்
மதியஉணவின் பொது
" தொட்டுக்கொள்ள "
சுவையான செய்தி
சுடச்சுடத் தயார் !

இப்போது
பூகம்பத்தின்
மாட்சிகளை விளக்கும்
காட்சிகளைக் காண்பித்தது
தொலைகாட்சி !

மூன்று வயதுக்குழந்தை
அதனுடைய மொழியில்
அம்மாவென்று அலறியபடி
இறந்து கிடந்த
பெண் ஒருத்தியை
எழுப்பும் முயற்சியில்
தோற்றுக்கொண்டிருந்தது !

அக்காட்சியின் கோரம் கண்டு
என் இதயத்தின் ஓரத்தில்
ஒளிந்திருந்த ஈரம் ,
கண்ணீர்த்துளியாகக்
கண்களில் திரையிட்டது !

அதற்குமேல்
சாப்பிடப்பிடிக்காமல்
மீதம் வைத்த
மிளகாய் பஜ்ஜியை
மொய்த்துக்கிடந்தது
குறுகுறுப்பான குற்றவுணர்ச்சி !!!

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

செத்துப பெய்த மழை

ஒரு மாலை நேரம் மழை பெய்தது . மழைக்குடை இல்லாத நான் நிழற்குடையில் ஒதுங்கினேன். சில்லென்ற மழை , மாலை நேரம் , தித்திக்கும் தனிமை , ஒரு காதலி இருந்தால் கச்சிதமாய் இருக்கும் . நினைத்தபடியே திரும்பிப பார்த்தேன் , - அவள் நின்றிருந்தாள் . பொதுவாக மழையின் பொழுது நிலவு தெரிவதில்லை எனக்குத தெரிந்தது . அவள் கழுத்தை பார்த்தேன் , காலை பார்த்தேன் நல்லவேளை மணமாக வில்லை என மனதும் ரணமாக வில்லை . நான் அவளை பார்த்தேன் , சிரித்தாள். இன்னும் பார்தேன் சிவந்தாள். என மனசுக்குள்ளும் ஒரு மழை பெய்தது . இதயம் இடியாய்த துடித்தது எங்கள் பார்வைகள் உரசியதில் மின்னல் தெறித்தது . அவளின் அருகாமையில் மழையின் உயிரை உணர்ந்தேன் . என இருண்ட பாதையில் ஒரு வெளிச்சம் தெரிந்தது . என வறண்ட வாழ்க்கையில் ஒரு அர்த்தம் பிறந்தது . சற்றே கண்ணீர் வந்தது . அந்த தருணத்தில் தான் அவள் என்னருகே வந்து சொர்க்கத்தின் குரலில் சொன்னாள் , " அரை மணிக்கு ரூபாய் ஆயிரம் மட்டும் " என்று . அதை கேட்டதும் உலகத்தின் மடியில் மீண்டும் தனித்து விடப்பட்டது போல உணர்ந்தேன் . மௌனமாய் மீண்டும் மழையைப பார்த்தேன் . அந்த மழையில் இப்போது உயிர் இல்லை ....
Post a Comment
Read more
அன்பு நண்பரே,                                      இக்கவிதை ரூபனின் தீபாவளி சிறப்பு கவிதைப் போட்டிக்கு அனுப்பப்படுகிறது ! இதில் உள்ள ஒவ்வொரு stanza வையும் ஒரு வரியாக நீங்கள் கருத வேண்டுமாய் பணிவுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன். வார்த்தைகளின் வரிசையை  மாற்றாமல் இதில் உள்ளது உள்ளபடியே பதிப்பிக்க வேண்டுகிறேன் ! நாம் சிரித்தால் தீபாவளி   தீபாவளி என்றாலே, கொண்டாட்ட நினைவு உள்ளத்தினின்று அரிப்பதுதான் ! கவலைத்தோலை மனித நாகங்கள் உரிப்பதுதான் ! பட்டாசுகளை பரவசத்தோடு எரிப்பதுதான் ! களிப்பு வியர்வை உடம்பு முழுக்க கரிப்பதுதான் ! மகிழ்ச்சி மதுவை தொண்டைக்குழியில் சரிப்பதுதான் ! உறவுகளோடு உற்சாகமாய் சிரிப்பதுதான் ! உண்டதையெல்லாம் லேகியம் தின்று செரிப்பதுதான் ! பட்ஜெட் துண்டால் புருஷன் கழுத்தை நெரிப்பதுதான் ! விருந்துண்டு தாம்பூலம் தரிப்பதுதான் ! விளக்கேற்ற தாமரை நூலைத் திரிப்பதுதான் ! வாங்கிய வெடிகளை பங்க...
23 comments
Read more
இன்றுதான் கவனித்தேன்  பூந்தமல்லி   வைத்தீஸ்வரன் கோவிலருகே   தள்ளுவண்டியில்   டிபன் விற்கும்   அந்த இளைஞனின்   மார்புக்கு மத்தியில்   பிரபாகரன்   சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்   அவர்   உயிரோடிருக்கிறார் என்று தெரியும்   ஆனால்   எங்கிருக்கிறார் என்ற   எனது நீண்டநாள் கேள்விக்கு   இன்று விடைகிடைத்தது
Post a Comment
Read more